Μια Θάλασσα από Δέντρα

Η αγάπη και η απώλεια οδηγούν τον αμερικανό Άρθουρ Μπρέναν στην άλλη μεριά του κόσμου, σε ένα πυκνό δάσος στους πρόποδες του όρους Φούτζι της Ιαπωνίας, το οποίο έχει περιγραφεί ως το τέλειο μέρος για να πεθάνεις. Περιπλανώμενος, συναντά τον Ιάπωνα Τακούμι, ο οποίος δεν επιθυμεί πια να πεθάνει αλλά έχει χάσει τον δρόμο του.

«Όλοι γνωρίζουν κατά βάθος πότε ακριβώς θα πεθάνουν». Η φράση αυτή της Naomi Watts δίνει το τέμπο μιας ταινίας που κινείται διαρκώς στη διαχωριστική γραμμή ζωής και θανάτου. Την απευθύνει στο σύζυγό της Matthew McConaughey λίγο πριν εκείνη ετοιμαστεί για μια ριψοκίνδυνη επέμβαση στον εγκέφαλο. Τα λόγια της συνοδεύονται από την υπόσχεση του πως όταν εκείνος αποφασίσει να «φύγει» θα βρει το ιδανικό μέρος για να πραγματοποιήσει την επιθυμία της. Και κάπως έτσι προκύπτει το ιαπωνικό «δάσος των αυτοκτονιών» όπου πράγματι πηγαίνουν εκεί εκατοντάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο για να θέσουν τέρμα στη ζωή τους. Ο ήρωας εξηγεί στον ιάπωνα συνοδοιπόρο του τους λόγους της δικής του απόφασης. Δεν είναι ούτε λόγω της απώλειας, ούτε για το πένθος. Οι ενοχές είναι εκείνες που τον οδήγησαν ως εκεί. Στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο φρικτή η ταινία. Απλώς ο σκηνοθέτης της αποτυγχάνει να φτιάξει ένα ομοιογενές σύνολο και κυρίως ένα ρεαλιστικό χαρακτήρα που πείθει όχι τόσο για τις προθέσεις του αλλά για τη συμπεριφορά του απέναντι στα τετελεσμένα γεγονότα που έρχονται. Η αφήγηση (άνιση όπως όλη η ταινία) κινείται ανάμεσα στο τώρα όπου παρακολουθούμε τις προσπάθειες των δύο «χαμένων» αντρών να βγουν ζωντανοί από το δάσος και το χτες όπου σχηματίζεται κομμάτι-κομμάτι το παζλ της διαλυμένης σχέσης του ζευγαριού. Το ενδιαφέρον κομμάτι του φιλμ αφορά στη σχέση του ζευγαριού: τα σημάδια φθοράς, η προδοσία, τα μυστικά, τα απωθημένα, η αλλαγή των ρόλων, η εξάρτηση της γυναίκας από το αλκοόλ, το πισώπλατο χτύπημα της μοίρας, το σοκ που επαναφέρει τα πράγματα στην αληθινή τους διάσταση. Δυστυχώς για τον ίδιο, ο Gus Van Sant επιλέγει να δώσει στο ρέκβιεμ της σχέσης μια τραγική σεναριακή υπερβολή. Υπερβολή που τον συνοδεύει πλέον σε όλη τη διαδρομή του ήρωα στο πυκνό δάσος, με αποτέλεσμα να καταδικάζει την ταινία στο απόλυτο χάσιμο, την ψεύτικη ατμόσφαιρα και τη λησμονιά.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης