Το White Album των Beatles έγινε 50 χρονών και το γιορτάζει με επετειακή έκδοση

Η Super Deluxe Edition γίνεται ήδη ανάρπαστη – το κοινό που δεν αγοράζει πια μουσική αγοράζει νοσταλγία και το πακέτο προσφέρεται δελεαστικά και «super» με υλικό από demos, ηχογραφήσεις που είχαν κρατηθεί στο στούντιο και βγαίνουν τώρα για πρώτη φορά.

Το 1968 έμεινε στην ιστορία σαν η χρονιά που άλλαξε τον κόσμο και μπορούσες να πεις ότι ήταν η χρονιά που άλλαξε και τους Beatles, αν και οι αλλαγές είχαν πάρει το δρόμο τους από νωρίτερα. Οι Beatles εκείνη την εποχή είχαν πάει στην Ινδία, είχαν γράψει τραγούδια, επέστρεφαν στο Λονδίνο και ηχογραφούσαν. Και αν όλα έμοιαζαν συνηθισμένα πράγματα στη ζωή ενός σούπερ-γκρουπ και στην καρδιά της ψυχεδέλειας (ήταν η εποχή), πολλά άλλα συνέβαιναν όχι και τόσο συνηθισμένα για τους τέσσερις του Λίβερπουλ.

Για παράδειγμα, κάποια στιγμή ο Ringo Starr σηκώθηκε και έφυγε από το στούντιο αφήνοντας τον Paul McCartney να τα βγάλει πέρα στα ντραμς. Κάτι άλλο, όχι και τόσο συνηθισμένο στην ηχογράφηση του άλμπουμ, ήταν η παρουσία της Yoko Ono στις ηχογραφήσεις, αλλάζοντας τις συνήθειες που είχε ως τότε το συγκρότημα για συζύγους, φίλες και πρόσωπα συμπάθειεας γενικά.  

Τίποτε από αυτά ωστόσο που συνόδευαν τις  εσωτερικές αναταράξεις της «πτήσης» και τις περιβόητες δημιουργικές διαφωνίες τους (που ακούγονται ακόμη και στα τραγούδια), τίποτε δεν εμπόδισε τα Σκαθάρια να ετοιμάσουν ένα ακόμη θρυλικό άλμπουμ με τραγούδια σαν τα Back in The U.S.S.R, Dear Prudence, Ob-La-Di  Ob-La-Da, Helter Skelter  κλπ).

Kυκλοφόρησε διπλό βινύλιο με μόνο το όνομα The Beatles πάνω του, κραυγαλέα αντίθεση στην φαντασμαγορία του Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band, που είχε προηγηθεί. Τριάντα τραγούδια, το πιο μεγάλο σε δάρκεια άλμπουμ τους. Το ύφος των τραγουδιών έπαιζε επίσης με τα διαφορετικά στιλ, καθώς με άνεση και τέχνη περνούσαν από τις μπαλάντες και τη folk, στις «γκαραζιέρικες» εντάσεις, στους πειραματικούς, τους ευθύβολους ροκνενρόλ ήχους, όλες τις αποχρώσεις της Beatle-ικής ιδιοσυγκρασίας.

Οι φανατικοί των Beatles *και μην πείτε ότι δεν είναι πολλοί* θα χαρούν πολύ τώρα με τα demos – ηχογραφήσεις που έκαναν στο σπίτι του George Harrison στην εξοχή, όταν πήγαν εκεί να δουλέψουν με υλικό έτοιμο σχεδόν, τα γνωστά και ως Esher demos, που βγαίνουν, έτσι συνολικά για πρώτη φορά και είναι το πιο δελεαστικό κομμάτι της επετειακής έκδοσης. Δοκιμές, «ακουστικές» εκδοχές, “work in progress”, πρόχειρα σχέδια και ιδέες που είχε στο στούντιο η μπάντα και δεν τις χρησιμοποίησε – όλα δίνουν μια εικόνα για το τι συνέβαινε εκεί την άνοιξη και το καλοκαίρι του 68. Μπορείς να το δεις κι έτσι.

Ένα καινούργιο ρεμίξ του άλμπουμ συμπληρώνει το πακέτο – πάνω από 5 ώρες μουσικής. Το επιμελήθηκε ο Giles Martin, ο γιος του παραγωγού George Martin, o οποίος τότε, κάποια στιγμή τα είχε παρατήσει και είχε φύγει – ένα από τα πολλά που είχαν συμβεί στην ηχογράφηση του White Album.

Τα Λευκό Άλμπουμ δεν είναι το μόνο που 50άρισε, είναι και το Κίτρινο Υποβρύχιο των Beatles (Yellow Submarine) που αναδύθηκε στην επιφάνεια με εορταστική κόπια και προβολές επετειακού χαρακτήρα (το είδαμε πριν από λίγες ημέρες και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης).

Τον Ιανουάριο του ’69 οι Beatles θα έκαναν την τελευταία δημόσια εμφάνισή τους παίζοντας στην ταράτσα των γραφείων της Apple.

Αλλά, αν διαβάζετε ακόμη ως εδώ, ας επιστρέψουμε στο σήμερα – που ο Paul McCartney έχει ένα πολύ ωραίο καινούργιο άλμπουμ, το Egypt Station. Και σε ένα από τα πιο απολαυστικά και πολύ ενδιαφέροντα βίντεο που βγήκαν φέτος, ο McCartney μπαίνει στο αμάξι του James Gorden και τον ξεναγεί στο Λίβερπουλ σε σημεία που όλοι θα σταματούσαμε αν είχαμε την ευκαιρία – αξίζει να αφιερώσει κανείς 23 λεπτά…