Το Μπαρ

Σε ένα μπαρ της Μαδρίτης, ένα συνηθισμένο μεσημέρι θαμώνες κάθονται μαζί με περαστικούς και απολαμβάνουν τη μέρα τους. Όλαν κυλούν κανονικά μέχρι που ένας πελάτης βγαίνει από το μπαρ και πυροβολείται μέσα στη μέση της πλατείας. Όλοι μέσα στο μπαρ κοιτάνε αποσβολωμένοι, μέχρι που ένας αποφασίζει να βγει έξω να δει τι γίνεται, για να καταλήξει και αυτός με μία σφαίρα. Οι έγκλειστοι του μπαρ προσπαθούν να καταλάβουν τι έχει γίνει. Η πλατεία μέσα σε λίγη ώρα αδειάζει, ενώ τα τηλέφωνα τους δεν έχουν σήμα. Μέσα στον πανικό, παρατηρούν ότι κάποιος μετακίνησε τα πτώματα. Και τότε η φαντασία τους οργιάζει για να καταλήξουν σε μία ιδέα: μήπως το κακό βρίσκεται μέσα στο μπαρ;

Κλειστοφοβικό, θεατρικής κοπής αλλά αφάνταστα διασκεδαστικό και γκροτέσκο θρίλερ. Ο Άλεξ ντε λα Ιγκλέσια σε μεγάλα κέφια κατασκευάζει ένα ξέφρενο φιλμ με έντονη δόση σπλάτερ αισθητικής, μαύρο χιούμορ και κόκικ αναφορές, όπου το μυστικό του παραμένει στο σκοτάδι μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Όπως και στην ταινία η «Τελευταία Ακροβάτις της Μαδρίτης» από το 2010, τη διασημότερη ταινία του σκηνοθέτη και μοναδική που είδαμε μέχρι σήμερα στη χώρα μας, το γκροτέσκο και οι πολιτικές αιχμές βαδίζουν χέρι-χέρι. Εκεί βέβαια τα βέλη του είχαν ξεκάθαρο στόχο (το φρανκικό καθεστώς και οι επίγονοι του) ενώ στη σημερινή ταινία, ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει τη βαθύτερη αλήθεια του φιλμ.

Είναι μια απλή φαντασίωση αυτό που ζουν οι θαμώνες ή μήπως ένα καλοστημένο σχέδιο που σκοπό έχει να τους αφανίσει όλους έναν προς έναν; Κι αν τελικά δεν είναι τίποτε παραπάνω από την απτή απόδειξη μιας περίφημης θεωρίας συνωμοσίας που ανακατεύτει την απειλή ενός βιολογικού ολέθρου με τους μηχανισμούς χειραγώγησης του «Μεγάλου Αδελφού»; Αυτά και άλλα πολλά μπορεί να σκεφτεί κανείς βλέποντας το έξυπνο και ανατρεπτικό θρίλερ του ισπανού που ξεδιπλώνεται με δυνατό σασπένς και συνεχείς ανατροπές.

Αυτό πάντως που προσωπικά μας κέρδισε ήταν η ακριβέστατη, αντιπροσωπευτική απεικόνιση της σύγχρονης ισπανικής κοινωνίας μέσω των χαρακτήρων της ταινίας που καλύπτουν το 90% του συνόλου της. Μέσα στο μπαρ βρίσκονται έγκλειστοι οι πάντες: ο νεοφασίστας της διπλανής πόρτας, ο 30άρης καριερίστας, η μοναχική γεροντοκόρη, η κουτσομπόλα ιδιοκτήτρια, ο υπαλληλάκος που τρώει συνέχεια καρπαζιές, ο ανισσόροπος άστεγος που εκστομίζει τσιτάτα από τη Βίβλο, η όμορφη και σέξι άγνωστη (αγαπημένος Ιγκλέσια), ο μυστηριώδης περαστικός που βουτάει στην τουαλέτα και βγαίνει μετά από ώρα αγνώριστος!

Αν μη τι άλλο σε αυτό το «Μπαρ» περνάς τόσο καλά, που θα ήθελες να το επισκεφτείς εκ νέου για να παρατηρήσεις πράγματα που ίσως σου ξέφυγαν την προηγούμενη φορά.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης