Ριχάρδος III: Η ελεύθερη διασκευή του Ανδρέα Φλουράκη πάνω στο έργο του Σαίξπηρ ξανά στο Σύγχρονο Θέατρο

Μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού και τις διθυραμβικές κριτικές, η ομάδα Anima και η σκηνοθέτις Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη παρουσιάζουν για δεύτερη χρονιά την παράσταση Ριχάρδος III* του Ανδρέα Φλουράκη, από τον Νοέμβριο 2024 στο Σύγχρονο Θέατρο.

Η παράσταση βραβεύτηκε στα 10α Θεατρικά Βραβεία Κοινού All4fun με το βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας στον Ορέστη Τζιόβα, ενώ ήταν υποψήφια και στις κατηγορίες καλύτερης παράστασης και μουσικής.

Το έργο αποτελεί ελεύθερη διασκευή στο ομώνυμο έργο του William Shakespeare. Η σύγχρονη «προοπτική» του κλασσικού θεάτρου που ενδιαφέρει την ομάδα και η λοξή ματιά, που αντιμετωπίζει τα κείμενα, ενισχύεται από την επίκαιρη διασκευή του Ανδρέα Φλουράκη.

Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο των Ρόδων μεταξύ των οίκων Γιορκ και Λάνκαστερ, η Αγγλία απολαμβάνει μια περίοδο ειρήνης. Όμως, ο μικρότερος αδελφός του βασιλιά, ο Ριχάρδος, καταστρώνει σχέδια εξόντωσης των φυσικών διαδόχων και των αντιπάλων του για να κατακτήσει τον θρόνο της Αγγλίας, σχέδια που στη συνέχεια υλοποιεί με απόλυτη επιτυχία. Έτσι, παρακολουθούμε τη μακιαβελική άνοδο στην εξουσία ενός διεφθαρμένου ανθρώπου και τη σύντομη βασιλεία του, την οποία διακόπτει ο βίαιος θάνατός του.

Κατά τη διάρκεια των προβών για το ανέβασμα του σαιξπηρικού Ριχάρδου III, ένας σκηνοθέτης φέρεται αυταρχικά και παρενοχλεί τους ηθοποιούς του. Όσο οι πρόβες προχωρούν ο σκηνοθέτης, που έχει κρατήσει για τον εαυτό του και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, γίνεται όλο και πιο πιεστικός, ειδικά απέναντι σε έναν νεαρό ηθοποιό, οδηγώντας τις πρόβες στα άκρα. Πολλά χρόνια μετά το ανέβασμα της παράστασης, ο ηθοποιός αποφασίζει να μοιραστεί την ιστορία του.

Ο αστερίσκος στον Ριχάρδο ΙΙΙ* καταδεικνύει τις σκοτεινές ιστορίες κατάχρησης εξουσίας πίσω από τις κλειστές πόρτες των προβών, που όλο και πιο συχνά πλέον έρχονται στη δημοσιότητα. Η ελεύθερη αυτή διασκευή είναι προϊόν μυθοπλασίας και δεν αναφέρεται σε αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις.

Η παράσταση, χρησιμοποιώντας τη συνθήκη του θεάτρου μέσα στο θέατρο, συμπεριλαμβάνει τρεις παράλληλες ιστορίες: το πρωτότυπο Σαιξπηρικό έργο, τα γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των προβών και την αγωνιώδη προσπάθεια ενός ηθοποιού να καταφέρει να προβάλει την εμπειρία του. Η συνύπαρξη αυτών των αλληλένδετων ιστοριών στοχεύει να αναδείξει τα πάντα κρίσιμα θέματα της ανεξέλεγκτης χρήσης της εξουσίας, της άσκησης βίας του ισχυρού απέναντι στον αδύναμο, καθώς και του ρόλου των ΜΜΕ στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.