Αγκάθι

Ερωτευμένοι και φρεσκοπαντρεμένοι οι νεαροί Λίζα και Γιάκομπ φεύγουν για ταξίδι του μέλιτος στην επαρχία της Δανίας με προορισμό που γνωρίζει μόνο η Λίζα καθώς έκανε κρυφά από τον Γιάκομπ τις προετοιμασίες του ταξιδιού. Κάποια περίεργα συμβάντα όμως θα δοκιμάσουν την δύναμη της αγάπης τους και θα τους οδηγήσει σε κρίσιμες καταστάσεις.

Για το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ο Τζάφκας επιλέγει μια ερωτική ιστορία, λιτή και απέριττη αφηγηματικά αλλά πυκνή σε ηθικά διλήμματα και συμβολισμούς.

Ελάχιστοι διάλογοι, χαρακτήρες γεμάτοι αμφισημία, περίτεχνος καταμερισμός καθώς και αξιοποίηση της έννοιας του χρόνου είναι τα χαρακτηριστικά ενός φιλμ όχι και τόσο εύκολου ή ανώδυνου (κουβαλάει αρκετό πόνο μέσα του) για το μέσο θεατή αλλά οπωσδήποτε εξαιρετικά ενδιαφέρον και αρκετά αποτελεσματικό στις βασικές θεματικές του.

Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης της διασποράς (ζει και εργάζεται εδώ και λίγα χρόνια στη Δανία) ουσιαστικά καταγράφει την αρχή και το τέλος μιας σχέσης και ταυτόχρονα τον κύκλο της ίδιας της ζωής. Η αγάπη που θαμπώνει από το μικρόβιο της ζήλειας και οι προσωπικές εμμονές που παραμορφώνουν την πραγματικότητα, είναι οι δύο πόλοι στους οποίους χτίζει το μικρόκοσμο της ιστορίας του ο Τζάφκας, φέρνοντας στο νου κομμάτια από το σινεμά του Μπέργκμαν, του Ταρκόφκι και του Χάνεκε.

Πνευματικότητα, εικαστικές αρετές, η αυτοκαταστροφική ανθρώπινη φύση, η λαίλαπα του χρόνου και μια υπέροχη ονειρική αφήγηση (όπου φαίνεται ξεκάθαρα η σκηνοθετική δεινότητα του Τζάφκα) δίνουν στο «Αγκάθι» μια μεταφυσική σχεδόν γοητεία που είναι δύσκολο να της αντισταθείς.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης