Ο Δράκος

Ένας ασήμαντος τραπεζικός υπάλληλος, ο Θωμάς (Ντίνος Ηλιόπουλος), ετοιμάζεται να περάσει μόνος τις διακοπές της Πρωτοχρονιάς όταν τρομοκρατημένος συνειδητοποιεί ότι μοιάζει μ’ έναν κακοποιό που οι εφημερίδες αποκαλούν “Ο Δράκος”. Λόγω της παρεξήγησης, η αστυνομία τον καταδιώκει και αυτός βρίσκει καταφύγιο σ’ ένα καμπαρέ. Μες στη διφορούμενη γοητεία της νύχτας, μία συμμορία του υποκόσμου (οι άνθρωποι του καμπαρέ), τον αντιμετωπίζουν ως τον γνήσιο Δράκο και μία χορεύτρια, η λεγόμενη Κάρμεν (Μαρίκα Λεκάκη), τον συμπαθεί και τον προστατεύει.

Η ταινία, που ήταν μια εμπορική αποτυχία για τους δημιουργούς της όταν κυκλοφόρησε, έχει διαγράψει φυσικά μια μακριά διαδρομή στην Ελλάδα όπου πολλοί από τους συντελεστές της (Νίκος Κούνδουρος, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Μάνος Χατζηδάκις, Ντίνος Ηλιόπουλος, Θανάσης Βέγγος κ.α) απέκτησαν με το πέρασμα του χρόνου, μυθικές διαστάσεις ως προσωπικότητες.

Ομως Ο Δράκος έχει διαγράψει μεγάλη πορεία και στο εξωτερικό, ξεκινώντας με την προβολή του στο διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 1956, όπου απέσπασε Ειδική Μνεία, αλλά και πιο πρόσφατα όταν ένας από τους διασημότερους σύγχρονους Αμερικάνους συγγραφείς, ο Jonathan Franzen, στο μυθιστόρημα του Ελευθερία, “βάζει” τους πρωταγωνιστές του να παρακολουθούν τον Δράκο σε προβολή στον κινηματογράφο.

Η αναφορά της ταινίας του Νίκου Κούνδουρου από τον Franzen προκάλεσε μια ανανέωση του ενδιαφέροντος για το έργο του Ν.Κούνδουρου και οδήγησε τον κριτικό κινηματογράφου της Guardian Peter Bradshaw να χαρακτηρίσει τον Δράκο “σπουδαία ταινία”.

Πρόσφατα όλες οι ταινίες του Νίκου Κούνδουρου και φυσικά Ο Δράκος έχουν ψηφιοποιηθεί και η ταινία θα προβάλλεται από τις νέες ψηφιακές κόπιες.