Χελωνονιντζάκια 2

Και πάλι τα 4 αδέλφια από τη Νέα Υόρκη, ο Λεονάρντο με τις ηθικές αξίες, ο παρορμητικός αλλά και θαραλλέος Ραφαέλο, ο λογικός Ντονατέλο που είναι το «μυαλό» της οικογένειας και ο υπεύθυνος των στρατηγικών στις δύσκολες αποστολές και, τέλος, ο συνδετικός κρίκος όλων, ο καλοσυνάτος και χιουμορίστας Μικελάντζελο, καλούνται να σώσουν ακόμα μια φορά τη γενέτειρα τους. Μια νέα εξωγήινη απειλή κάνει την εμφάνιση της στην πόλη, και τα τέσσερα χελωνονιντζάκια πρέπει να βγουν από τις σκιές και τους υπονόμους όπου ζουν, και να σώσουν την κατάσταση, έχοντας για σύμμαχο και πάλι την θεαματική από κάθε άποψη ρεπόρτερ Έιπριλ Ο ‘Νιλ (η Megan Fox είναι το άλλοθι κάθε μπαμπά για να συνοδεύσει τα πιτσιρίκια του στην ταινία…)

Η εκ νέου πετυχημένη εμπορικά επανεκκίνηση της “μεταλλαγμένης” τηλεοπτικής σειράς των 80ς, παρουσιάζει ισχυρές αντιστάσεις (γοργή δράση, καταιγιστικό θέαμα, παρέλαση κινηματογραφικών κλισέ) που αν μη τι άλλο θα ικανοποιήσουν τους πιτσιρικάδες φαν των ανθρωπώμορφων χελώνων με τις ικανότητες νίντζα και τις ιταλικές ρίζες. Αν εξαιρέσει όμως κάποιος το φαν κλαμπ ηλικιών 8-14, δύσκολα θα βρει πιθανά ερίσματα – εκτός της σέξι συμπρωταγωνίστριας- για τις υπόλοιπες ηλικίες. Και μιας που αναφέραμε το όνομα της Megan Fox, να υπογραμμίσουμε την πιθανή απόφαση της καλλονής να… αράξει σε ρόλους hot chick, καθώς το μεροκάματο βγαίνει ακούραστα και εύκολα, περιφέροντας απλώς τα πλούσια κάλη της επί της οθόνης.

Για ερμηνευτικές επιδόσεις ας μην κάνουμε κουβέντα, αρκεί οι σεναριογράφοι στις ταινίες της να μην της δίνουν περισσότερες από 3 φράσεις στην ίδια σκηνή (δείτε τη σεκάνς του φινάλε που η ρεπόρτερ Έιπριλ Ο ‘Νιλ μιλάει στην κάμερα και θα καταλάβετε περί τίνος μιλάμε).

Κατά τα άλλα έχουμε μια από τα ίδια. Το θέαμα είναι υπεράνω όλων και πολλές φορές είναι εκθαμβωτικό αφού ο 32άχρονος Dave Green έχει πάρει στα σοβαρά τη δουλειά του και κάνει παπάδες με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας. Όσον αφορά όμως το σεναριακό κομμάτι, τα πάντα είναι από προβλέψιμα (ξανά μανά η Νέα Υόρκη απειλείται με αφανισμό από κακούς εξωγήινους σε συνεργασία με σαλεμένους γήινους) έως βαρετά ή απλοϊκά. Γιατί πως αλλιώς να χαρακτηρίσει κάποιος μια αφελή παραβολή για την ανεκτικότητα της διαφορετικότητας (οι ήρωες που βαρέθηκαν να ζουν στο σκοτάδι και να θεωρούνται φρικιά από όσους ανθρώπους τους έχουν δει, βρίσκουν την ευκαιρία να γίνουν κανονικοί άνθρωποι αλλά στο τέλος αποφασίζουν να αποδεχτούν τη φύση τους) η οποία εξαντλείται σε εύκολα τσιτάτα και χλιαρά, ανώδυνα αστειάκια;

Κωνσταντίνος Καϊμάκης