Η Απαγωγή του Κου Heineken
Ένα πραγματικό περιστατικό, μία απαγωγή που έγινε πρώτο θέμα σε ολόκληρο τον κόσμο, γίνεται ταινία. Η απαγωγή του Ολλανδού κροίσου Φρέντι Χάινεκεν από τους Κορ Βαν Χουτ, Γουίλεμ Χόλεντερ, Φρανς «Σπάικς» Μέιχερ, Γιαν «Κατ» Μπελάαρντ και Μάρτιν «Μπρέικς» Έρκαμπς το 1983 έκανε το κοινό να παρακολουθεί την υπόθεση με κομμένη την ανάσα από τα καθημερινά πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.
Το 1983 μια ομάδα παιδικών φίλων πραγματοποίησαν το έγκλημα του αιώνα: απήγαγαν έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, κληρονόμο της αυτοκρατορίας της μπύρας, Heineken (Anthony Hopkins). Η σοκαριστική απαγωγή –υπό την απειλή όπλων, στο φως της μέρας, στο Άμστερνταμ– είχε ως αποτέλεσμα να καταβληθούν τα μεγαλύτερα λύτρα για την απαγωγή ενός ατόμου. Ήταν το τέλειο έγκλημα… μέχρι που τους έπιασαν.
Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, «Η Απαγωγή του κύριου Heineken» φέρει την υπογραφή του Daniel Alfredson, σκηνοθέτη του δεύτερου και τρίτου μέρους της κριτικά αναγνωσμένης τριλογίας του Millennium («Το Κορίτσι που Έπαιζε με τη Φωτιά», «Το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας»). Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Peter R. de Vries, «The Heineken Case», ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο με τον Γουίλιαμ Μπρούκφιλντ.
Μια αστυνομική περιπέτεια που εκτυλίσσεται στην Ολλανδία έχει οπωσδήποτε ένα ενδιαφέρον background και μόνο από τις τοποθεσίες. Και το γεγονός ότι πρόκειται για πραγματική ιστορία, αλλά και ταινία εποχής, που μας γυρίζει πίσω στα 80’s, μας ιντριγκάρει ακόμα περισσότερο. Η ταινία παρουσιάζει την ιστορία μιας ομάδας όχι πολύ σκληρών κακοποιών, οι οποίοι όμως στην πορεία αντιμετωπίζουν διλήμματα σε σχέση με το πόσο θα τεντώσουν το σκοινί. Αυτό είναι ένα στοιχείο του σασπένς της ταινίας, η δοκιμασία των ηθικών ορίων 5 ανθρώπων που πραγματοποιούν μία απαγωγή. Και φυσικά υπάρχει και το στοιχείο της αστυνομικής περιπέτειας, με καταδιώξεις από την αστυνομία και άλλα αρκετά αγωνιώδη περιστατικά.
Η σκηνοθεσία του Daniel Alfredson, ενός έμπειρου σκηνοθέτη στα αστυνομικά έργα, που πάντως δεν με ενθουσιάζει, κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα. Η πλοκή και η δράση σου έχουν ενδιαφέρον, αλλά σε ελάχιστα σημεία του έργου γίνονται συναρπαστικές. Ούτε ο ρεαλισμός της αναπαράστασης μιας πραγματικής ιστορίας είναι πολύ πειστικός. Και οι ερμηνείες, φωτίζουν ικανοποιητικά τους ρόλους, αλλά δεν μπαίνουν και σε μεγάλο βάθος. Ο Anthony Hopkins έχει κάποιες καλές στιγμές, όχι τόσο στα σημεία που θέλει να δείξει τις αντοχές του κυρίου Χάινεκεν, αλλά εκεί που πλέον έχει αρχίσει να ξεμένει από ηθικό. Οι πρωταγωνιστές της απαγωγής, ο Jim Sturgess και ο πιο σκληρός Sam Worthington, καταφέρνουν να τραβήξουν πάνω τους το κύριο βάρος της ταινίας. Οι χαρακτήρες του έργου συνεχώς παρουσιάζουν μεταβολές, που κάνουν δύσκολη τη δουλειά των ηθοποιών, στο να δώσουν πειστικές ερμηνείες. Πχ ο Van Hout (Jim Sturgess) τη μία είναι εγκεφαλικός κι έξυπνος, την άλλη τολμηρός τυχοδιώκτης, μετά συναισθηματικός, αδύναμος έως και αφελής, στο τέλος αποδεικνύεται σκληρός… Συνεχής αστάθεια! Και με βάση αυτές τις δυσκολίες, ο Sturgess τα πήγε πολύ καλά στην ερμηνεία του.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Μια αστυνομική ταινία που μας ταξιδεύει στα 80’s της Ολλανδίας και σε μια πραγματική ιστορία που άξιζε να γίνει ταινία. Παρά τις αδυναμίες της, τραβάει το ενδιαφέρον με την αστυνομική της πλοκή και τις αγωνίες των πρωταγωνιστών, θυτών και θυμάτων.
Γιώργος Σμυρνής
