Περικλής Βυζάντιος: Ένας ζωγράφος στο μέτωπο της Μικράς Ασίας

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, και στο πλαίσιο του επετειακού του προγράμματος, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο διοργανώνει μια μικρή έκθεση ζωγραφικής, αφιερωμένη στον ζωγράφο Περικλή Βυζάντιο, παρουσιάζοντας 15 έργα του, τα οποία φιλοτέχνησε όταν υπηρετούσε ως στρατιώτης στο μικρασιατικό μέτωπο, το διάστημα 1921-1922.

Η έκθεση, με τίτλο «Περικλής Βυζάντιος: Ένας ζωγράφος – ρεπόρτερ στο μέτωπο», θα φιλοξενηθεί στην Ύδρα, στην Ιστορική Οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, που λειτουργεί ως παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου και όπου στεγάζεται η Συλλογή Ζωγραφικής του Περικλή Βυζάντιου και του γιου του Κωνσταντίνου, η οποία περιλαμβάνει, κυρίως, έργα με υδραίικη θεματολογία της περιόδου 1951-1971. Είναι η εποχή που ο Βυζάντιος περνούσε από τον ρεαλισμό και τον ιμπρεσιονισμό σε μια πιο ώριμη προσωπική ζωγραφική.

Τζαμί και σοκάκι, χειμωνιάτικο τοπίο. Συλλογή Ζωγραφικών ΕΙΜ

Η επιλογή των έργων από το μικρασιατικό μέτωπο, πέρα από συμβολή στην επέτειο των γεγονότων που σημάδεψαν ανεξίτηλα τη χώρα έως τις μέρες μας, συνδυάζεται και με μια άλλη επέτειο που συμπληρώνεται φέτος, αυτή των 50 χρόνων από τον θάνατο του καλλιτέχνη. Οι μικρές ελαιογραφίες που θα παρουσιαστούν φωτίζουν μια σχετικά άγνωστη πτυχή της καλλιτεχνικής του διαδρομής.

Η έκθεση θα εγκαινιαστεί την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου και θα παραμείνει ανοιχτή στο κοινό μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2022.

Εσωτερικό καφενείου με δύο καθιστούς άνδρες με ανατολίτικες φορεσιές. Συλλογή Ζωγραφικών ΕΙΜ

Ο Περικλής Βυζάντιος (Αθήνα, 1893-1972) υπήρξε καλλιτέχνης με πολυσχιδή δραστηριότητα. Ζωγράφος, σκιτσογράφος, σκηνογράφος, αναδείχθηκε σε μια εξαιρετική και ιδιάζουσα φυσιογνωμία της πνευματικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Σπούδασε ζωγραφική στο Παρίσι, ενώ το 1917 συμμετείχε στην ίδρυση της Ομάδας «Τέχνη».

Κατά την περίοδο 1921-1922 ακολούθησε τον ελληνικό στρατό στη Μικρά Ασία ως πολεμικός ζωγράφος. Τα περισσότερα από τα έργα του, που απεικόνιζαν πολεμικές σκηνές, χάθηκαν κατά την οπισθοχώρηση, αφού προηγουμένως είχαν εκτεθεί στο Ζάππειο και τη Σμύρνη. Το 1922 ήταν ο επίσημος σκιτσογράφος της Δίκης των Έξι και πολλά από τα σκίτσα του δημοσιεύθηκαν στον αθηναϊκό Τύπο.

Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε επίσης με τη γελοιογραφία και τη σκηνογραφία, δουλεύοντας μάλιστα από το 1930 ως σκηνογράφος στο Εθνικό Θέατρο. Έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στην Ύδρα ως διευθυντής του Παραρτήματος της Σχολής Καλών Τεχνών, το οποίο ιδρύθηκε με δική του παρέμβαση, το 1939.

Εκκλησία σε ύψωμα. Συλλογή Ζωγραφικών ΕΙΜ