Peter von Kant
Ο Φρανσουά Οζόν αποτίνει φόρο τιμής στο ιδιοσυγκρασιακό σινεμά του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.
Ένας διάσημος Γερμανός σκηνοθέτης στην Κολωνία του 1972 αναζητά τους ηθοποιούς της επόμενης ταινίας του και πέφτει πάνω στον γοητευτικό Αμίρ τον οποίο ερωτεύεται παράφορα.
Το τρομερό παιδί του γερμανικού σινεμά
Ελεύθερη, «θεατρικής» δομής (όλη η δράση εκτυλίσσεται στο σπίτι του σκηνοθέτη) και αρκετά γουστόζικη διασκευή του εμβληματικού έργου του Φασμπίντερ «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ» με ισόποσες δόσεις δράματος-χιούμορ-έρωτα, από τον Φρανσουά Οζόν που αποθεώνει το «τρομερό παιδί» του μεταπολεμικού γερμανικού κινηματογράφου, χωρίς όμως και να το αγιοποιεί.
Βέβαια, όταν βάλουμε στα ζύγια το σύνολο (συμπεριφορά, συναισθήματα, πνευματικές αρετές, ταλέντο, προσωπικότητα κλπ) είναι ολοφάνερο ότι ο θαυμασμός του Οζόν για το είδωλο του δεν μπορεί να επισκιαστεί από χαριτωμένα ερωτικά καπρίτσια ή αυταρχικές συμπεριφορές που μέσω της γραφικότητας μετατρέπονται σε ανάλαφρα ανέκδοτα. Τρομερή ερμηνεία από τον Ντενίς Μενοσέ που ρισκάρει και δικαιώνεται απόλυτα κάνοντας τον θεατή να νομίζει σε κάποια στιγμιότυπα ότι βλέπει τον ίδιο τον Φασμπίντερ επί σκηνής!
