“Δεν μας ενδιαφέρουν οι όροι της εμπορικότητας”: Όσα μας είπαν οι Usurum πριν το Αγοραφοβικό Φεστιβάλ

Οι Usurum επιστρέφουν αυτό το φθινόπωρο σε μια ιδιαίτερα δημιουργική φάση, με νέο υλικό να ζυμώνεται μέσα από μια πιο ανοιχτή δημιουργική διαδικασία. Πριν όμως αφοσιωθούν πλήρως σε αυτή τη νέα δισκογραφική αναζήτηση, η αθηναϊκή μπάντα -που γεννήθηκε το 2008 μέσα από τα θρανία του Μουσικού Σχολείου Αλίμου και έκτοτε έχει χτίσει μια πορεία με υπέροχους δίσκους, από το ομώνυμο ντεμπούτο του 2013 μέχρι το πιο πρόσφατο “Μάτια Κάμερες”- θα δώσει το “παρών” σε ένα από τα πιο αγαπημένα μουσικά ραντεβού της μετα-καλοκαιρινης Αθήνας: το Αγοραφοβικό Φεστιβάλ.

Οι Usurum, γνωστοί για το μοναδικό τους ηχητικό σύμπαν όπου συναντιούνται η πολυφωνία, τα synths, οι folk κιθάρες και ο ποιητικός στίχος, θα ανέβουν στη σκηνή του ΠΛΥΦΑ την δεύτερη ημέρα του φεστιβάλ, το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, για να παρουσιάσουν κυρίως τα πιο ηλεκτρονικά τους κομμάτια.

Στην κουβέντα που ακολουθεί, μιλούν για τη φιλοσοφία τους απέναντι στις “ταμπέλες”, την αγάπη τους για καλλιτέχνες όπως η Λένα Πλάτωνος, αλλά και για το πώς βλέπουν το επόμενο βήμα τους, μια δεκαετία και πλέον μετά την πρώτη τους κυκλοφορία.

Μέσα στο καλοκαίρι ξεκινήσαμε να βλέπουμε κάποιες καινούριες ιδέες. Έχει ενδιαφέρον, γιατί πρώτη φορά είναι πιο ανοιχτή η διαδικασία. Δηλαδή εκτός από έτοιμα κομμάτια που μπορεί να φέρνουμε στην πρόβα, έρχονται και πιο ασχημάτιστες ιδέες και φόρμες, όπως μια μουσική φράση, ενα beat, ή ένα τετράστιχο π.χ. Και βλέπουμε αν και τι μπορεί να γίνει με αυτά. Οπότε, τον Σεπτέμβρη, εκτός από τα δύο live σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε αυτές τις ιδέες πιο στοχευμένα και συγκεντρωμένα.

Θα θέλαμε να προλαβαίναμε να παρουσιάσουμε κάποιες από τις ιδέες που λέμε παραπάνω, αλλά λογικά δε θα ‘μάστε έτοιμοι. Οπότε λογικά θα παρουσιάσουμε τα πιο ηλεκτρονικά κομμάτια από τη δισκογραφία μας – και ίσως και ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι.

Μας αρέσει πάρα πολύ, καθώς, άλλωστε, έτσι σκεφτόμαστε και έτσι υπάρχουμε και ως ακροατές, θεατές, αναγνώστες. Μας αρέσουν πάρα πολλά και τελείως διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα ως προς το genre. Για ‘μας χωράει σε ενα ζευγαρι ακουστικά η πειραματική μουσική, η νέα εναλλακτική ποπ, οι Χειμερινοί Κολυμβητές, η Λένα Πλάτωνος, το χιπ χοπ. Μακάρι να μπορούσε να υπάρχει σε ένα Φεστιβάλ ακόμα πιο ακραία διαφορά ανάμεσα στα acts, αλλά είναι πολύ δύσκολο απ’ όλες τις απόψεις, δεν είναι τυχαίο που δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα.

