Το Τελευταίο Ψέμα του Ένκε Φεζολλάρι στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Ο Μιχάλης Κακογιάννης συνθέτει με το «Τελευταίο Ψέμα» ένα ρέκβιεμ για τη σήψη και την παρακμή της κυνικής και επιπόλαιης εύπορης τάξης που προήλθε από τα ερείπια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Η ματιά του δημιουργού καταγράφει με χειρουργική ακρίβεια αλλά και με ευαισθησία σεισμογράφου μια εποχή ραγδαίων ηθικών εκπτώσεων και γι αυτό ανήκει στις καλύτερες στιγμές του ελληνικού νεορεαλισμού. Η διαχρονική αξία του έργου γίνεται εμφανέστερη σήμερα που το τέλος μιας εποχής ψευδαισθήσεων φέρνει ολόκληρη τη χώρα μπροστά στα νέα της ψέματα.

Ο Ένκε Φεζολλάρι, με οδηγό το διάσημο σενάριο, χρησιμοποιώντας και τις επιπλέον σκηνές που δεν είχαν συμπεριληφθεί στην ταινία, υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης, στην οποία πρωταγωνιστούν ο Αντώνης Φραγκάκης, η Νικόλ Δημητρακοπούλου και η Αθηνά Τσιλύρα, και σημειώνει: «Πρόκειται για μια ιστορία που διατηρεί δυναμικά στο χρόνο τη δραματικότητα και τον ρεαλισμό εκείνης της εποχής. Μιας

εποχής όπου συνοικίες ψυχών ονειρεύονται και παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί, ξεπεσμένες ζωές αγωνίζονται να μην ξεπουληθούν τελείως, χρεοκοπημένοι άνθρωποι είναι βουτηγμένοι στο ψέμα και στα προσχήματα. Η ηθική καταρρέει μπροστά στα προβλήματα, και μαζί της καταρρέει μια εύπορη τριμελής οικογένεια που βρίσκεται στα όρια της χρεωκοπίας καταφεύγοντας σε μια σειρά από ψέματα για να διαφυλάξει τη φήμη της. Σήμερα, που όλες οι αξίες είναι σε κρίση, τα διάφορα ερωτήματα γεννιούνται: Μπορεί κάποιος να πετύχει το σκοπό του χωρίς ηθικές εκπτώσεις; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κανείς; Υπάρχει γυρισμός;»

Η Υπόθεση
Στο επίκεντρο της δράσης είναι μια εύπορη οικογένεια, που βλέπει τα οικονομικά της θεμέλια να τρίζουν, καθώς το εργοστάσιο του πατέρα βρίσκεται ένα βήμα από τη χρεωκοπία. Μπροστά στο αδιέξοδο, η ελαφρόμυαλη αλλά και κυνική μητέρα, που νοιάζεται μόνο για τα κοινωνικά προσχήματα, εξωθεί τη μοναχοκόρη της σ’ ένα γάμο συμφέροντος. Ενώ όμως η Χλόη, παρότι ερωτευμένη με άλλον άντρα, έχει πάρει την οδυνηρή απόφαση να θυσιαστεί ως άλλη Ιφιγένεια, ένα απρόβλεπτο γεγονός λειτουργεί ως καταλύτης για την απογύμνωση κάθε υποκρισίας και την κατάρρευση αυτού του παρακμιακού συμβιβασμού.