Καλοκαιρινές νύχτες

Το καλοκαίρι του 1991 ο Ντάνιελ Μίντλετον ένας ντροπαλός και μοναχικός έφηβος περνά τις διακοπές του σε συγγενικό σπίτι στο παραθαλάσσιο Κέιπ Κοντ της Μασαχουσέτης. Ο Ντάνιελ δυσκολεύεται να γνωρίσει νέους φίλους έως ότου συναντά τον Χάντερ Στρόμπερι, έναν αλητάμπουρα που βγάζει λεφτά πουλώντας μαριχουάνα σε ευκατάστατους παραθεριστές ενώ λειτουργεί ως κέρβερος απέναντι σε εκείνους που βάζουν στο μάτι την μικρότερη αδελφή του, την ΜακΚέιλα, την οποία φυσικά ο Ντάνιελ ερωτεύεται…
Φτιαγμένο από τα συστατικά του καλοκαιριού (σεξ, ανεμελιά, περιπέτεια, θάλασσα, πάρτι, drive in και …αμαρτίες) το κουλ πρωτόλειο του νεοφερμένου Μπένουμ έχει ενδιαφέρουσα σκηνοθετική άποψη που μας υποχρεώνει να ασχοληθούμε σοβαρά μαζί του.

Ακόμη κι αν η ιστορία ενηλικίωσης του Ντάνιελ (η Ντάνι όπως αποφασίζει να τον αποκαλεί ο νέος του φίλος επειδή είναι πιο κουλ όνομα) είναι φορτωμένη από τα γνωστά κλισέ και τις προβλέψιμες καταστάσεις της νεανικής περιπέτειας, υπάρχουν στιγμές όπου η εικόνα αποζημιώνει τον θεατή. Υπέροχες σεκάνς, τεχνικά άρτιες και με καταπληκτικό σάουντρακ να τις συνοδεύουν, καταφέρνουν να συνθέσουν ένα σύνολο με πληθώρα δανείων (η ρετρό νοσταλγία των 70ς που συναντά το υποβλητικό χάος των 90ς θυμίζει το σινεμά του Σκορσέζε που προφανώς θαυμάζει ο Μπένουμ) που αναδεικνύει τη φιλία και τον έρωτα ενάντια στην συντήρηση και τον μικροαστισμό. Μπορεί η πρωτοτυπία να απέχει από το σενάριο και τις θεματικές του αλλά οι «Καλοκαιρινές νύχτες» έχουν τον τρόπο τους. Πρόκειται για μια σπιντάτη, σέξι και στυλιζαρισμένη νεανική περιπέτεια που αποτίει φόρο τιμής σε αλλοτινές εποχές και κινηματογραφικά έπη (από το «American Graffiti» ως τον «Εξολοθρευτή») έχοντας την τύχη να διαθέτει ένα πρωταγωνιστή υψηλού επιπέδου. Ο Τομοθι Σαλαμέ του «Να με φωνάζεις με το όνομα σου» είναι σπάνιο υποκριτικό εργαλείο.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης