MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΣΑΒΒΑΤΟ
02
ΜΑΡΤΙΟΥ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Status Update: Νεφέλη Μαϊστράλη, ηθοποιός

Απόφοιτη Νομικής και της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας των 4frontal. Υπογράφει το πρώτο της θεατρικό έργο «Η εκπαίδευση εις τα του οίκου δια νεαράς κορασίδας».

KEIMENO: Στέλλα Χαραμή | 13.12.2021 Φωτογραφίες: Αριστέα Σταφυλαράκη

Όταν ο νονός μου ξεκίνησε να με πηγαίνει σε μικρά θέατρα

-ήμουν ακόμη στο Δημοτικό – τότε κατάλαβα ότι είμαι καλλιτεχνικά ανήσυχη. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά θυμάμαι πώς ήμουν όταν γύριζα σπίτι.

Το πτυχίο μου στη Νομική

βοήθησε στην πολιτική θεώρηση των πραγμάτων, στην εξοικείωση με διαφορετικούς τρόπους σκέψης, στην τριβή με τη γλώσσα και φυσικά στη γενικότερη μόρφωση.

Κέρδισε το θέατρο

γιατί ένιωθα πολύ πιο άνετα και οικεία στη σκηνή. Ήρθε φυσικά η επιλογή. Σπούδαζα ταυτόχρονα και στις δυο σχολές, βρήκα δουλειά στο θέατρο και αυτό ήταν.

Τα φοιτητικά μου χρόνια στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών 

και οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραστήκαμε αυτή την εμπειρία υπήρξαν καθοριστικά για το μετά και τη δημιουργό που είμαι σήμερα.

Η ομάδα των 4Frontal έχει σημάνει την ενηλικίωσή μου

ως καλλιτέχνη και την πίστη μου στο μαζί. Το θέατρο είναι ομαδικό άθλημα κι αυτό μέσα στα πλαίσια μιας ομάδας, γίνεται βίωμα. Δεν ξέρω αν μ’ έχει προστατεύσει αλλά σίγουρα, μ’ έχει ενδυναμώσει.

Απ’ όταν τελείωσα τις σπουδές, λειτουργώ εντός κι εκτός ομάδας.

Η πρώτη μου δουλειά εντός, η δεύτερη εκτός, κ.ο.κ. κι έτσι, θα ήθελα να συνεχίσω να πορεύομαι. Έτσι λειτουργούμε στην ομάδα, γενικά. Δεν επιδιώκουμε να είμαστε ένα κλειστό σύστημα που ανακυκλώνει τον εαυτό του. Ενθαρρύνουμε όποιον από εμάς φέρει κάτι νέο, γιατί μέσα από τα μάτια του, θα περάσει και σε εμάς. Επίσης, πάντα υπάρχει και το θέμα του βιοπορισμού.

Απ’ το σχολείο έγραφα.

Τα τελευταία τρία χρόνια γράφω συστηματικά πια, πιο στοχευμένα, για θέατρο – ο εγκλεισμός μοιραία μου άφησε τον χρόνο να ασκηθώ, να συμμετέχω σε εργαστήρια και να μοιραστώ το υλικό μου πιο θαρραλέα. Οι «Αριστερόχειρες», ένα από τα πιο πρόσφατα έργα μου, θα παρουσιαστεί από την ομάδα στις αρχές του Απρίλη, στην σκηνή Ω του Δ. Θεάτρου Πειραιά.

Οι ρόλοι, ειδικά στα μεγάλα έργα, είναι τόσο τραγικοί όσο και κωμικοί.

Δεν νομίζω ότι τίθεται κάποια ζήτημα προ-απόφασης ως προς την ανάγνωση. Αυτό που προσπαθώ είναι σε κάθε περίπτωση να ανακαλύπτω το θέμα και να ψάχνω τρόπους για να το υπηρετήσω. Εξάλλου, το αστείο συνήθως προκύπτει απ’ τις συνθήκες και όχι αφ’ εαυτού του. Άσε που συνήθως αν πας να κάνεις τον αστείο, πετυχαίνεις το ακριβώς αντίθετο.

Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε δύσκολο να είσαι γυναίκα καλλιτέχνις.

Απλώς υπάρχουν ιδιαιτερότητες. Αλλά ο χαρακτήρας, η βιογραφία και η ανάγκη του καθενός έχουν μεγαλύτερη επίδραση.

Αν αυτό σημαίνει ότι αγωνίζομαι να κάνω αυτό που θεωρώ σημαντικό, τότε ναι, είμαι μαχητική.

