Chromatic Sequence: -Η belle epoque κατέρρευσε. Μάλλον δεν ήταν η αυθεντική.

Την Παρασκευή 11 Μαΐου οι Chromatic Sequence εμφανίζονται στο Gazarte. Με αφορμή την συγκεκριμένη συναυλία μας παραχώρησαν συνέντευξη, στην οποία μας μιλούν για τα μουσικά χρώματα και την μουσική δημιουργία, που δεν καταρρέει, επειδή καταρρέει η δισκογραφία. Μας λένε ότι η ζωή ” είναι και άσπρο και μαύρο, μέρα και νύχτα, ομορφιά και ασχήμια” κι ότι η belle epoque (καλή εποχή) των προηγούμενων χρόνων κατέρρευσε, γιατί δεν ήταν αυθεντική.

-Γιατί επιλέξατε τον τίτλο Chromatic Sequence; Η μουσική έχει χρώμα;
Ο τίτλος είναι ουσιαστικά ένας μουσικός όρος. Η χρωματική ακολουθία στη μουσική είναι μια σειρά από συγχορδίες που κάθε τόσο επαναλαμβάνονται ένα ημιτόνιο ψηλότερα ή χαμηλότερα. Θεωρητικά αυτή η ακολουθία μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον και ακριβώς αυτή η “αιωνιότητα” στάθηκε η αφορμή για το όνομα του σχήματος! Χρώμα; Από τη στιγμή που τα συναισθήματα και οι σκέψεις είναι χρωματιστά πώς θα μπορούσε το χρώμα να λείπει από τη μουσική;

-Ποιές είναι οι μουσικές σας επιρροές και πώς θα προσδιορίζατε μουσικά το συγκρότημά σας.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμμένες μουσικές επιρροές. Κάποτε ίσως να υπήρχαν αλλά τώρα όχι. Κι αυτό γιατί μεγαλώνοντας τα μουσικά στεγανά σιγά σιγά λειώνουν και μεγαλώνει το περιθώριο δεκτικότητας σε ακούσματα που κάποτε μπορεί να αποτελούσαν ταμπού ή απλά να μη μου άρεσαν! Τώρα το ζητούμενό μου όταν ακούω μουσική είναι η ειλικρίνεια του καλλιτέχνη και το ηχητικό αποτέλεσμα.

-Πώς μπορεί να ταιριάξει ο ηλεκτρονικός ήχος με την κλασική μουσική;
Τελικά μπορεί εύκολα! Αν σκεφτούμε ότι ένα βιολί λ.χ και ένα synth ή ένα λάπτοπ είναι πηγές ήχου τότε καταλαβαίνουμε οτι για να συνηχήσουν το μόνο που χρειάζεται είναι η θέληση του μουσικού. Από την άλλη το ύφος της μουσικής έχει να κάνει με το κίνητρο του καλλιτέχνη. Έχουμε όλοι ακούσει υπέροχη ηλεκτρονική μουσική και κακή “κλασικίζουσα”. Οπότε το να τραβήξει κάποιος στοιχεία από την κάθε πλευρά είναι απλά θέμα γούστου και αισθητικής.

-Αν και πολυσυλλεκτική μουσικά, η πρόταση σας σε ποιό κοινό κυρίως απευθύνεται; Σε ένα κοινό με “κλασικά” μουσικά ακούσματα, με έντεχνα ή με ακούσματα σύγχρονου (ηλεκτρονικού) ήχου;
Σε όλους. Η μουσική είναι ο πυρήνας της δημιουργίας μου αλλά παράλληλα συμπορεύονται και κείμενα, θεατρικά έργα και τραγούδια. Οπότε νομίζω οτι μπορεί κάποιος να βρεί μέσα στους CS ψήγματα που να τον αφορούν ακόμα κι αν δεν είναι φαν της ηλεκτρονικής ή της κλασικής μουσικής!

-Υπόσχεστε την Belle Epoque. Πώς θα μπορούσε να έρθει μία ωραία εποχή στην ελληνική δισκογραφία και μάλιστα σε περίοδο κρίσης;
Θα μπορούσε να έρθει; Δεν ξέρω, ειλικρινά! Πρέπει πάντως να διαχωρίσουμε τις έννοιες “δισκογραφία” και ¨δημιουργία”. Κάποτε ίσως ταυτίζονταν, τώρα όχι. Η κατάρρευση των πολυεθνικών σημαίνει οικονομική κατάρρευση των παραγωγών. Οι καλλιτέχνες μπορεί κι αυτοί να μην έχουν να φάνε κάποιες φορές αλλά η δημιουργία δεν ανακόπτεται επειδή καταρρέουν οι μεσάζοντες! Οι CS είναι ζωντανό παράδειγμα!

-Δηλώνετε ότι αγαπάτε την κομψότητα και την ομορφιά και κρατάτε τις αποστάσεις από την ασχήμια. Αυτός είναι ο ρόλος της τέχνης; Ή μήπως οφείλει να ενσωματώνει και το άσχημο, παρουσιάζοντας όλες τις όψεις της ζωής;
Η φράση χρησιμοποιήθηκε φυσικά κατ’ ευφημισμόν! Τη δική μας belle epoque νομίζω οτι τη ζούσαμε τα τελευταία 30 χρόνια. Άνθρωποι στην ηλικία μου γεννήθηκαν μέσα σε αυτή, μεγάλωσαν μέσα σε αυτή και εκπαιδεύτηκαν από αυτή. Τώρα αυτή η belle epoque κατέρρευσε. Μάλλον δεν ήταν η αυθεντική. Τώρα έχω την αίσθηση οτι θα μπούμε στην “καλή εποχή” μας. Αυτή που ξεκινά από μέσα μας και καταλήγει μέσα μας. Και φυσικά δεν παίρνουμε απόσταση από την ασχήμια. Κανείς δε μπορεί να το κάνει αν δεν υποκριθεί. Η ζωή μας είναι και άσπρο και μαύρο, μέρα και νύχτα, ομορφιά και ασχήμια. Μέσα από κει άλλωστε ξεπηδούν όλα αυτά που μετά από χρόνια θα ονομάσουν οι ιστορικοί και οι μελετητές “belle epoque”.

-Τι να περιμένουμε από εσάς στην συναυλία σας στο Gazarte;
Μιάμιση ώρα μουσικής, ατμοσφαιρική διάθεση, αγνή κατάθεση των πονημάτων του σχήματος ακόμα και από τον πρώτο μας δίσκο, και κάποια κείμενα που θα εξηγήσουν ή μάλλον θα αναρωτηθούν για τη δική μας Belle Epoque!