Haig Yazdjian: “Η Ανατολή κάνει αγώνα να κερδίσει τη χαμένη της αξιοπρέπεια”

«Τα λουλούδια της ερήμου» ο τίτλος της μουσικής παράστασης στο Γυάλινο. Σε τι αναφέρεται; 
Είναι ένα θέμα με πολλές αναγνώσεις. Πρώτον, η πραγματική πλευρά. Υπάρχουν πραγματικά Λουλούδια της Ερήμου. Είναι ένα φυτό κακτοειδές που στην ακμή του παράγει άνθη. Αυτό είναι άξιο παρατήρησης κι έτσι το χρησιμοποίησα σαν κάτι ιδιαίτερο και μοναδικό. Παράλληλα όμως έχει και μεταφορική σημασία. Οι φίλοι μου κι εγώ είμαστε σαν αυτά τα λουλούδια που σε άνυδρη πολιτιστικά περίοδο, επιμένουμε χωρίς νερό κάτω από τον καυτό ήλιο να βγάζουμε λουλούδια, τραγούδια και ό,τι ωραίο μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο.

Τι θ’ ακούσουμε σ’ αυτές τις βραδιές;
Θα ακούσετε καταρχάς ωραία τραγούδια. Τραγούδια που έγραψαν η Μάρθα Μαυροειδή, ο Θοδωρής Κοτονιάς, και εγώ. Διασκευές, παραδοσιακά, αρμένικα και αραβικά τραγούδια της χαράς και της λύπης, του γλεντιού και της νοσταλγίας. Τραγούδια για να δονηθεί το σώμα σας αλλά και να συγκινηθεί η ψυχή σας. Αυτοσχεδιασμούς και φαντασίες γιατί η ομάδα μας έχει τους καλύτερους στο είδος τους.

Ανατολή και Δύση: η Ελλάδα έχει ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτές τις διαφορετικές καταβολές, πολιτιστικά και κοινωνικά;
Βλέπω την Ανατολή να κάνει αγώνα να κερδίσει την χαμένη της αξιοπρέπεια. Βλέπω την Δύση να έχει επιβληθεί και να εξοστρακίζει το ανατολίτικο στοιχείο. Βλέπω την Ανατολή να κάθεται στην πολυθρόνα του υποσυνείδητου και να κρατάει τα νερά να μην τρέξουνε σε άλλα μονοπάτια. Παντού βλέπω αντιπαλότητα. Μόνο στην world jazz βλέπω συνεργασία και κατανόηση, αγάπη και αλληλεγγύη.

Τι ρόλο παίζει η μουσική στη ζωή σας και ποια θέση βλέπετε να έχει στην ελληνική κοινωνία;
Καθοριστική! Στην Ανατολή υπάρχει καλύτερη παιδεία σε ό,τι αφορά στη μουσική, οι περισσότεροι παίζουν όργανα. Στην Ελλάδα οι άνθρωποι τραγουδάνε σα να προσεύχονται.

Έχετε δηλώσει πως: “Πατρίδα μου είναι η Συρία, σπίτι μου η Ελλάδα και το αίμα μου αρμένικο”. Ποια χαρακτηριστικά-αξίες «φυλάτε» από την καθεμία ξεχωριστά;
Στο σπίτι ήμασταν Αρμένιοι κι ας ήμασταν στη Συρία. Η παράδοση ήταν Αρμένικη. Θυμόμασταν τους παππούδες και τις τελετές τους. Στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80 βρήκα την εστία μου, την οικογένεια την αγκαλιά, την φιλοξενία. Μπόρεσα και ξεδιπλώθηκα. Η αγάπη του κόσμου μου έδωσε τη δύναμη να αισθανθώ ότι προσφέρω κάτι μοναδικό, ότι προσφέρω συγκίνηση.

Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές και οι καλλιτέχνες-πρότυπά σας;
Παρόλο που παίζω παραδοσιακό όργανο από μικρός άκουγα πιο πολύ ευρωπαϊκή μουσική. Έχω επηρεαστεί από πολλούς καλλιτέχνες αλλά στην μουσική παλεύεις με τα όριά σου, έτσι δεν είχα πρότυπα αλλά ονειρευόμουν να παίξω με πολλούς καλλιτέχνες. Οι πιο ζηλευτοί από αυτούς είναι ο Ian Anderson και ο Pat Metheny.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Να πετύχει η προσπάθειά μας στο Γυάλινο και να παίζουμε μέχρι το Πάσχα.

Μοιραστείτε μαζί μας ένα συριακό/αρμένικο ρητό/παροιμία που σας εκφράζει.
Η μαϊμού στα μάτια της μάνας της φαντάζει ελάφι!

 Info: Πληροφορίες για την μουσική παράσταση “Τα λουλούδια της ερήμου”  εδώ