Με την πένα της συγγραφέως: Φιλομήλα Λαπατά, “Επικίνδυνες λέξεις”

Αλλά δεν παραιτήθηκα. Αργότερα, σε ώριμη πια ηλικία, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Βοήθησαν βέβαια και οι συνθήκες της ζωής μου καθώς μετακόμισα στη Νάπολη της Ιταλίας για οκτώ χρόνια και μού δόθηκε η ευκαιρία να κάνω το όνειρό μου τελικά πραγματικότητα.

που μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση και ικανοποίηση. Με βοηθάει, επίσης, γράφοντας και αναλύοντας τους ήρωές μου, να «δουλέψω» θέματα ζωής που με απασχολούν προσωπικά τη συγκεκριμένη περίοδο της συγγραφής. Τώρα, αν μπορέσει να ταυτιστεί το αναγνωστικό κοινό μου με τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος ή βοηθηθεί να αλλάξει κάτι στη ζωή του, είναι για μένα μεγάλη ικανοποίηση.

Όταν μάλιστα βλέπω πως έχω δώσει «ζωή» σε ιστορίες που έχουν αγαπηθεί από τους αναγνώστες, νιώθω πως βρίσκομαι στο σωστό «δρόμο», για αυτό και είμαι πάντα ευγνώμων στη ζωή. Οι ήρωές μου ζωντανεύουν πραγματικά όταν αγαπιούνται από τους αναγνώστες.

όταν το 2005 επέστρεψα από το Εξωτερικό στην Ελλάδα, πιστεύοντας μόνιμα, αλλά σε ένα μήνα αναγκάστηκα να ξαναφύγω για την Ιταλία για άλλα τρία χρόνια, λόγω της εργασίας του συζύγου μου. Από τότε βέβαια, την πρώτη του κυκλοφορία, πέρασαν 15 χρόνια και έληξε το συμβόλαιό μου με τον προηγούμενο εκδότη. Καθώς όμως το μυθιστόρημα ήταν εξαιρετικά σύγχρονο και διαχρονικό και από τα πιο ευπώλητα, αποφασίσαμε με τις Εκδόσεις Ψυχογιός να το επανακυκλοφορήσουμε, δίνοντάς του καινούργια ζωή.

Η Μυρσίνη έχει διαλέξει το ρόλο της «καλής» κόρης και η Αταλάντη το ρόλο της «κακής» κόρης. Και οι δυο δίδυμες αδελφές συμβολίζουν, με τις επιλογές τους, τα δυο μέρη της προσωπικότητάς μας. Το καλό και το κακό. Σε κάθε περίπτωση της ζωής μας έχουμε την επιλογή ποιο από τα δυο θα υπερτερήσει, με όλες τις συνέπειες που συνεπάγονται.

Όλα στη ζωή μας, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο πολύπλοκα, είναι επιλογές και συνέπειες.

Αντιδραστική, τολμηρή, εγωίστρια, απερίσκεπτη. Στον απίστευτο λογάριθμο της ζωής, ερωτεύεται το μόνο πρόσωπο που δεν επιτρέπεται να ερωτευθεί. Αρχικά δεν το επεδίωξε. Δεν γνώριζε την ταυτότητα του. Κατόπιν όμως, όταν έμαθε ποιος ήταν, επέλεξε να ακολουθήσει την καρδιά της, προδίδοντας την αδελφή της. Θα μπορούσε να επιλέξει διαφορετικά, αλλά τότε… δεν θα ήταν το μυθιστόρημα, όπως το εμπνεύστηκα.

Η πρώτη μας οικογένεια είναι ο πιο σημαντικός παράγων για το μεγάλωμά μας, καθορίζει το πώς θα πορευθούμε στη ζωή μας. Έπειτα, επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον, τα γονίδια, τις συνθήκες και, βέβαια, η επιλογή να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα είναι πάντα στο χέρι μας.

Γίνονται, όμως, επικίνδυνες όταν δεν έχουμε συμφιλιωθεί με το νόημά τους. Κατά τη γνώμη μου, η συγχώρεση είναι η πιο επικίνδυνη από όλες, επειδή δεν είναι απλά ένα σύνολο πράξεων, αλλά μία στάση ζωής. Στις “Επικίνδυνες λέξεις“, καμία από τις δυο αδελφές δεν ήταν ώριμες ώστε να επιλέξουν τη συγχώρεση. Η ωριμότητα ήρθε αργότερα, όταν ήταν πια αργά για τη μία. Και ήρθε μαζί με ένα πρόσωπο που θα συμβολίζει πάντα τη συγχώρεση, την κάθαρση και το θαύμα της ζωής με όλες της τις εκπλήξεις.

Με μαγεύει το γεγονός ότι είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε τη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους. Έχω το 100% του εαυτού μου και το 50% της κάθε σχέσης μου. Αν αλλάξω αυτό το 50%, αλλάζει αυτομάτως και το 50% του άλλου εμπλεκόμενου στη σχέση. Δεν γίνεται αλλιώς.

Χρειάζεται επίγνωση για να αντιστρέψουμε τα κακώς κείμενα.

που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Το πρώτο μέρος με τίτλο «Η επιστροφή» αφορούσε την περίοδο 1790 με 1840, το δεύτερο με τίτλο «Ο Διχασμός» τοποθετήθηκε στην περίοδο 1840 με 1880 και αυτό που γράφω τώρα, άτιτλο ακόμα, αναφέρεται στην περίοδο 1880 με 1900!

θα έλεγα να μην παραιτούνται από τους στόχους και τα όνειρά τους και να πιστεύουν πάντα στον εαυτό τους.