Χτες, στον Σεφερλή πέρασα μια πολύ διασκεδαστική βραδιά…

… Μια παράσταση απενοχοποιημένα λαϊκή κι ευχάριστη με τον κόσμο να ξεκαρδίζεται τρώγοντας ποπ-κορν.

Το Δελφινάριο είχε την ατμόσφαιρα αλλοτινού αναψυκτηρίου και το εντυπωσιακό ήταν οι ηλικίες των θεατών: βρέφη (!) που κοιμόντουσαν ήσυχα στο καρότσι τους, παιδάκια δημοτικού, γυμνασίου και παρέες νεαρών. Όλοι αυτοί απολάμβαναν ένα θέαμα με φώτα, μπαλέτο, ζωντανή μουσική και σόου, ενώ στο τέλος έσπευσαν μαζικά στα παρασκήνια για αυτόγραφο.

Κόσμος και κοσμάκης δουλεύει και πληρώνεται: μέτρησα 30 άτομα που εμφανίζονταν στη σκηνή και αρκετούς άλλους backstage, ταξιθεσία, bars.

Στα πλην, η τεράστια διάρκεια 21:30-01:15 !!! και τα άβολα καθίσματα τα οποία μου υπενθύμισαν γιατί δεν πάω πια στο Ηρώδειο (χαχαχαχα).

Συμπέρασμα: Ένας λαϊκός κλόουν με τις αστείες και τις λιγότερο αστείες ατάκες του, ο οποίος όμως είναι ένας ακούραστος εργάτης. Το θέαμα που προσφέρει ο Σεφερλής έχει τη στάθμη μιας παραγωγής που ενώ είναι tout public δεν είναι ένας μπερντές κι ένας προβολέας.

Κανείς δεν προσποιείται ότι κάνει υψηλή τέχνη αλλά περνάς καλά όπως σε μια χαλαρή παρέα το καλοκαίρι μεταξύ ενός σόκιν ανέκδοτου, μιας μαλακίας και μιας γρανίτας φράουλα.

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο… και ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ πολλές φορές είναι υπέρ αρκετό!

Πολλά φιλάκια κι ευχαριστίες στο Monopoli.gr για την πρόσκληση.