Σφαγείο

Η ρεπόρτερ κτηµατοµεσιτικών θεµάτων Τζούλια Τάλµπεν θα δει τη ζωή της να ανατρέπεται, όταν δολοφονείται βίαια η οικογένειά της. Παρόλο που η υπόθεση κλείνει, η Τζούλια συνειδητοποιεί ότι κάτι κρύβεται πίσω από την υπόθεση και επιστρέφει στον τόπο του εγκλήµατος. Θα ανακαλύψει ότι το δωµάτιο στο οποίο έγινε το έγκληµα έχει εξαφανιστεί ανεξήγητα από το σπίτι της αδερφής της και μαζί με τον αστυνομικό πρώην φίλο της θα ξεκινήσει μια έρευνα για να μάθει τι ακριβώς συνέβη.

Η αλήθεια είναι ότι στο ξεκίνημα του το φιλμ μας έψησε πως κάτι καλό θα παρακολουθήσουμε. Ήταν κι αυτή η σκηνή υπεράνω υποψίας (ο γαμπρός της ηρωίδας βγάζει τα σκουπίδια έξω στη διάρκεια ενός δείπνου που βρίσκονται όλοι μαζί και την ίδια στιγμή ένας μεγαλόσωμος άντρας μπουκάρει κρυφά στο σπίτι) που καταλήγει με εξόχως αναπάντεχο και ανατριχιαστικό τρόπο στο πρώτο μακελειό όπου ξεκληρίζεται βάναυσα η οικογένεια της ηρωίδας.

Η συνέχεια όμως κυλάει σε απόλυτα προβλέψιμα μοτίβα. Η κάκιστη πρωταγωνίστρια επιδίδεται σε υστερικές τσιρίδες, το μεταφυσικό εύρημα είναι απλώς πρόσχημα για τραβηγμένες από τα μαλλιά καταστάσεις όπου το θρησκευτικό παραλήρημα ταυτίζεται με την πηγή του Κακού, η σκηνοθετική ματιά του Darren Lynn Bousman (δημιουργού τριών «Saw») δεν έχει κανένα ενδιαφέρον. Μένει μόνο η εμβληματική φιγούρα του σκοτσέζου Dayton Callie που υποδύεται μοναδικά τον αινιγματικό κύριο με το μπαστούνι Τζεµπεντάια Κρόν, που προσδίδει ένα μίνιμουμ ενδιαφέροντος στην παρακολούθηση του φιλμ.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης