Βρείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζητησης
Προσθήκη του monopoli.gr στην GoogleΚαθένας από εμάς μπορεί να αισθανθεί εγκλωβισμένος, ακόμη κι όταν γύρω του απλώνεται το πιο όμορφο τοπίο. Γιατί, καμιά φορά, αυτό που μας περιορίζει δεν βρίσκεται έξω από εμάς, αλλά μέσα μας: στις πεποιθήσεις, τους φόβους και τις ανασφάλειες που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και συνδεόμαστε με όσα μας περιβάλλουν. Κι αν, για να βρούμε την έξοδο, χρειάζεται πρώτα να αναγνωρίσουμε το δικό μας «κουτί»;
Με αυτή την ιδέα ως αφετηρία, το Brain Exit by SOMA, ένα εικαστικό και χορογραφικό πρότζεκτ, παρουσιάστηκε στις 8 Οκτωβρίου στο Ωδείο Αθηνών, στο πάρτι του Monopoli.gr για τα 30 χρόνια του.
Οι πρωταγωνιστές του project
Πέντε χορευτές, πέντε διαφορετικά τοπία και μια κοινή αναζήτηση γύρω από τον εγκλωβισμό και την ελευθερία, μέσα από την κίνηση και το σώμα.
Το πρότζεκτ, σε παραγωγή του Monopoli, βασίστηκε στην ιδέα και τον σχεδιασμό της φωτογράφου Μαρίας Χατζηαθανασιάδου και της art director Σίσσυς Σουβατζόγλου και πήρε σκηνική μορφή μέσα από τη χορογραφία της Λίντας Καπετανέα, χορογράφου και διευθύντριας της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης.
Επί σκηνής, πέντε απόφοιτοι της σχολής (με αλφαβητική σειρά) ο Αντώνης Καραμπάτος, ο Λάμπρος Καρακώστας, η Μαρία Κοζωνάκη, η Νάντια Κοντού και η Αθηνά Παπαδοπούλου, «εγκλωβίστηκαν» σε διαφορετικούς σκηνικούς κόσμους, από δωμάτια και λιβάδια μέχρι θάλασσες, ουρανούς και δάση. Το τοπίο έγινε κάτι περισσότερο από ένα σκηνικό · ένας τρόπος να αναδειχθεί η απόσταση ανάμεσα σε όσα μας περιβάλλουν και σε όσα είμαστε πραγματικά σε θέση να δούμε και να αισθανθούμε.
Πίσω από αυτούς τους κόσμους κρύβονται, όμως, και πέντε διαφορετικές διαδρομές των ίδιων των νέων χορευτών. Άλλοι ανακάλυψαν τον χορό μέσα από το κλασικό μπαλέτο, άλλοι μέσα από τον αυτοσχεδιασμό ή το street style. Άλλοι έχουν ήδη στο μυαλό τους δημιουργούς με τους οποίους θα ήθελαν να συνεργαστούν μελλοντικά, ενώ άλλοι προτιμούν να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων εμπειριών.
Με αφορμή το Brain Exit, τους ζητήσαμε να μιλήσουν για την πρώτη τους επαφή με τον χορό, όσα ανακάλυψαν μέσα από αυτόν, τον εγκλωβισμό όπως τον αντιλαμβάνονται οι ίδιοι και τα όνειρά τους για τη συνέχεια. Πέντε νέοι χορευτές, πέντε διαφορετικές αφετηρίες και οι δικές τους απαντήσεις για όσα τους κινούν, πάνω αλλά και έξω από τη σκηνή.
Video από την προετοιμασία του ΒΡΑΙΝ ΕΧΙΤ Αντώνης Καραμπάτος — Ανακαλύπτοντας τον εαυτό μέσα από την κίνηση
Ο Αντώνης Καραμπάτος είναι 19 ετών και φοιτά στο τρίτο έτος των επαγγελματικών τμημάτων της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ).
Μεγαλώνοντας, άρχισα να καταλαβαίνω πόσο σημαντικό είναι για μένα να εκφράζομαι μέσα από την κίνησή μου. Στη διαδρομή μου βρισκόμουν διαρκώς σε μαθήματα, πρόβες και παραστάσεις, μέσα από τις οποίες άρχισα να ανακαλύπτω τον εαυτό μου. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία συγκεκριμένη παράσταση ή εμπειρία. Το σημαντικότερο για μένα ήταν πάντα ότι βρισκόμουν μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το οποίο κάθε φορά με γέμιζε και λίγο περισσότερο.
Αυτό που με γοητεύει περισσότερο στον χορό είναι ακριβώς το γεγονός ότι μου επιτρέπει να εκφράζομαι χωρίς λόγιαΗ κινητική και συναισθηματική ακρίβεια, αλλά και η συνεχής ανακάλυψη καινούργιων ορίων, είναι στοιχεία που με κρατούν μέσα σε αυτή τη διαδικασία.
Ο εγκλωβισμός δεν είναι μόνο κάτι σωματικόΕίναι και μια αίσθηση που πολλοί άνθρωποι βιώνουν καθημερινά, όταν θέλουν να ξεφύγουν από κάτι ή νιώθουν ακινητοποιημένοι. Εξερευνώ αυτή την έννοια βάζοντας κι εγώ τον εαυτό μου να βιώσει αυτή την αίσθηση.
Τα επόμενα χρόνια θα ήθελα να συνεχίσω να εξελίσσομαι ως χορευτής
Να δουλέψω με διαφορετικούς ανθρώπους και να δοκιμάσω τον εαυτό μου σε διαφορετικά είδη και δουλειές. Ένας βασικός μου στόχος είναι να ενταχθώ σε μια ομάδα και να ταξιδέψω στον κόσμο κάνοντας αυτό που με γεμίζει. Και κάποια στιγμή θα ήθελα, φυσικά, να αρχίσω να δημιουργώ και δικές μου δουλειές.
Λάμπρος Καρακώστας — Ο εγκλωβισμός ως αφετηρία
Ο Λάμπρος Καρακώστας είναι 21 ετών, κατάγεται από την Κέρκυρα και είναι απόφοιτος της ΚΣΟΤ.
Στην περίοδο της πανδημίας κατάλαβα ότι ο χορός ήταν αυτό που μου έδινε ελπίδα και προοπτική. Με την υποστήριξη των γονιών μου στράφηκα επαγγελματικά σε αυτόν. Στο Garage21, με τη Μαίρη και την Ευαγγελία Ράντου, ανακάλυψα το μπαλέτο και τον σύγχρονο χορό και πίστεψα στην κλίση μου, όταν είδα την επιβεβαίωση στα μάτια τους.
Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος και ευγνώμων για τη μέχρι τώρα διαδρομή μου. Είχα τη χαρά να χορέψω στην παραγωγή του Garage21, Το κρέας που σερβίρεται στο δείπνο, στην πρεμιέρα του πρώτου ION Arts Festival, ενώ συνεργάστηκα με τον Eldad Ben Sasson, τον Κωνσταντίνο Ρήγο, τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και τον Αλέξανδρο Σταυρόπουλο για το Maestro in Blue. Τελευταία, συνεργάστηκα και με τη Λίντα Καπετανέα στο Brain Exit by SOMA. Από τα χρόνια μου στην ΚΣΟΤ ξεχωρίζω την παράσταση One Body, μέσα από την οποία δούλεψα με τον Αντώνη Φωνιαδάκη, την Ελπίδα Σκούρου από την Akram Khan Company και τη Julia Cambra από τη La Veronal. Το One Body και το Το κρέας που σερβίρεται στο δείπνο έχουν μέχρι σήμερα μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.
Αυτό που με συγκινεί περισσότερο στον χορό είναι η απλότητά τουΤο πώς μπορεί να κάνει δεκάδες μάτια να βουρκώσουν, μέσα από ένα σώμα που γεννά συναισθήματα. Μπορώ να πω ότι σ’ αγαπώ μόνο με το σώμα μου, χωρίς να αρθρώσω λέξη. Η δύναμη του χορού δεν είναι επίκτητη· είναι έμφυτη, και αυτό την κάνει μοναδική. Ο χορός υπάρχει μέσα μας, μας κινεί κάθε στιγμή, ορίζει τις κινήσεις μας. Κι αν ενώσω όλες αυτές τις κινήσεις, υπάρχει ζωή ανάμεσά τους.
Για ‘μένα, ο εγκλωβισμός είναι μια έννοια που κρύβει πάντα μέσα της μια σπίθα ελευθερίας
Όταν φτάνω σε ένα δημιουργικό αδιέξοδο, αναγκάζομαι να ανακαλύψω νέους τρόπους κίνησης και έκφρασης. Έτσι, ο εγκλωβισμός γίνεται εργαλείο εξέλιξης και αναγέννησης. Το ίδιο συμβαίνει και στον χορό μου: με οδηγεί σε νέα μονοπάτια, σε κάτι καινούργιο, κινητικά ή ερμηνευτικά, και αναγεννά το πάθος μου για αυτό που κάνω. Συνήθως εμφανίζεται όταν ψάχνεις κάτι καινούργιο και ο μόνος τρόπος να συνεχίσεις είναι να τον αξιοποιήσεις. Είναι μια εμπειρία αλήθειας που ψάχνει ένα μέρος να φωλιάσει.
Δεν σχεδιάζω αυστηρά το μέλλον μου. Θέλω απλώς να συνεχίσω να χορεύω και να εξελίσσομαιΜε εμπνέει βαθιά ο Akram Khan, ενώ θα ήθελα να συνεργαστώ με τους Hofesh Shechter, Wim Vandekeybus, Maguy Marin και Marina Abramović. Κοινό στοιχείο όλων είναι η τόλμη και η αυθεντικότητα που αναζητώ κι εγώ στην τέχνη μου.
Νάντια Κοντού — Σπάζοντας τα μοτίβα
Η Νάντια Κοντού είναι χορεύτρια και απόφοιτη της ΚΣΟΤ, ενώ παράλληλα σπουδάζει στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
Η πρώτη μου επαφή ήταν με το κλασικό μπαλέτο. Σαν παιδί δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι είχα κλίση στον χορό. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι κάθε φορά ήθελα απλώς να συνεχίσω και να πηγαίνω στο επόμενο μάθημα. Μεγαλώνοντας, κατάλαβα σταδιακά ότι ο χορός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου.
Το 2016 μπήκα στο φυτώριο της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, όπου ανακάλυψα τον σύγχρονο χορό, και στη συνέχεια φοίτησα στο επαγγελματικό τμήμα, από το οποίο αποφοίτησα φέτος. Η διαδρομή μου στη σχολή ήταν γεμάτη μαθήματα, παραστάσεις και εμπειρίες. Ξεχωρίζω, όμως, την τελική παράσταση αποφοίτων One Body, η οποία σηματοδότησε το τέλος μιας πολυετούς πορείας και μου έδωσε την ευκαιρία να μοιραστώ τη σκηνή με τους συμφοιτητές μου, ερμηνεύοντας έργα χορογράφων που θαυμάζουμε, όπως ο Αντώνης Φωνιαδάκης και ο Marcos Morau, αλλά και χορογραφία εμπνευσμένη από έργο του Akram Khan. Για μένα, δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να μοιράζεσαι τη σκηνή με ανθρώπους με τους οποίους έχεις μοιραστεί και όλη αυτή τη διαδρομή.
Αυτό που με γοητεύει στον χορό είναι η ίδια η κίνηση και όσα μπορεί να δημιουργήσει ένα σώμα μέσα από αυτήνΤο πώς προσαρμόζεται σε διαφορετικές συνθήκες, ρυθμούς και ποιότητες, αλλά και το τι τελικά φτάνει στον θεατή από την πρόθεση του χορευτή. Είναι μια τέχνη που συνδέει άμεσα τον πνευματικό με τον σωματικό κόσμο, δίνοντάς σου τη δυνατότητα τόσο να ξεφύγεις όσο και να εκφραστείς.
Για ‘μένα, ο εγκλωβισμός δεν αφορά απαραίτητα έναν πραγματικό περιορισμόΜπορεί να είναι μια κατάσταση μέσα στην οποία δυσκολεύεσαι να κινηθείς προς μια διαφορετική κατεύθυνση ή να υιοθετήσεις έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης. Στον χορό, τόσο σε σωματικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ιδεών, μπορεί να εμφανιστεί ως ένα συγκεκριμένο μοτίβο στο οποίο περιορίζεσαι. Ως χορευτές, καλούμαστε να το σπάσουμε, να ανακαλύψουμε νέες δυνατότητες κίνησης και σκέψης, να απεγκλωβιστούμε.
Θα ήθελα να συνεχίσω να εξελίσσομαι ως χορεύτρια και να ανακαλύπτω διαφορετικές πτυχές του εαυτού μου μέσα από την κίνηση και τις συνεργασίες μου
Πάντα με γοήτευε η προσέγγιση των αδελφών Van Opstal και θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ μαζί τους. Παράλληλα, θέλω να γνωρίσω διαφορετικούς τρόπους δουλειάς και ανθρώπους και να δω πώς θα διαμορφωθεί η δική μου πορεία μέσα από αυτές τις εμπειρίες. Άλλωστε, ο χορός συνεχώς εξελίσσεται και μαζί του εξελισσόμαστε κι εμείς.
Μαρία Κοζωνάκη — Η ελευθερία του να είσαι απρόβλεπτη
Η Μαρία Κοζωνάκη είναι 21 ετών και έχει μεγαλώσει στα Χανιά. Είναι απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, ενώ παράλληλα σπουδάζει Ναυτιλιακά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς.
Στα 16 μου, μέσα στην καραντίνα, επέστρεψα στον χορό μέσα από διαδικτυακά μαθήματα αυτοσχεδιασμού. Μέχρι τότε, ο αυτοσχεδιασμός ήταν ένα άγνωστο πεδίο για μένα. Εκεί ανακάλυψα έναν κόσμο που με μάγεψε και με έκανε να θέλω να ασχοληθώ επαγγελματικά με τον χορό.
Στα 17 μου μετακόμισα από τα Χανιά στην Αθήνα για να φοιτήσω στο φυτώριο της ΚΣΟΤ και στη συνέχεια στο επαγγελματικό τμήμα της σχολής. Εκεί γνώρισα σημαντικούς καθηγητές, χόρεψα έργα σπουδαίων χορογράφων και συνχορογράφησα το πρώτο μου έργο στο πλαίσιο του Young Choreographers. Μετά την αποφοίτησή μου, έχω συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Κρήτης, στο Brain Exit του Monopoli, στο Dance Laboratory Rhodes, στο One and Only Athens Festival και στο Dance Days Chania. Το Young Choreographers έχει ξεχωριστή θέση για μένα, γιατί με βοήθησε να ανακαλύψω διαφορετικές πτυχές του επαγγέλματος, όπως και η παράσταση αποφοίτων One Body, όπου δούλεψα πάνω σε απαιτητικά έργα σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον.
Αυτό που με γοητεύει στον σύγχρονο χορό είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες και όρια στο τι μπορεί να δημιουργήσει κανείς
Κάθε χορογραφία είναι διαφορετική και συχνά δυσκολευόμαστε να πούμε αν αυτό που βλέπουμε είναι χορός ή κάτι άλλο που δεν μπορούμε εύκολα να ορίσουμε. Ο χορός, και ιδιαίτερα ο αυτοσχεδιασμός, μου δίνουν την ελευθερία να είμαι αυθόρμητη, να εκφράζομαι χωρίς φίλτρο και να γίνομαι αλλόκοτη ή απρόβλεπτη, χωρίς να φοβάμαι ότι θα κριθώ.
Για ‘μένα, ο εγκλωβισμός συνδέεται με την καταπίεση και την απώλεια της ελευθερίας, όταν νιώθεις ότι δεν έχεις πια επιλογήΤον εξερευνώ μέσα από τις διαφορετικές εντάσεις και δυναμικές του σώματος, μέσα από την προσπάθεια να ξεφύγω από μια κατάσταση και την αποτυχία μου να τα καταφέρω. Είναι η αίσθηση ότι προσπαθείς να βγεις από κάτι, αλλά καταλήγεις ξανά στο ίδιο σημείο.
Τα επόμενα χρόνια θα ήθελα να έχω δουλέψει σε διαφορετικά πρότζεκτ και χώρες, να ταξιδέψω μέσα από τον χορό και να γνωρίσω ανθρώπους που θα με εμπνέουνΘα μου άρεσε μελλοντικά να ενταχθώ σε μια ομάδα, αλλά αυτή τη στιγμή θέλω κυρίως να δοκιμάσω διαφορετικά πράγματα, να γνωρίσω νέες προσεγγίσεις στον χορό, τη σκηνική παρουσία και τη χορογραφία. Θέλω να αποκτήσω εμπειρίες και να ανακαλύψω νέους τρόπους να δουλεύω και να δημιουργώ.
