Παν-δή-μια
Ένα σατιρικό έργο του Δημήτρη Πιατά, η “Παν-δή-μια” για την οικονομική κρίση και την παράνοια της σύγχρονης εποχής, σχόλιο στη medio-κρατία και στην ηθική κατάρράκωση του νεοέλληνα.
«ΠΑΝδηΜΙΑ» (ΌΛΑ λοιπόν ΈΝΑ) είναι ο τίτλος της νέας ταινίας μεγάλου μήκους του Δημήτρη Πιατά. Πρόκειτα για μία μαύρη κωμωδία, σε μία χώρα που υφίσταται την επιδρομή ενός ιού, που τον ονομάζουν «Σύνδρομο της Τζοκόντα» – γιατί ο ασθενής παύει να έχει την αντίληψη του περιβάλλοντος και χαμογελά – ενώ η ίδια η χώρα είναι υπό κατάρρευση από χρεωκοπία. Συμμορίες λυμαίνονται τη χώρα. Ο Κώστας Ανδρέου (Θεοδόσης Πελεγρίνης), τηλεοπτική περσόνα, είναι στα πρόθυμα της επαγγελματικής και προσωπικής κατάρρευσης. Ο Μπος (Δημήτρης Πιατάς) έχει τη δημοφιλέστερη εκπομπή στην τηλεόραση με τίτλο «Πρόσκληση σε Γεύμα για έναν Υποψήφιο Καλεσμένο», όπου ο καλεσμένος αποδομείται και διασύρεται για κάποια αμαρτία του παρελόντος. Υποψήφιος καλεσμένος είναι ο Ανδρέου για μια κατασκευασμένη τηλεοπτική είδηση που τον έκανε διάσημο.
Το έργο ίσως έχει καλές προθέσεις, αλλά η κακή τους εκτέλεση, η έλλειψη μέσων και η απουσία συνοχής στην σύλληψη δεν τις αφήνουν να φανούν. Αν εξαιρέσω κάποιες κωμικές αναλαμπές του Μάκη Παπαδημητρίου, η ταινία δεν έχει κάτι άλλο αξιόλογο να παρουσιάσει. Οι περισσότεροι ηθοποιοί παίζουν υπερβολικά ψεύτικα και γκροτέσκο, ενώ ο Θεοδόσης Πελεγρίνης δείχνει ότι δεν είναι ηθοποιός. Ένα σενάριο χωρίς καμία αφηγηματική ροή, γεμάτο αμπελοφιλοσοφίες και στοχασμούς που σκάνε στο κενό. Η φωτογραφία είναι πολύ κακή, σε βαθμό που να θυμίζει videoclip παλιών δεκαετιών.
Αξιοποιείται η ταινία μικρού μήκους του Δημήτρη Πιατά “Μαμά γιατί δε φωνάζεις πια” (Επίσημη Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 1975), με τα ίδια πρόσωπα που έπαιζαν τότε (Σοφία Κακαρελίδου, Μιχάλης Μητρούσης) στο τώρα. Αν και καλύτερα κινηματογραφημένο από την τωρινή δουλειά του ηθοποιού και σκηνοθέτη, δεν χρησιμοποιείται με λειτουργικό τρόπο, γιατί δεν πείθει ότι είναι αυτό που παρουσιάζεται στην ταινία.
Γιώργος Σμυρνής
