Σπίτι μου σπιτάκι μας

H Alice Kinney (Reese Witherspoon) πήρε πρόσφατα διαζύγιο από τον σύζυγο της (Michael Sheen). Αποφασίζει να ξεκινήσει από την αρχή και μετακομίζει στη γενέτειρα της στο Λος Άντζελες με τις δύο της κόρες. Στα τεσσαρακοστά της γενέθλια, η Alice συναντά τρεις φιλόδοξους νέους που βρίσκονται στο Λ.Α. με όνειρα κινηματογραφιστών αλλά δεν έχουν βρει ακόμη στέγη για να μείνουν. Η Alice συμφωνεί να τους φιλοξενήσει προσωρινά, αλλά τα πράγματα θα πάρουν απροσδόκητη τροπή όταν με έναν από αυτούς ξεκινάει ερωτική σχέση.

Σαφώς επηρεασμένη από τη μαμά της η Hallie Meyers-Shyer αναπτύσσει μια ιστορία που κάλλιστα θα μπορούσε να υπογράφει η δημιουργός του «Αυτό που θέλουν οι γυναίκες». Και ποιο είναι αυτό; Φυσικά στην περίπτωση της χωρισμένης 40αρας μητέρας Alice ένα καλό σεξ, μια μπέιμπι σίτερ για τα κορίτσια ώστε να προλαβαίνει τις δουλειές αλλά και τις βόλτες της και κάποιον που να μπορεί να επισκευάζει τα ντουλάπια του σπιτιού όταν χαλάσουν.

Η ταινία χωρίς να έχει ιδιαίτερες εκπλήξεις (τα πιο εύστοχα κομμάτια της αφορούν στη σινεφιλία της αφού η ηρωίδα του φιλμ προέρχεται από κλασικό ζευγάρι του Χόλιγουντ το οποίο οι τρεις φερέλπιδες νέοι έχουν για θεό τους) κυλάει ομαλά και ήρεμα – ίσως περισσότερο από ότι θα έπρεπε- κάποιες χαριτωμενιές γύρω από το χάσμα των γενεών και τη διαφορά ηλικίας μεταξύ των δύο «ερωτευμένων» έχουν γούστο αλλά ως εκεί. Πιστεύουμε ότι δίχως την παρουσία της αφοπλιστικής Reese Witherspoon η ταινία θα βλεπόταν με εξαιρετική δυσκολία. Στα μείον και το γεγονός ότι δεν βγάζει γέλιο αφού η απειρία της νεαρής σκηνοθέτη την οδηγεί περισσότερο σε κλισέ ρομαντικές λύσεις παρά σε διάθεση αποδόμησης ή και κανιβαλισμού που πιθανότατα να έκαναν το φιλμ πιο ελκυστικό.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης