Τελετουργία θανάτου

Ένας σκληροτράχηλος αστυνομικός που βασανίζεται από τον αναπάντεχο χαμό της μικρής του κόρης καταδιώκει σίριαλ κίλερ που εξολοθρεύει με νοσηρό τρόπο τα θύματα του.

Δεν είναι άσχημο το φιλμ που παρά τα τετριμμένα και γνωστά κλισέ γύρω από τα αιματοβαμμένα έργα ενός αινιγματικού δολοφόνου, επιδεικνύει μια αφηγηματική σιγουριά με αρκετές ευχάριστες εκπλήξεις.

Μεγαλύτερη όλων η τολμηρή συνύπαρξη ρεαλισμού και μεταφυσικής (η μαύρη μαγεία των Ζουλού οδηγεί το «φάντασμα» στους τελετουργικούς φόνους του) σε μια πλοκή που φλερτάρει διαρκώς με τους κώδικες ενός παλιομοδίτικου b movie.

Πετυχημένο το ρίσκο της επιλογής του άγνωστου Κόουλ Χάουζερ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του βίαιου κι αλκοολικού μπάτσου κι απόλυτος σεβασμός για την ασφαλή παρουσία του Φρίμαν στο ρόλο του επιστήμονα.

Ο οσκαρικός ηθοποιός προσδίδει κύρος και μεγαλοπρέπεια στα καρέ του φιλμ, θυμίζοντας μας ένδοξες στιγμές («Se7en») από το πλούσιο παλμαρέ του.