Εννιά απόψεις για το παρόν και το μέλλον των ΔΗΠΕΘΕ

Ταυτισμένος επίσης με την λειτουργία των ΔΗΠΕΘΕ (πριν την Πάτρα θήτευσε σε Καλαμάτα και Κομοτηνή), ο Σταύρος Τσακίρης ομολογεί πως τα ΔΗΠΕΘΕ αν και ακολούθησαν ένα πανευρωπαϊκά δοκιμασμένο μοντέλο, απέτυχαν μέσα στα χρόνια να βρουν το χαρακτήρα τους ενώ θα μπορούσαν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.

«Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει κεντρομόλο θεατρικό πλέγμα, όλα τα θέατρα είναι φυγόκεντρα. Η Σαουμπίνε – ένας οργανισμός πρότυπο – δεν είναι παρά ένα περιφερειακό θέατρο. Όμως, στην Ελλάδα η ερμηνεία της νομοθεσίας τους έγινε με τρόπο απλοϊκό και λαϊκίστικο ή κατά το δοκούν, ο στόχος τους παρέμεινε ασαφής, η σχέση τους με την κοινωνία δεν ορίστηκε, μικροσυμφέροντα της θεατρικής αθηναϊκής συντεχνίας τα υπονόμευσαν κι έτσι κάθε φορά, όταν φτάναμε στο σημείο να αναρωτηθούμε τι θα περικοπεί, κόβαμε τα ζαχαρωτά – δηλαδή ότι θεωρούσαμε ότι εκπροσωπεί το θέατρο», σημειώνει.

Κι ενώ τα ΔΗΠΕΘΕ θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν μια στιβαρή λύση ως δίκτυο επιχορηγούμενων θεάτρων, επελέγη μια πιο ανώδυνη “ανάγνωση” κατά την οποία «οι διοικήσεις των θεάτρων ελέγχονταν από τις δημοτικές αρχές και άλλους πολιτικούς παράγοντες. Αυτό πρέπει να σταματήσει» τονίζει, ο μέχρι πρόσφατα, καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και προτείνει με τη σειρά του μια αναθεώρηση των προγραμματικών συμβάσεων «που να αντιστοιχεί στην πραγματικότητα του θεσμού. Χρειαζόμαστε έργο και νόμους που να μένουν ως παρακαταθήκη κι όχι να δοκιμάζονται στην αναποτελεσματικότητα τους και να εξυπηρετούν τη δική μας βολεψιά».

Σταύρος Τσακίρης: Οι διοικήσεις των θεάτρων ελέγχονται από τις δημοτικές αρχές και άλλους πολιτικούς παράγοντες. Αυτό πρέπει να σταματήσει

Η αλλαγή που έχει επιτελεστεί από την ίδρυση των ΔΗΠΕΘΕ μέχρι σήμερα στη σχέση κέντρου και περιφέρειας είναι για το κ. Τσακίρη ένα βοηθητικό εργαλείο στην επανεκκίνηση του θεσμού. «Θα ήταν μια παλιά ανάγνωση του κόσμου αν αντιμετωπίζαμε τα ΔΗΠΕΘΕ μέσα από το διαχωρισμό του κοινού, των τοπικών και των εθνικών ιδιαιτεροτήτων. Οι αλλαγές πλέον, είναι ραγδαίες. Η πληροφόρηση είναι άμεση και φτάνει σε κάθε γωνιά της χώρας. Το μόνο που πρέπει να ορίζει τα ΔΗΠΕΘΕ είναι η καλλιτεχνική του ενδελέχεια. Αυτός είναι, τουλάχιστον, ο προσωπικός μου στόχος: Να κάνω καλό θέατρο και καλό θέατρο είναι αυτό που συμβαδίζει με τον καιρό του».
* H θητεία του κ. Τσακίρη έχει μόλις λήξει και η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή έχει προκηρυχθεί εκ νέου

Με αναθέσεις σε νέους σκηνοθέτες (Βάσια Χριστοπούλου και Πέπη Παπαδοπούλου, Γιώργο Παπαστεφάνου και Φιορέλα Μαστρόκαλου και Ιωάννης Κοψίνης) με σκοπό ν’ ανοίξουν τον φθινοπωρινό προγραμματισμό σαν works in progress το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας εγκαινιάζει την ενότητα του Θεάτρου της Αφήγησης της Επινόησης αξιοποιώντας τρία χαρακτηριστικάδημοτικά τραγούδια: «Το Γιοφύρι της Άρτας», «Του Νεκρού Αδελφού» και τον «Γυρισμό του ξενιτεμένου» που φιλοξενούνται στο Ρωμαϊκό Ωδείο και το Αίθριο του Παλαιού Νοσοκομείου της Πάτρας σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας. Την ίδια ώρα, επανακάμπτει σε περιοδεία το αριστουργηματικό βουκολικό δράμα του Σπυρίδωνος Περεσιάδη «Γκόλφω» σε σκηνοθεσία Χρήστου Στρέπκου με τους Βασίλη Κόκκαλη, Έφη Κιτσαντά, Βασίλη Τσόρλαλη, Γιάννη Τσάκωνα, Μαρία Χρυσανθακοπούλου.