Φοβάμαι αρκετά πράγματα ωστόσο, μεγάλα και μικρά. Έχω δρόμο μπροστά μου. Συχνά, νιώθω πιο δυνατή στη σκηνή απ’ ότι στην καθημερινότητα αλλά το δουλεύω.

Κάθε χώρος εργασίας, είναι ένας μικρός καθρέφτης του τι συμβαίνει στη κοινωνία.

Οι σχέσεις και οι δυναμικές διαμορφώνονται από αυτά που συμβαίνουν στη μεγάλη κλίμακα. Όσο λοιπόν, εκκρεμεί το θέμα της ουσιαστικής ισότητας των φύλων, αυτό θα αντανακλάται κατά περίπτωση και στον καλλιτεχνικό κόσμο. Παρόλα αυτά, παραδοσιακά, στο θέατρο οι γυναίκες είχαν και έχουν ισχυρή παρουσία συγκριτικά με άλλους χώρους κι αυτό είναι αισιόδοξο.

Η μακρόχρονη αποχή και το κλείσιμο του πολιτισμού είναι ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο

-τουλάχιστον για τη δική μου γενιά καλλιτεχνών- που ακόμη δεν έχουμε εντοπίσει τι κουσούρια μάς άφησε. Συνεχίζουμε να ζούμε στην δίνη του «κλείνουμε-δεν κλείνουμε», οπότε ο πανικός δεν είναι ασφαλές κριτήριο. Χρειάζεται χρόνος να αξιολογήσουμε τι καλό και τι κακό συνέβη.

Η ενδυνάμωση των ανθρώπων ώστε να αντιταχθούν σε ό, τι τους καταπιέζει είναι ευχής έργον

και σίγουρα, ξεφεύγει της μόδας. Ελπίζω το θέατρο που θα προκύψει από αυτό να αποδειχθεί ένας πιο υγιής, ισότιμος και φωτεινός χώρος εργασίας, στην ουσία του, με καθαρούς όρους και όχι απλώς περιπτωσιολογικά.

Αν οι κοινωνίες λειτουργούσαν μέσα από την γυναικεία ενσυναίσθηση

ίσως θα μιλούσαμε για έναν κόσμο με περισσότερη ευγένεια. Όταν λέω ευγένεια, δεν εννοώ να μιλάμε στον πληθυντικό, αναφέρομαι στον σεβασμό απέναντι στον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο, ως στάση ζωής.

Ο μεγαλύτερος μου φόβος στην τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα

είναι, μεταξύ άλλων, ο υποβόσκων φασισμός, ένας μελλοντικός παρανοϊκός ιός, τα πολλά video calls και η απάθεια.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η Νεφέλη Μαϊστράλη πρωταγωνιστεί στη νέα παράσταση της ομάδας των 4frontal «Η εκπαίδευση εις τα του οίκου δια νεαράς κορασίδας». H παράσταση κάνει πρεμιέρα τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

Σκηνοθεσία: Χάρης Κρεμμύδας, Θανάσης Ζερίτης
Συγγραφή και επιμέλεια κειμένων Νεφέλη Μαϊστράλη
Δραματουργική επεξεργασία Νεφέλη Μαϊστράλη, Θανάσης Ζερίτης, Χάρης Κρεμμύδας
Σκηνικά-Κοστούμια Γεωργία Μπούρδα
Μουσική σύνθεση/επιμέλεια Σταύρος Γιαννουλάδης
Κινησιολογία Πάνος Τοψίδης
Μουσική διδασκαλία Ευαγγελία Καρακατσάνη
Παίζουν ακόμα: Ελένη Κουτσιούμπα, Αριστέα Σταφυλαράκη

Μέρες & Ώρες Παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη: 21:15
Τιμές εισιτηρίων: 15€ γενική είσοδος , 10€ μειωμένο

Επίσης η Νεφέλη Μαϊστράλη πρωταγωνιστεί στην  «Συμφορά από το πολύ μυαλό» του Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφο που ανεβαίνει Θέατρο της Οδού Κυκλάδων. 

Μετάφραση: Έλσα Ανδριανού
Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός
Σκηνικά – κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Δημήτρης Μαραμής
Χορογραφία: Πάρης Λεόντιος
Παίζουν: Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Θέμης Θεοχάρογλου, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Αθανασία Κουρκάκη, Νέστωρ Κοψιδάς, Μάριος Κρητικόπουλος, Πάρις Λεόντιος, Λίλλυ Μελεμέ, Ερρίκος Μηλιάρης, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Δημήτρης Φιλιππίδης, Γιλμάζ Χουσμέν
Περισσότερα από Πρόσωπα
VIMA_WEB3b