Δυο πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα, του Κωνσταντίνου Μάρκελλου στο θέατρο «Εν Αθήναις»
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγή«Δυο πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα…», το νέο έργο του Κωνσταντίνου Μάρκελλου ανεβαίνει στο θέατρο «Εν Αθήναις», σε δική του σκηνοθεσία.
«Δυο πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα…», το νέο έργο του Κωνσταντίνου Μάρκελλου ανεβαίνει στο θέατρο «Εν Αθήναις», σε δική του σκηνοθεσία, από τις 30 Οκτωβρίου 2024.
Ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Μάρκελλος (συγγραφέας των έργων «Η Απαγωγή της Τασούλας», «Χορευτική Πανούκλα», «Η Ίτσα του Σάσμα») και η ηθοποιός Ελένη Στεργίου, ιδρυτικά μέλη των This Famous Tiny Circus theater group, ταξίδεψαν με τον συνεργάτη τους Πέτρο Μακρή στο Βουκουρέστι και κατέγραψαν, στην κάμερα και στο χαρτί, μαρτυρίες πολιτών που έζησαν τις στερήσεις, τον φόβο, την ανασφάλεια και την λογοκρισία του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Οι συγκλονιστικές αφηγήσεις τους έγιναν το έδαφος για να γεννηθεί το τέταρτο θεατρικό έργο του Κωνσταντίνου Μάρκελλου, το οποίο, όπως και τα τρία προηγούμενα, ακροβατεί ανάμεσα στο ιστορικό ντοκουμέντο και την μυθοπλασία.
Το έργο
Ο Βλαντ, που πυροβολήθηκε στα επεισόδια που ακολούθησαν την ανατροπή του δικτάτορα ζει, ακόμη, με δύο σφαίρες σφηνωμένες στο κορμί του κι έχει μια ιστορία να αφηγηθεί. Ο Λουτσιάν, με το αινιγματικό και ένοχο παρελθόν του, διευθύνει έναν εκδοτικό οίκο και αναζητά μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν στα περιθώρια της Ιστορίας και «φαντασιώθηκαν την επανάσταση». Η Αντρία, που μόλις έχασε την μητέρα της, ψάχνει -ως πολιτική επιστήμονας και ως κόρη- απαντήσεις. Αποτολμά να ανοίξει τον φάκελο των Μυστικών Υπηρεσιών που αφορά στους γονείς της κι έρχεται αντιμέτωπη με αλήθειες που θα κλονίσουν κάθε της βεβαιότητα. Με βιτριολικό χιούμορ και αδιάπτωτο σασπένς, μέσα από μια σειρά αποκαλύψεων και ανατροπών, οι ζωές των τριών θα διασταυρωθούν. Σύντομα, τα πρόσωπα, θα συνειδητοποιήσουν πως οι τραγικές επιπτώσεις της πολιτικής στον ιδιωτικό και τον δημόσιο βίο και οι κληρονομημένες ενοχές, δεν θα τους επιτρέψουν να συνυπάρξουν αρμονικά σε μία κοινωνία που θέλει να αποκαλείται «ελεύθερη», αν και φέρει ακόμη ανοιχτά τα τραύματα του παρελθόντος, ατομικά και συλλογικά.
