Η ταινία από την Ινδία έκανε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βενετίας στο πρόγραμμα για νέους σκηνοθέτες από όλο τον κόσμο Biennale College και κέρδισε το Βραβείο Unesco για την ανθρωπιστική ματιά του. Στη συνέχεια η ταινία ταξίδεψε στα Φεστιβάλ του Μπουσάν, του Ντουμπάι, του Γκέτεμποργκ, του Μονάχου, του Σαν Φρανσίσκο και του Σίδνεϊ, ανάμεσα σε άλλα, ενώ έχει διανεμηθεί με επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Εκπροσωπώντας το νέο κύμα κινηματογραφιστών από την Νοτιοανατολική Ασία, ο εικοσιεξάχρονος Μπουτιανί εξερευνά οικουμενικά θέματα όπως το πέρασμα του χρόνου, η θνητότητα και το νόημα της ζωής αλλά και τις παραδόσεις της Ινδικής κουλτούρας μέσα από μια πανανθρώπινη συγκινητική ιστορία ελπίδας διαποτισμένη με μοναδικό χιούμορ και με τα αξέχαστα τοπία της ιερής πόλης του Βαρανάσι να προσφέρουν ένα αλησμόνητο σκηνικό.
Ο Ρατζίβ αναγκάζεται να παρατήσει τα πάντα ώστε να εκπληρώσει την τελευταία και παράξενη επιθυμία του πατέρα του να ταξιδέψει στο Βαρανάσι για να σώσει την ψυχή του. Το ταξίδι που ακολουθεί αναγκάζει τους δύο άντρες να επανασυνδεθούν ο ένας με τον άλλον και με τον κόσμο γύρω τους σε αυτή την συγκινητική και γενναιόδωρη κομεντί που αρκετοί κριτικοί έσπευσαν να συγκρίνουν με το Ταξίδι στο Τόκιο του Όζου.
Ο Αντίλ Χουσέιν (Adil Hussain) στο ρόλο του γιου μας είναι γνωστός για έναν από τους βασικούς ρόλους στην ταινία του Ανγκ Λι Η Ζωή του Πι, ενώ ο Λαλίτ Μπελ (Lalit Behl) στο ρόλο του πατέρα πρωταγωνιστούσε στην ταινία Η Πεταλούδα (Titli) που είχε προβληθεί στο τμήμα Un Certain Regard του Φεστιβάλ Καννών. Τέλος, αξίζει να θυμίσουμε ότι στο ρόλο της μητέρας συναντάμε την Τζιταντζαλί Κουλκαρνί (Geetangali Kulkarni), πρωταγωνίστρια του αριστουργηματικού Δικαστηρίου που η One from the Heart είχε διανείμει με επιτυχία πριν από μερικά χρόνια.
Σημείωμα του σκηνοθέτη:
«Ένα σημαντικό θέμα για μένα ήταν εξαρχής η απελευθέρωση. Υπάρχει η πνευματική απελευθέρωση του πατέρα, η πιο υλική απελευθέρωση του γιου, αιχμάλωτου της δουλειάς του και της τεχνολογίας, καθώς και η απελευθέρωση της εγγονής από την παράδοση, επιλέγοντας να παντρευτεί από έρωτα και να εργαστεί.
Η συμφιλίωση είναι επίσης ένα κεντρικό θέμα. Στο τέλος της ζωής μας έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε όλα τα λάθη που κάναμε. Στην Ινδία, και ακόμα πιο έντονα στο Βαρανάσι, είναι σημαντικό να λυτρωθούμε από αυτές τις σκέψεις και να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας και αυτό ακριβώς επιτρέπει αυτή η περιπέτεια στον πατέρα και στο γιο του.
Η ταινία εκφράζει ταυτόχρονα και τη διαμάχη ανάμεσα στον μοντέρνο κόσμο και τις παραδόσεις. Η Ινδία δεν έχει βρει ακόμα την αρμονία μεταξύ του σεβασμού των αρχαίων παραδόσεων που εκπροσωπούνται στην ταινία από τον πατέρα και την ιερή πόλη και τον πιο μοντέρνο διασυνδεδεμένο και καπιταλιστικό κόσμο που εκπροσωπούν ο γιος και η εγγονή. Η Σωτηρία της Ψυχής αγγίζει όλες τις γενιές και είναι στην ουσία της μια ταινία για τη ζωή, την οικογένεια και την αγάπη σε όλες της τις διαστάσεις».
