Σε Ρηχά Νερά

Η Nancy Adams (Blake Lively) κάνει σερφ σε μια παραδεισένια παραλία στην άκρη του πουθενά, κάπου στο Μεξικό. Όταν ένας τεράστιος λευκός καρχαρίας εμφανίζεται, την τραυματίζει άσχημα και την καθηλώνει σε ένα μικρό σκόπελο που βρίσκεται μόλις διακόσια μέτρα περίπου από την ακτή…

Καθηλωτικό. Αυτή η λέξη περιγράφει κατάλληλα το κλίμα στο οποίο κινείται η ταινία, είτε αφορά τις θεαματικές εικόνες του σέρφινγκ με τα μεγάλα κύματα, είτε η κάμερα εστιάζει στο φονικό κήτος που καιροφυλακτεί μέσα στο νερό, περιμένοντας την επόμενη κίνηση από το υποψήφιο θύμα του. Η σκηνοθεσία του ικανότατου και σπεσιαλίστα του σασπένς Jaume Collet-Serra («Orphan», «Unknown») κινείται στο ύφος των προηγούμενων δουλειών του: σωστό τάιμινγκ στις σκηνές τρόμου, κοφτό και σφιχτοδεμένο μοντάζ, ατμόσφαιρα απειλής ακόμη και στις πιο ανύποπτες στιγμές.

Ταυτόχρονα όμως ο σκηνοθέτης επιδεικνύει για άλλη μια φορά μια αδιαφορία για το ρεαλιστικό υπόβαθρο της ιστορίας, καθώς η περιπέτεια της Νάνσι πάσχει από πολλές απόψεις (ελάχιστα πειστική η αίσθηση απομόνωσης στην παραλία που πιάνει καμπάνα σήμα το κινητό της), ενώ το ψευτοδραματικό στοιχείο με το άστοχο τηλεφώνημα του πατέρα της και το τραύμα της προσωπικής απώλειας (ο θάνατος της μητέρας) ξεπερνιούνται πάραυτα μόλις μπει στο τραπέζι το κομμάτι της επιβίωσης της. Ευτυχώς η θαυμάσια Blake Lively ανταποκρίνεται πλήρως σε μια σειρά δοκιμασιών που απαιτούν όχι μόνο την έκθεση του καλογυμνασμένου κορμιού της αλλά και τις ψυχολογικές διαβαθμίσεις του παγιδευμένου πλάσματος που παλεύει με όλες του τις δυνάμεις για να βγει ζωντανό. Στο τέλος, μπαίνει στο κάδρο και μια σχετική παραβολή περί φόβου ή των τραυμάτων που μας αφήνουν πληγές αλλά έτσι και καταφέρουμε να τις κλείσουμε, συνεχίζουμε αμέριμνοι το μπάνιο μας. Όπως και να ‘ χει πάντως, με το «Shallows» περνάς καλά και ευχαριστιέσαι την κάθε στιγμή που ο λευκός καρχαρίας σε κάνει να πετάγεσαι από το κάθισμα σου!

Κωνσταντίνος Καϊμάκης