Αθηνά Παπαδοπούλου — Αναζητώντας την ελευθερία μέσα στην κίνηση
Η Αθηνά Παπαδοπούλου είναι 22 ετών και είναι απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης. Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αθήνα.
Κάθε φορά που πήγαινα εκεί περνούσα τρομερά. Δεν σκεφτόμουν τότε ότι ο χορός θα μπορούσε να γίνει επάγγελμά μου. Αυτό άρχισα να το συνειδητοποιώ περίπου στη Β΄ Λυκείου, όταν κατάλαβα ότι ήταν κάτι που με ενθουσίαζε τόσο πολύ, ώστε ήθελα να ασχοληθώ μαζί του πιο σοβαρά. Το 2022 έδωσα εισαγωγικές εξετάσεις στην ΚΣΟΤ και πέρασα. Τρία χρόνια μετά, ο ενθουσιασμός μου για τον χορό παραμένει ο ίδιος.
Όπως πολλά παιδιά, ξεκίνησα με το μπαλέτο, ενώ το σύγχρονο μπήκε στη ζωή μου πολύ αργότερα. Η σχολή χορού της κυρίας Έλενας ήταν σαν δεύτερο σπίτι μου. Παράλληλα, ασχολήθηκα με τον στίβο και τη μουσική, αλλά ο χορός πάντα με τραβούσε περισσότερο. Η φοίτησή μου στην ΚΣΟΤ μού έδωσε την ευκαιρία να εμβαθύνω σε αυτή την τέχνη και να γνωρίσω μοναδικούς ανθρώπους που με εμπνέουν. Ξεχωρίζω την παράσταση One Body της σχολής, στην οποία είχα την τύχη να χορεύω, αλλά και τη διαδικασία του Young Choreographers, μέσα από την οποία παρουσιάσαμε δικά μας έργα στη σκηνή. Τώρα, ως απόφοιτη, ξεκινάω τα πρώτα μου βήματα με πολλή όρεξη για έρευνα και νέες εμπειρίες.
Αυτό που με γοητεύει περισσότερο στον χορό είναι οι αμέτρητες δυνατότητες που σου δίνειΗ επικοινωνία με τους άλλους χωρίς λέξεις, η ανακάλυψη του τι μπορεί να κάνει το σώμα σου και η ελευθερία που νιώθεις όταν αποκτάς τον έλεγχό του. Ακόμη και η πειθαρχία που απαιτεί με γοητεύει.
Στο δικό μου μυαλό, η καταπίεση εμφανίζεται όταν κάποια δύναμη περιορίζει το άτομοΕίτε προέρχεται από μια εξωτερική συνθήκη είτε από κάτι εσωτερικό. Στο σώμα, αυτό μπορεί να φανεί ως ένταση και μυϊκό σφίξιμο ή, αντίθετα, ως μια έκρηξη κίνησης, ένα ξέσπασμα που σηματοδοτεί την απελευθέρωση από αυτό που σε καταπιέζει.
Είναι δύσκολο να προσδιορίσω ακριβώς πού θέλω να βρίσκομαι τα επόμενα χρόνια
Ξέρω, όμως, ότι θέλω να χορεύω πολύ, να ταξιδέψω, να γνωρίσω νέους ανθρώπους και να βρεθώ σε διαφορετικά δημιουργικά περιβάλλοντα. Με γοητεύει ιδιαίτερα η δουλειά του Marcos Morau, με τον οποίο θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ. Θέλω επίσης να δημιουργήσω κάτι δικό μου και, στο ιδανικό σενάριο, να αποτελώ μέρος μιας ομάδας χορού στο εξωτερικό. Προς το παρόν, θέλω να κρατήσω την περιέργειά μου ζωντανή και να δω πού μπορεί να με οδηγήσει αυτή η διαδρομή.
Η performance BRAIN EXIT όπως παρουσιάστηκε στο Ωδείο ΑθηνώνΒρείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζητησης
Προσθήκη του monopoli.gr στην GoogleConcept inspiration / Production planning and execution: Μαρία Χατζηαθανασιάδη Maria Chatziathanasiadis, Σίσσυ Σουβατζόγλου Sissi Souvatzoglou