H Αποικία

Χιλή 1973. Στρατιωτικό πραξικόπημα. Οι μαζικές διαδηλώσεις εναντίον του Στρατηγού Πινοσέτ αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς. Ανάμεσα στα πλήθη που συρρέουν σε αυτές είναι και η Lena (Emma Watson) με το σύντροφο της Daniel (Daniel Brühl), ένα νεαρό ζευγάρι που, όπως πολλοί άλλοι, συλλαμβάνονται από τη μυστική αστυνομία. Κάποια στιγμή ο Ντάνιελ μεταφέρεται σε μια κρυφή στρατιωτική εγκατάσταση όπου γίνονται ανακρίσεις και βασανιστήρια, χτισμένη κάτω από την γερμανική κοινότητα Colonia Dignidad («Αποικία Αξιοπρέπεια») που τη διοικεί ένας αυστηρός γερμανός ιεροκύρηκας (Michael Nyqvist). Εκεί θα βρεθεί η Lena για να προσφέρει «εθελοντικά» τις υπηρεσίες της, προκειμένου να εντοπίσει τον Daniel.

Η «Αποικία» μπορεί να φοράει το μανδύα του ερωτικού δράματος αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα πολιτικό θρίλερ, που σοκάρει με την ιστορική του διάσταση. Είναι τόσο ισχυρό το αυθεντικό υλικό της ταινίας (δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι υπήρξε ένα τέτοιο μέρος) που δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορο το θεατή ακόμη κι αν η αφήγηση χάνει μέρος της δύναμης της όσο πλησιάζουμε στο προβλέψιμο και σχηματικό φινάλε.

Η «Αποικία Αξιοπρέπεια» που δημιουργήθηκε το 1961 από τον Γερμανό ιεροκήρυκα Πολ Σέιφερ (πρώην αξιωματικός των Ναζί) και τους οπαδούς του, ήταν μια απομονωμένη «φιλανθρωπική- χριστιανική» κατασκήνωση 350 χλμ. νότια από το Σαντιάγο της Χιλής. Την διοικούσε ο ίδιος ο Σέιφερ για περίπου 40 χρόνια, ενώ όλοι οι κάτοικοί της ήταν αιχμάλωτοι σε αυτή (άπαξ και περνούσες το κατώφλι της δεν μπορούσες να φύγεις), ζώντας σύμφωνα με τους αυταρχικούς κανόνες του ηγέτη της. Η σκηνοθεσία του Γερμανού Florian Gallenberger πετυχαίνει να αποδώσει επαρκώς την κλειστοφοβική αίσθηση ενός χώρου από όπου δεν υπάρχει διέξοδο και να αναδείξει το κλίμα παράνοιας (ο θρησκευτικός φανατισμός σε συνδυασμό με τη σεξουαλική διαστροφή κυριαρχεί στις περίφημες «αντρικές μαζώξεις» του Σέιφερ όπου τιμωρούνται παραδειγματικά οι γυναίκες-μέλη της Αποικίας) που επικρατεί σε αυτόν.

Η πρωταγωνίστρια Emma Watson είναι αρκετά πειστική στο ρόλο της, όμως δεν μπορούμε να ισχυριστούμε το ίδιο και για τους συμπρωταγωνιστές της -ειδικά ο Σουηδός Michael Nyqvist («Millennium») είναι υπερβολικός και μονοδιάστατος. Το τελευταίο ημίωρο που θεωρητικά θα αποτελούσε την κορύφωση του δράματος και του σασπένς, δυστυχώς χάνεται στην κοινοτυπία και την αφέλεια.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης