MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΔΕΥΤΕΡΑ
04
ΜΑΡΤΙΟΥ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΘΕΣΗΣ
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΕΚΘΕΣΗ X
Articulate: Έκθεση της Μυρτώς Ψυχάκη στη The Blender Gallery
Από 01/03/2024 έως 22/03/2024
Be a Good Girl: Έκθεση της Δήμητρας Μαρούδα στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα»
Από 17/02/2024 έως 06/03/2024
Broken Mirror: Δέκα καλλιτέχνες απέναντι στον «Σπασμένο Καθρέφτη» στην Γκαλερί Αργώ
Από 29/02/2024 έως 23/03/2024
Cindy Sherman at Cycladic: Πρώιμα έργα - ορόσημα της Αμερικανίδας φωτογράφου στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Από 30/05/2024 έως 04/11/2024
Far East: Έκθεση του Πολύβιου Ανεμογιάννη στο 1927 Art Space
Από 19/10/2023 έως 24/03/2024
Grand Tour: 17 έργα φιλελλήνων από την Κυβερνητική Συλλογή Τέχνης του Ηνωμένου Βασιλείου σε μια έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη
Από 05/07/2023 έως 01/06/2025
I want to be the Hero of my story: Έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου στην ΕΝΙΑ Gallery
Από 20/10/2023 έως 16/03/2024
Les Toits de Paris: Έκθεση του Εδουάρδου Σακαγιάν στην Γκαλερί Kalfayan
Από 25/01/2024 έως 10/03/2024
The Artist's Pulse: Οι καλλιτέχνες μοιράζονται τον παλμό τους στην Thalia Gallery
Από 27/02/2024 έως 08/03/2024
assembling memories: Μία πολυμεσική εμπειρία τέχνης της Ντένης Θεοχαράκη στον «Ελληνικό Κόσμο»
Από 06/03/2024 έως 31/05/2024
«Re.trace»: Μια ωδή στον Homo faber στη γκαλερί «7»
Από 20/02/2024 έως 09/03/2024
Έκθεση Μαρσέλ Ντυσάν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην γκαλερί Ελευθερία Τσέλιου
Από 21/02/2024 έως 30/03/2024
Ένα φως που δεν ξεχνάς: Τα μυστηριακά τοπία της Κατερίνας Σεραφετινίδου στην Γκαλερί Σκουφά
Από 18/01/2024 έως 10/03/2024
Αλληγορίες καθημερινότητας: Έκθεση του Κώστα Λαμπρόπουλου στην Αίθουσα Τέχνης «Αστρολάβος - δεξαμενή»
Από 23/02/2024 έως 20/04/2024
Αφιέρωμα στη ζωγράφο Ηρώ Κανακάκη από την Εθνική Βιβλιοθήκη
Από 23/01/2024 έως 22/03/2024
Γη και φως: Έκθεση του Γερμανού γλύπτη Ingbert Brunk στην αίθουσα τέχνης artworx
Από 09/02/2024 έως 09/03/2024
Γιάννης Τσαρούχης: «Ήμουν και έμεινα ένας ερευνητής και ένας μαθητής»
Από 10/02/2024 έως 21/04/2024
Γιώργος Τόλης: Ζωγραφικές «Περιπλανήσεις της φαντασίας» στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα»
Από 01/03/2024 έως 11/03/2024
Γόρδιοι Δεσμοί: Έκθεση του Στέργιου Στάμου στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων
Από 22/02/2024 έως 24/03/2024
Διαιρεμένες Μνήμες 1940-1950: Το αποτύπωμα μιας ταραγμένης δεκαετίας μέσα από μια ψηφιακή έκθεση
Από 15/11/2021 έως 31/12/2026
Εγεννήθην εν Σκιάθω: Εικαστικό αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη από το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών
Από 23/01/2024 έως 25/03/2024
Ζωγραφική «out of the box»: Τα «άφοβα» φανταστικά όντα της Σοφίας Φωτιάδου
Από 16/02/2024 έως 16/03/2024
Θεατές του αλλού: Έκθεση της Βασιλικής Πανταζή στην Αίθουσα Τέχνης «Αστρολάβος - δεξαμενή»
Από 23/02/2024 έως 20/04/2024
Μακρύς ο δρόμος…: Ο Γαβρίλος Μιχάλης συλλέγει βιώματα και έργα στο ΠΕΣ Πολύτροπον
Από 10/02/2024 έως 10/04/2024
Μιχάλης Οικονόμου: Η αλχημεία της ζωγραφικής του στο Ίδρυμα Θεοχαράκη
Από 01/02/2024 έως 12/05/2024
Μνήμες ενός ταξιδιώτη: Η Μαρία Αϊβαλιώτου "ζωγραφίζει" την ψυχή της στο Κέντρο Τεχνών ΜΕΤΣ
Από 29/02/2024 έως 16/03/2024
Νεοϊμπρεσιονισμός στη Μεσόγειο: Μια έκθεση στο Μουσείο Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή
Από 10/01/2024 έως 07/04/2024
Ο Μανώλης Χάρος αποτυπώνει τον «αιωρούμενο χρόνο» στη νέα του έκθεση
Από 29/02/2024 έως 23/03/2024
Ο ναΐφ, πολύχρωμος κόσμος της Σοφίας Καλογεροπούλου σε μια έκθεση στο Μέγαρο Μουσικής
Από 19/02/2024 έως 15/03/2024
Πέρα από το μπετόν: Ο Αντώνης Σκαμπαβίριας ζωγραφίζει την ποιητική του άστεως στην Γκαλερί Σκουφά
Από 15/02/2024 έως 09/03/2024
Ρίκα Πανά: «Προς το Φως» στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων
Από 15/02/2024 έως 17/03/2024
Τα «Ν(ο)ήματα» που συνδέουν την τέχνη όλων των εποχών στο Μουσείο της Ακρόπολης
Από 04/12/2023 έως 14/04/2024
Τα χρώματα στη Χαρακτική του Γιώργη Βαρλάμου: Μια νέα έκθεση για την εικαστική διαδρομή του καλλιτέχνη
Από 23/01/2024 έως 28/04/2024
Χαιρώνεια, 2 Αυγούστου 338 π.Χ. Μια μέρα που άλλαξε τον κόσμο: Η νέα έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης
Από 14/12/2023 έως 31/03/2024
Ωδείο Αθηνών: Ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος και το Bauhaus
Από 21/03/2022 έως 20/03/2024
ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΚΑΛΕΡΙ
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΧΩΡΟ X 1927 art space ENIA gallery Eleftheria Tseliou Gallery Kalfayan Galleries Online Sianti Gallery Thalia Art Gallery The Blender Gallery Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β.& Μ.Θεοχαράκη Αστρολάβος-Δεξαμενή Γκαλερί 7 Γκαλερί Αργώ Γκαλερί Ζουμπουλάκη Γκαλερί Σκουφά Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος Κέντρο Τεχνών ΜΕΤΣ Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Μουσείο Ακρόπολης Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης - Κεντρικό Κτίριο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης - Μέγαρο Σταθάτου Μουσείο Μπενάκη - Κτίριο Πινακοθήκης Χατζηκυριάκου - Γκίκα Μουσείο Μπενάκη - Μουσείο Ελληνικού Πολιτισμού Μουσείον της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη Χώρος Πολιτισμού «Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου» Χώρος Τέχνης artworx Χώρος Τέχνης Πολιτιστικής Εταιρείας Σαρωνικού Πολύτροπον Ωδείον Αθηνών
εγκατάσταση

