Jurassic World

22 χρόνια μετά την πρώτη, τρομακτική επίσκεψη στο πάρκο ψυχαγωγίας, ερχόμαστε να ζήσουμε σκηνές καταδίωξης με τον τρισδιάστατο τρόμο  να παραμονεύει σε κάθε γωνιά. Το ολοκαίνουργιο Jurassic World είναι η τέταρτη συνέχεια του πιο διάσημου πάρκου δεινοσαύρων, που απέδειξε πως η τεχνολογία μέχρι και δεινοσαύρους ανασταίνει. Στην ταινία είναι παραγωγός ο Steven Spielberg, σκηνοθέτης δύο εκ των προηγούμενων, ενώ ο νεοεμφανιζόμενος Colin Trevorrow βρίσκεται στο σκηνοθετικό πηδάλιο. 

Πόσα κινηματογραφικά κλισέ μπορούν να χωρέσουν σε μία ταινία; Η πείρα μας έχει δείξει -και αυτή η ταινία έρχεται να το επιβεβαιώσει- πάρα πολλά. Αυτό δεν είναι κακό, όταν γίνεται με μια κριτική διάθεση και ένα κλείσιμο του ματιού προς το θεατή. Και στο Jurassic World κάτι τέτοιο γίνεται. Ο τελευταίος Godzilla (του 2014) έρχεται να συναντηθεί με τον μύθο του Jurassic Park και το θρίλερ αγωνίας με τα κωμικά ευρήματα. Η σάτιρα πάνω στο σύγχρονο marketing που δημιουργεί κινδύνους για την χρήση της τεχνολογίας, χωρίς να έχει πολύ βάθος, δεν είναι ανούσια. Οι σκηνές δράσης είναι καλογυρισμένες και κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον, χωρίς πάντως να σου κόβεται η ανάσα από την αγωνία. Είναι ένα αρκετά ανάλαφρο θρίλερ, που δεν θα διώξει τον μικρό θεατή από την σκηνή. Ό,τι χάνεται πάντως από το splatter και την αδρεναλίνη, αναπληρώνεται από τα κωμικά στοιχεία. Η ταινία έχει αρκετά και έξυπνα αστεία για θρίλερ.

Τώρα το 3D τι ακριβώς εξυπηρετεί σε αυτή την ταινία, δεν είμαι σίγουρος να το απαντήσω. Χωρίς να έχω ειδικές γνώσεις πάνω στο κομμάτι αυτό της τεχνολογίας και μιλώντας απλά ως θεατής, μου φάνηκε πως η διαφορά του από μια ταινία δύο διαστάσεων είναι περίπου ανεπαίσθητη. 

Η ταινία δεν έχει τα πολύ διάσημα ονόματα. Πρωταγωνιστές είναι κυρίως τα εφέ. Ο δυναμικός Chris Pratt από τους “Φύλακες του Γαλαξία” και η γλυκιά Bryce Dallas Howard, που πέρασε από τον Trier (Manderlay) σε πιο εμπορικά μονοπάτια, καθώς και ο αστεία αντιπαθής κακός Vincent D’Onofrio, είναι τα πιο γνωστά ονόματα της παραγωγής. 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Ένα θρίλερ επικά, αγωνιώδη και συνάμα κωμικά (ή σατιρικά) χαρακτηριστικά. Δεν βγάζει τόσο τρόμο, που να κάνει την αδρεναλίνη να κυλάει ακατάπαυστα, αλλά το γέλιο σκάει στο χειλάκι πιο συχνά από ό,τι θα φανταζόταν κανείς.