Βηρυτός

Μυστικοί πράκτορες της CIA αναθέτουν στον Μέισον Σκάιλς, έναν πρώην Αμερικανό διπλωμάτη, να επιστρέψει στον Λίβανο μετά από δέκα χρόνια, για να διαπραγματευτεί τη ζωή ενός φίλου του που έχει πέσει θύμα απαγωγής.

Ο χαρακτήρας του Τζον Χαμ είναι ένας ήρωας με παρελθόν. Από τις μέρες της απόλυτης ευτυχίας στο Παρίσι της Ανατολής το 1972, εξαιτίας ενός τραυματικού γεγονότος που διέλυσε τα πάντα στη ζωή του, τον συναντάμε δέκα χρόνια αργότερα παραιτημένο και δίχως κάποιο νόημα στη ζωή του σε κάποιο παρακμιακό αμερικανικό χωριό. Εκεί τον εντοπίζει η CIA και με το ζόρι τον φορτώνει στο αεροπλάνο που έχει προορισμό την μισοδιαλυμένη- όπως τη ζωή του- Βηρυτό όπου ο Μέισον θα πρέπει να κάνει μια νέα επανεκκίνηση ξεπερνώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Το φιλμ είναι καλοφτιαγμένο, έχει ρυθμό και ένταση, οι χαρακτήρες (ειδικά οι κατάσκοποι ΗΠΑ και Ισραήλ) διαθέτουν τον κυνισμό της δουλειά τους, η ατμόσφαιρα δίνεται μέσα από ένα κράμα εξωτισμού, παρακμής και γεωπολιτικής ανάλυσης της αραβικής χώρας. Το τελευταίο κομμάτι μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα. Όμως ο σεναριογράφος Τόνι Γκιλρόι του «Μάικλ Κλέιτον» και της τριλογίας του Τζέισον Μπορν ξέρει να δίνει τις σωστές διαστάσεις μιας ιστορίας που ξεκινά από το ατομικό τραύμα και οδηγείται σε ένα ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο. Το στοιχείο αυτό αξιοποιείται σκηνοθετικά χωρίς φιορτιτούρες και εύκολες λύσεις, με έμφαση σε όλες τις πολιτικές και ιστορικές λεπτομέρειες που μετέτρεψαν την πανέμορφη Βηρυτό σε κρανίου τόπο.

Κυρίως όμως οι παραγωγοί του φιλμ χαμογελούν για την επιλογή του πρωταγωνιστή (ο Χαμ του «Mad men») που δίνει όλη την παλιομοδίτικη λάμψη και την ολέθρια τραγικότητα που συνοδεύει τον ήρωα σε κάθε του βήμα.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης