Πήγαμε στην συναυλία της Zaz στον Λυκαβηττό

Στην συναυλία της η Zaz ερμήνευσε πολλά τραγούδια από το προσωπικό της ρεπερτόριο. Οι μουσικές της αναφορές παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία. Η Zaz δηλώνει φανατική της jazz, αλλά με πάθος φανατικού ερμηνεύει στην σκηνή και ροκ κομμάτια, ενώ χορεύει με φρενίτιδα και με μεγάλη ένταση. Κυριευμένη από πάθος και από συναίσθημα, μας τραγούδησε με την ζεστή φωνή της με τους ιδιαίτερους κυματισμούς.
Το ρεπερτόριο που μας παρουσίασε περιλαμβάνει τραγούδια από διάφορα είδη, την αγαπημένη της τζαζ, το γαλλικό βαριετέ, την σόουλ, την έθνικ gipsy, λάτιν μουσική, αλλά και την ακουστική. Σε άλλα κομμάτια είναι πιο έντονο το ποπ λυρικό στοιχείο, σε άλλα πιο πολύ κυριαρχεί ο ρυθμός, ενώ σε κάποια σημεία τα έδωσε όλα σε παθιασμένες ροκιές.

Το γαλλικό στυλ είναι ξεκάθαρο στην ερμηνεία της και στην μουσική των τραγουδιών, αλλά και στον έντονα κειμενικό χαρακτήρα των τραγουδιών της. Επίσης, συγκινητική ήταν η ερμηνεία του La Vie en Rose της Edith Piaf, ένα κλασικό και πασίγνωστο κομμάτι που το έκανε πιο τζαζ, αλλά και δικό της. Δεν ήταν όλα τα τραγούδια της το ίδιο ενδιαφέροντα, ωστόσο υπήρχαν πολλά κομμάτια με ρυθμό, εύληπτες μελωδίες, λυρισμό και πάθος.

Η Zaz επιχείρησε σε κάποια σημεία να μιλήσει ελληνικά, με μέτρια αποτελέσματα. Τα σκότωσε λίγο, αλλά νόημα έβγαινε. Κυρίως μιλούσε στα γαλλικά πάντως και όσοι καταλάβαιναν τι έλεγε, έδειχναν να το διασκεδάζουν αρκετά. Γενικά, είχε πάθος, όρεξη, μεγάλη ενέργεια, την οποία μετέδωσε στο κοινό. Επίσης, η ποικιλία, η μουσική ποιότητα των τραγουδιών της και η μεγάλη γκάμα ειδών, που έχει εντάξει στο ρεπερτόριο της, είναι στα πλεονεκτήματα αυτής της συναυλίας.

Το support από την Μαριέττα Φαφούτη, κάποιους έκανε να πουν ότι ήταν η ιδανική Ελληνίδα, για να προλογίσει την Zaz. Προσωπικά, δεν μου άρεσαν τα περισσότερα από τα τραγούδια της. Κάποιες στιγμές προσπαθούσε να τραγουδήσει κομμάτια εκτός των φωνητικών της δυνατοτήτων- κυρίως το “Aquarius/Let the Sunshine In” με αρνητικά αποτελέσματα. Οι φλατ χαριτωμενιές των διασκευών της σε γνωστά κομμάτια με άφηναν τόσο αδιάφορο, όσο και τα αστεία της επί σκηνής. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, ο κόσμος την Zaz πήγε να δει.

Σε γενικές γραμμές, η Zaz έδωσε γαλλικό μουσικό χρώμα στο Λυκαβηττό, αν και πέρασε μέσα από διαχρονικά αμερικανικά (αλλά και παγκόσμια) μουσικά είδη, όπως η jazz, η ροκ και η σόουλ. Όλα όμως κατάφερνε να τα συνδυάσει με αρμονία και με έναν τρόπο που να ταιριάζουν στην φωνή της και το ταμπεραμέντο της. Η βραδιά είχε ρυθμό, γοητεία, ένταση και το κοινό χόρεψε και το ευχαριστήθηκε.

Γιώργος Σμυρνής