Χμμμ… έλα ντε. Ας νιώσει το καθένα όπως θέλει. Βασικά, μερικές φορές κατάσσουμε τον καλλιτέχνη ή την μπάντα σε μια κατηγορία στο μυαλό μας, βάσει του πώς έτυχε να τους ακούσουμε πρώτη φορά. Οπότε μερικές φορες λέμε “μ’ αρέσει ή δε μ’ αρέσει η τάδε μπάντα”, και ουσιαστικά μιλάμε για έναν δίσκο της ή πολλές φορές ακόμα και για ένα – δυο τραγούδια. Εμάς μας έχει συμβεί σίγουρα αυτό με διάφορους καλλιτέχνες. Όμως υπάρχουν μπάντες που αλλάζουν κατά τη διάρκεια της πορείας τους και κάνουν διαφορετικά πράγματα. Είναι τέλειο και απελευθερωτικό, τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για το κοινό, να κάνει ο,τι θέλει και ο κάθε ακροατής να επιλέγει τι του αρέσει και τι όχι. Οπότε, για να απαντήσουμε στην ερώτηση, θα είχε πλάκα να μας ακούσει κάποιος που μας έχει συνδυάσει με κάτι συγκεκριμένο, με έναν συγκεκριμένο ήχο, και να ακούσει μια άλλη μας πλευρά που ως τώρα δεν είχε πέσει στην αντίληψη του.

Η Λένα Πλάτωνος είναι η κοινή μας αναφορά

Πάντα τη Λένα Πλάτωνος. Μας αρέσει σε όλους πολύ και είναι κοινή μας αναφορά. Τους In Trance 95 επίσης. Αλλά κυρίως είναι τόσες μπάντες και καλλιτέχνες που δεν ξέρουμε και θα εχουμε την ευκαιρία ακούσουμε μεσα σε 2 μέρες, που είναι τέλειο και ανυπομονούμε.

Νομίζω δεν το σκεφτόμαστε καθόλου. Αρχικά πιστεύουμε ότι είμαστε στο φάσμα της ποπ μουσικής. Αλλά όπως και να ‘χει κανείς μας δεν περιμένει να βιοποριστεί από τους Usurum, γι’ αυτό ο καθένας μας κάνει διάφορα για να τα βγάλει πέρα – που βέβαια αυτό δεν είναι νορμάλ, καθώς ο πολιτισμός σήμερα στην Ελλάδα δεν θεωρείται δουλειά. Αλλά αυτό είναι κάτι που το πήραμε απόφαση νωρίς και συμφωνήσαμε οτι δε μας ενδιαφέρουν οι οροι εμπορικότητας. Πιο πολυ άγχος μάλλον έχουμε στο να μην επαναπαυτούμε σε μια μανιέρα που θα έχουμε φτιάξει. Κάθε φορά, σε κάθε δίσκο ψάχνουμε κάτι άλλο να κάνουμε. Επίσης βαριόμαστε πολύ εύκολα τους εαυτούς μας, οπότε ελπίζουμε ότι αυτό δε θα συμβεί, κι αν συμβεί, θα το καταλάβουμε και θα κάνουμε κάτι για αυτό.

Από νωρίς συμφωνήσαμε ότι δεν μας ενδιαφέρουν οι όροι της εμπορικότητας

Ήταν σίγουρα όνειρο, αλλά νομίζω πραγματικά δεν το περιμέναμε. Ήμασταν και πολύ νέοι και μας φαίνονταν όλα μακρινά. Είμαστε πολύ τυχεροί και χαρούμενοι που το ζούμε όλο αυτό.

Είμαστε σε διερευνητική φάση, όπως απαντήσαμε στην αρχή της κουβέντας, μπαίνουμε τώρα σιγά σιγά στη διαδικασία να δουλέψουμε νέο υλικό και ιδέες. Πάντως φαίνεται ότι είμαστε ακόμα μακριά από μια επόμενη ολοκληρωμένη κυκλοφορία. Σίγουρα θα αρχίσουμε να τα δοκιμάζουμε και live και πιθανά να υπάρξουν και κάποιες μεμονωμένες κυκλοφορίες ως singles. Θα δούμε!