Οδοιπορικό στη Σατίλα: Το πρώτο θεατρικό σκίτσο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού στο Θέατρο Δίπυλον

Σκίτσο 1 | Η γλώσσα των μανιφέστων: «Οδοιπορικό στη Σατίλα». Η παράσταση της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, σε σύλληψη – δημιουργία Αλεξάνδρας Καζάζου, επιδιώκει να συνδυάσει τη μαρτυρία, την ανάμνηση και την ποίηση με το πολιτικό μανιφέστο. Την αντιπαραβολή ενός τοπίου λάμψης με ένα τοπίο στάχτης. Από τις 31 Οκτωβρίου στο Θέατρο Δίπυλον.

Ένα βήμα. Για πού;
Εδώ όλα είναι πιο αληθινά απ’ ότι εκεί, επειδή γειτονεύουν με τον θάνατο που ακόμη το στρώνει.

Τον Σεπτέμβριο του 1982, στο αποκορύφωμα του εμφυλίου πολέμου στον Λίβανο, η παγκόσμια κοινή γνώμη πληροφορείται με αποτροπιασμό τις σφαγές που διέπραξαν οι φαλαγγίτες στη Σάμπρα και τη Σατίλα, τους παλαιστινιακούς καταυλισμούς της Βηρυτού. Τι συντελείται όταν ξαφνικά και εντελώς τυχαία οκτώ άνθρωποι βρίσκονται σε έναν τόπο μιας επίγειας κόλασης και το μόνο που συναντούν είναι η αποπνικτική αποφορά των άταφων πτωμάτων; Μπορεί η διαδρομή τους μέσα από τα στενοσόκακα της Σατίλας να εγείρει ερωτήματα και να δημιουργήσει ένα σκηνικό μανιφέστο, όταν συναντηθεί με το βλέμμα του θεατή;

Μια παράσταση –  διαδρομή που επιχειρεί να συνδυάσει τη μαρτυρία ενός τοπίου στάχτης με την αναπόληση ενός τοπίου λάμψης. Το ρεπορτάζ με το βουβό μανιφέστο των ανείπωτων κραυγών. Είτε αλλιώς:

«Σήμερα ο άνθρωπος πέφτει ταυτόχρονα
πάνω κάτω πλαγίως προς όλες τις κατευθύνσεις
κάποτε έπεφτε καθέτως
σήμερα οριζοντιώνεται σαν τριαντάφυλλο που εκρήγνυται
στον αέρα».*

*Απόσπασμα από το ποίημα Spadanie, czyli o elementach wertykalnych i horyzontalnych w życiu człowieka współczesnego του Tadeusz Różewicz (από την ποιητική συλλογή Twarz trzecia, Εκδόσεις Czytelnik, Βαρσοβία, 1968) σε ελεύθερη μετάφραση – απόδοση της Αλεξάνδρας Καζάζου.

Οι μουσικές συνθέσεις του Σκίτσου 1 είναι του ηθοποιού του ensemble Τίτου Γρηγορόπουλου.

Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου μεταφέρεται στο ισόγειο του θεάτρου Δίπυλον και εγκαινιάζει έναν νέο ζωντανό τόπο καλλιτεχνικής συνύπαρξης, φέρνοντας στο προσκήνιο τη διαδικασία της δημιουργίας, της πρόβας, της θεατρικής δοκιμής. Μετατοπίζοντας το βλέμμα από το τελικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα – και τους περιορισμούς που του ασκεί ο χρόνος – στη διαδικασία της γέννησής του, και μέσα από τη ζωντανή αλληλεπίδραση δημιουργών και θεατών, η Πειραματική Σκηνή προτείνει φέτος μια θεατρική πράξη ανάδειξης αυτού που γεννιέται εδώ και τώρα, πάντα σε ένα πλαίσιο συνεργασίας, ισοτιμίας, συλλογικής ευθύνης. Οι δράσεις της αναπτύσσονται σε τρεις άξονες:

Μέσα από μια διαδικασία ακροάσεων, δημιουργήθηκε ένα 16 μελές ensemble ηθοποιών, μια κολεκτίβα, με στόχο την καλλιέργεια μιας κουλτούρας συνεργασίας, πειραματισμού και καλλιτεχνικής συνέχειας, που θα διαρκέσει όλη τη χρονιά. Απαλλαγμένη από τη συνήθη υποχρέωση να παράγει κάτι «ολοκληρωμένο», η ομάδα ενθαρρύνεται να δημιουργεί υλικό μέσα σε κλίμα εξερεύνησης, δοκιμής και ανακάλυψης.

Έξι καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία (θέατρο, χορός, μουσική, performance) θα συνεργαστούν με το ensemble, δημιουργώντας ισάριθμες παραστάσεις – «σκίτσα», με επίκεντρο την πηγή έμπνευσης του Καλλιτεχνικού Προγράμματος 2025-26 του Εθνικού Θεάτρου, τη Γλώσσα. Σκοπός τους είναι να εμπλακούν σε έναν ισότιμο, ειλικρινή και δημιουργικό διάλογο με την ομάδα.

*Το Θέατρο Δίπυλον δεν είναι προσβάσιμο για άτομα με κινητικές δυσκολίες και χρήστες/χρήστριες αναπηρικών αμαξιδίων.