Το Φάντασμα στο Κέλυφος

Η Ταγματάρχης, ένα μοναδικό ανθρώπινο-cyborg υβρίδιο των ειδικών δυνάμεων, έχει αποστολή να τερματίζει κάθε εγκληματική ή εξτρεμιστική απειλή. Όταν όμως ένας άγνωστος εχθρός βάζει ως στόχο να αναχαιτίσει την τεχνολογική πρόοδο της εταιρείας Hanka Robotic που ηγείται στον κυβερνοχώρο, τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ για την Ταγματάρχη.

Όλο το concept είναι χτισμένο γύρω από τη θελκτική και ακαταμάχητη περσόνα μιας δυναμικής και σέξι Σκάρλετ Γιόχανσον, που πείθει απόλυτα ως ρομπότ με συνείδηση που πασχίζει να βρει την αλήθεια γύρω από την προσωπική ιστορία του ανθρώπινου εγκεφάλου της και ταυτόχρονα είναι ικανή για να τα βγάλει πέρα με τον ισχυρότερο εχθρό. Αυτό είναι το πρόσχημα φυσικά για να ξεδιπλωθεί μια εντυπωσιακή παρέλαση δράσης (σούπερ οι σκηνές με τη συνδρομή του υγρού στοιχείου και της αόρατης πολεμίστριας) όπου τα ειδικά εφέ τονίζουν το αγωνιώδες κομμάτι της φουτουριστικής δράσης αλλά όταν ο προβληματισμός μετατοπίζεται σε περισσότερο υπαρξιακά διλήμματα το …μπαλόνι ξεφουσκώνει με έντονα σημάδια απογοήτευσης. Πολλά από τα συμβολικά ιδεογραφήματα που επιχειρεί να αναπτύξει η ιστορία βασίζονται είτε σε παρωχημένα σχήματα (η εν πολλοίς αφέλεια περί «κακής» τεχνολογικής προόδου που θα καταστρέψει τον άνθρωπο, είναι η πλέον κυρίαρχη και άστοχη στην ταινία) είτε σε προβλέψιμες «ανατροπές» – η σχέση της ηρωίδας με τον άγνωστο εχθρό της- που το μόνο που πετυχαίνουν είναι να κατεβάσουν το θεαματικό αρχικό ημίωρο της μετα-cyber punk αισθητικής που έχει κάτι από «Blade runner» και «Matrix» στα επίπεδα ενός μέτριου και σε τελική ανάλυση ασήμαντου φιλμ που ξεχνιέται λίγες μόλις ώρες αφότου έχεις εγκαταλείψει τη σκοτεινή αίθουσα.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης