Η Ζωή είναι Ωραία με τα Μάτια Κλειστά

Πάνω σε έναν ξένο στίχο, δηλαδή έναν στίχο του Lennon βασίζεται η ταινία. Αναζητώντας το Lennon, οι τρεις πρωταγωνιστές προσπαθούν να ξεφύγουν από την καταπίεση και το ανούσιο της συντηρητικής ισπανικής κοινωνίας του Φράνκο.

Όλα ξεκινούν με ένα οτοστόπ. Ένας εκκεντρικός καθηγητής αγγλικών και λατινικών μαζεύει στο αυτοκίνητό του δύο νέα παιδιά. Μια έγκυος νεαρή, που προσπαθεί να ξεφύγει από το ασφυκτικό περιβάλλον της πόλης της κι ένας έφηβος, που δεν αντέχει την καταπίεση του αστυνομικού πατέρα του. Κι οι τρεις πάνε σε μια περιοχή της Ισπανίας, την Αλμερία, όπου ο Lennon κάνει γυρίσματα. Οι σχέσεις και οι αλλαγές πάνω στους τρεις αυτούς ανθρώπους, η επαφή τους με τους λαϊκούς και κάπως άγριους ανθρώπους της περιοχής, αλλά και η προσπάθεια του καθηγητή πάση θυσία να συναντήσει τον μεγάλο άγγλο σταρ, καθορίζουν την πλοκή της ταινίας.

Αν και έχει κουραστικά σημεία η ταινία και δεν παρουσιάζει πρωτοτυπία στην κινηματογραφική της γραφή, τελικά σε κερδίζει. Είναι αυτή η γοητεία της διακριτικής παρουσίας του ίδιου του Lennon, με έμμεσο πάντα τρόπο, είναι η γοητεία του ροκ, είναι η σύγκρουση των γενεών, σε μια Ισπανία που διψά για περισσότερη ελευθερία και δημοκρατία. Είναι κι οι αρκετά πρωτότυποι κι αυθεντικοί χαρακτήρες, ίσως υπερβολικά καλοί για να είναι αληθινοί, αλλά που σε κερδίζουν τελικά. Ως προς τις ερμηνείες, είναι πειστικές, οι ηθοποιοί είναι ταιριαστοί για τους ρόλους κι ο Javier Camara που ερμηνεύει τον εκκεντρικό και πολυλογά καθηγητή ξεχωρίζει.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Μια συμπαθητική ταινία, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο ως προς την κινηματογραφική της γλώσσα, αλλά που σου δημιουργεί ένα αίσθημα νοσταλγίας για την απελευθερωτική δύναμη του ροκ σε μία άλλη εποχή (1966). Οι ερμηνείες, η γλυκόπικρη αίσθηση, η ανθρωπιά κι η επιμονή των ανθρώπων είναι οι βασικές αρετές του «Ζεις καλύτερα με τα μάτια κλειστά».

Γιώργος Σμυρνής