1.000 Φορές Καληνύχτα
H Juliette Binoche, μια φωτογράφος- πολεμική ανταποκρίτρια, είναι παντρεμένη με τον Jaime Lannister (τον Δανό Nikolaj Coster-Waldau). Και περνώντας από μια πολύ δύσκολη κατάσταση, που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή της, προσπαθεί να βρει ισορροπία ανάμεσα στην επικίνδυνη δουλειά της και την οικογένεια. Θα τα καταφέρει;
H Ρεμπέκα (Juliette Binoche), είναι μία από τις πιο ικανές και δημοφιλείς φωτογράφους εμπόλεμων σκηνών. Σε μια αποστολή, ενώ φωτογραφίζει μια γυναίκα υπεύθυνη για βομβιστική επίθεση στην Καμπούλ, τραυματίζεται επικίνδυνα. Επιστρέφοντας πίσω στην οικογένειά της, άλλη μια βόμβα εκρήγνυται. Ο άντρας της Μάρκους (Nikolaj Coster-Waldau) και οι κόρες της δεν μπορούν πλέον να αντέξουν το φόβο και την αγωνία ενός ενδεχόμενου σοβαρότερου τραυματισμού της ή ακόμη και θανάτου της, σε κάποια αποστολή και της θέτουν το δίλημμα: Η Ρεμπέκα πρέπει να διαλέξει μεταξύ της δουλειάς και της οικογένειάς της. Εκείνη ορκίζεται στον άντρα της ότι δεν θα ταξιδέψει ποτέ πια σε εμπόλεμη ζώνη, παρόλα αυτά δυσκολεύεται να ζήσει μια φυσιολογική οικογενειακή ζωή και όταν κάποια στιγμή της προσφέρεται μια δουλειά αποφασίζει να πάει να φωτογραφίσει καταυλισμό προσφύγων στη Κένυα. Το πρότζεκτ θεωρείται τόσο ασφαλές που ακόμα και η κόρη της Ρεμπέκα, η Στεφ, έχει τη δυνατότητα να ταξιδέψει εκεί με τη μητέρα της…
Η ταινία του Νορβηγού σκηνοθέτη Erik Poppe είναι ένα αδιάφορο και μάλλον κουραστικό έργο, με όχι ιδιαίτερα σαφή στόχο. Οι όποιες αναφορές σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στις χώρες του τρίτου κόσμου, είναι τελείως αποσπασματικές, σε ένα έργο που κυρίως ασχολείται με τα οικογενειακά της ανταποκρίτριας. Αλλά και στο θέμα οικογένεια, οι χαρακτήρες και τα ζητήματά τους καταγράφονται με επιφανειακό και υποτονικό τρόπο. Η Binoche δίνει μια ανιαρή ερμηνεία. O Nikolaj Coster-Waldau το μόνο που κάνει στο έργο είναι να μιλάει χαμηλόφωνα και βαριά, ίσως για να διαφοροποιείται από τον αρκετά σκωπτικό ρόλο του στο Game of Thrones. 
Στην ταινία αυτή ο Coster-Waldau ερμηνεύει έναν ρόλο που έχουν συνήθως οι γυναίκες στα έργα- αυτές είναι που προσπαθούν να πείσουν τον “ήρωα” και σύντροφό τους να μην πάρει μεγάλα ρίσκα, που θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή τους. Αλλά σε μια ταινία που μιλάει για την σύγχρονη εποχή, οι ρόλοι αντιστρέφονται- δυστυχώς σε βάρος της γυναίκας- ηρωίδας, που αισθάνεται διαρκώς υπόλογη, όταν φέρεται ηρωικά. Ίσως αυτό να είναι και το μόνο ενδιαφέρον συμπέρασμα της ταινίας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Παρά το ότι μας λέει “1000 φορές καληνύχτα” το έργο, μάλλον η νύχτα που θα προσφέρει στους θεατές του θα είναι κακή. Ανιαρό και ρηχό, σε λίγα σημεία ξεπερνάει τη μετριότητα.
Γιώργος Σμυρνής
