«Η ρομαντική μου ιστορία» στο θέατρο Νέου Κόσμου- Ένα ζευγάρι, δύο σχέσεις!

Το έργο είναι μια κωμωδία του νεαρού και ήδη αρκετά αναγνωρισμένου σκωτσέζου συγγραφέα D.C. Jackson, που ονομάζεται «Η ρομαντική μου ιστορία» και πρωταγωνιστούν ο Μάκης Παπαδημητρίου, η Κατερίνα Λυπηρίδου και η Σύρμω Κεκέ. Είναι μια κωμωδία αρκετά μεταμοντέρνα, τόσο σε επίπεδο ύφους, όσο και σε επίπεδο φιλοσοφίας. Απορρίπτει ξεκάθαρα την ενιαία αφήγηση, δίνοντας δύο τελείως διαφορετικές οπτικές της ίδιας ιστορίας (από τον άντρα και την γυναίκα), ενώ σε επίπεδο δομής και αφήγησης δεν ακολουθεί τις κλασικές νόρμες.

Παράλληλα, πρόκειται για ένα χιουμοριστικό έργο με πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες, που καταγράφει τις ανθρώπινες συμπεριφορές χωρίς πολύ βάθος. Υπάρχουν κάποιες ευκολίες στην πλοκή, ενώ υιοθετεί ορισμένα κλισέ, ιδίως στο στήσιμο του γυναικείου χαρακτήρα. Είναι, όμως, έξυπνα γραμμένο και τοποθετεί σε καίρια σημεία της δράσης κάποια ευρήματα, που δίνουν νέα δυναμική στο story. Μιλάει με αρκετά σκληρό τρόπο για το θέμα των ερωτικών σχέσεων δύο τριαντάρηδων που δουλεύουν στο ίδιο γραφείο, αλλά δεν χάνει την κωμική του ελαφρότητα.

Σε ένα πιο φιλοσοφικό επίπεδο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι ενέργειες και τα συναισθήματα των χαρακτήρων δημιουργούνται από αντίδραση. Όταν ο ένας, ας πούμε, ποθεί τον άλλο ο άλλος από αντίδραση θέλει να δώσει τέλος στην σχέση. Όταν δεν τον ποθεί, τότε ο άλλος θέλει να κρατήσει αυτήν την σχέση, που πριν δεν του άρεσε. Έτσι παράγεται μια συνεχής αντίφαση, που προκαλεί παρεξηγήσεις και στενοχώριες.

Οι 3 ηθοποιοί ερμηνεύουν πάρα πολλούς ρόλους στο έργο. Τα αφαιρετικά σκηνικά αφήνουν αρκετό χώρο στην φαντασία του θεατή. Αλλά και όλο το κόνσεπτ χαρακτηρίζεται από αρκετό μινιμαλισμό, κάτι που βοηθάει τους ηθοποιούς να αλλάζουν ρόλους με αρκετή ταχύτητα, χωρίς να σπάει ο ρυθμός της παράστασης. Έτσι το έργο κυλάει αρκετά γρήγορα.

Η σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου χαρακτηρίζεται από ισορροπία. Το έργο δεν γίνεται μια ξέφρενη κωμωδία, αλλά διατηρεί μια ποιότητα και μια αρμονία σε όλη την διάρκειά της. Υπάρχουν αρκετές επαναλήψεις στην σεξουαλική παντομίμα των ηρώων, που θέλουν να τονίσουν την ρουτίνα της σεξουαλικής ζωής των ανθρώπων.

Ως προς τις ερμηνείες, το έργο είναι στημένο πάνω στο ταλέντο του Μάκη Παπαδημητρίου (που παίζει τον άντρα της ιστορίας, αλλά και άλλους ρόλους). Ο συγκεκριμένος ηθοποιός θεωρώ ότι είναι μια κωμική ιδιοφυΐα, που μπορεί να βγάλει γέλιο σχεδόν από το τίποτα. Και μάλιστα το κάνει, χωρίς να διαστρέφει το νόημα του κειμένου, για να προκαλέσει κωμικές καταστάσεις. Πολύ καλή είναι επίσης η Σύρμω Κεκέ, η οποία δείχνει μια εξαιρετική ευελιξία στο να εναλλάσσει πολλούς ρόλους (τελείως διαφορετικούς σε μυαλά, ηλικίες και νοοτροπία), ενώ παράλληλα δείχνει τεχνική ποιότητα και μεγάλη ικανότητα στο χιουμοριστικό κομμάτι.

Συνολικά, «η ρομαντική μου ιστορία» είναι μια ποιοτική και διασκεδαστική θεατρική πρόταση. Το κείμενο είναι μια σάτιρα των ερωτικών ηθών της παράξενης εποχής μας, χωρίς πάντως να σου αφήνει κάτι το πολύ βαθύ, για να το σκέφτεσαι μετά. Όμως μιλάει στην γλώσσα της εποχής κι έχει έξυπνο χιούμορ. Στην ίδια γλώσσα μιλάει και η ισορροπημένη και σύγχρονη σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, που αξιοποιεί πάρα πολύ καλά το ταλέντο των ηθοποιών του και ιδίως του σπουδαίου κωμικού Μάκη Παπαδημητρίου.

Γιώργος Σμυρνής