I want to be the Hero of my story: Έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου στην ΕΝΙΑ Gallery

Πέντε in situ εγκαταστάσεις της Αρτέμιδος Ποταμιάνου συνθέτουν ένα πολυεπίπεδο αφήγημα για τη γυναικεία συνθήκη, στην ατομική έκθεση «I want to be the Hero of my story», που παρουσιάζεται, στην ΕΝΙΑ Gallery.

Monopoli Team

Η ΕΝΙΑ Gallery παρουσιάζει την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2023 την ατομική έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου με τίτλο «I want to be the Hero of my story».

Στην έκθεση παρουσιάζονται πέντε in situ εγκαταστάσεις συνθέτοντας ένα πολυεπίπεδο αφήγημα για τη γυναικεία συνθήκη, συνέχεια της προβληματικής της προηγούμενης της ατομικής έκθεσης «Your history, it’s not my story».

I want to be the Hero of my story: Έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου στην ΕΝΙΑ Gallery

«I want to be the Hero of my story»: Λίγα λόγια για την έκθεση

Η εισαγωγή στην έκθεση γίνεται με το “Which side you are on? Fences”, ένα αφιερώμα στην Emily Dickinson. Το συρματόπλεγμα της εγκατάστασης που από μόνο του εγείρει δυνατούς συνειρμούς, δεν αφήνει πολλά περιθώρια επιλογών στον θεατή ορίζοντας μια προκαθορισμένη πορεία μέσα στο χώρο. Οι σκιές του συρματοπλέγματος στους τοίχους και το πάτωμα μαζί με τα κόκκινα κεντημένα κείμενα δίνουν μια λαβυρινθώδη διάσταση επιτείνοντας τον αποπροσανατολισμό σε ένα χώρο που είναι άδειος μπροστά και πίσω από το συρματόπλεγμα. Ο φράχτης καθοδηγεί το θεατή στη μοναδική δίοδο πρόσβασης της έκθεσης, θέτοντας όρια, όπως είναι και ο ρόλος κάθε καλής περίφραξης. Άλλωστε «οι καλοί φράχτες κάνουν τους καλούς γείτονες».

I want to be the Hero of my story: Έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου στην ΕΝΙΑ Gallery

Η ιστορία της ποιήτριας Emily Dickinson είναι γνωστή:

Τα «ανοιχτά» ποιήματα της Dickinson λογοκρίθηκαν κατά την επιμέλειά τους από εκδότες και μεταφραστές. Είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις γυναικών-δημιουργών (όπως και η Charlotte Brontë απόσπασμα της οποίας επίσης χρησιμοποιείται στο έργο) που διεκδίκησαν αρχικά την ευκαιρία να ακουστεί η φωνή τους και στη συνέχεια τη διατήρηση της αυθεντικότητας αυτής της φωνής, χωρίς μεταφράσεις κι ερμηνείες με στόχο να κριθούν και  πάρουν τη θέση που τους αξίζει ανάμεσα στους άντρες συναδέλφους τους.

Η Ποταμιάνου χρησιμοποιεί στίχους από ποιήματα της Dickinson για να επιστρέψει στη διαλεκτική της διαχείρισης των φόβων, της διεκδίκησης ταυτότητας, της μοναξιάς της εικαστικής δημιουργίας—και την αμφισβήτησή της.

Το συρματόπλεγμα παραπέμπει σε ιδιοκτησία, σύνορο αλλά και περιορισμό, εμπόδιο στην ελεύθερη διέλευση. Είναι όμως διάτρητο. Οι ιδέες, η δημιουργικότητα δύσκολα τιθασεύονται όπως δείχνουν τα παραδείγματα των Brontë και Dickinson.

I want to be the Hero of my story: Έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου στην ΕΝΙΑ Gallery

Η ματιά της Ποταμιάνου είναι εικαστική. Οι λογοτεχνική ανάλυση των ποιημάτων δεν είναι το ζητούμενο στην έρευνά της. Η δουλειά της Dickinson χρησιμοποιείται αρχικά για την αξία που έχει ως βιωματική εμπειρία από την εικαστικό και στη συνέχεια ως μηχανισμός εικαστικής αυτογνωσίας.

Ένα μονοπάτι μακριά από αυθεντίες στρώνεται πλακάκι-πλακάκι το επόμενο έργο, «Silent Revol»t, μια σειρά από δομικά υλικά/πορτραίτα όπου τα προσωπικά αντικείμενα τσιμεντώνονται αρθρώνοντας ένα σύνολο εναλλακτικών αφηγήσεων από ιστορίες σιωπηρής καθημερινότητας, ένα μοτίβο από ίχνη γυναικών—αληθινών γυναικών—που έζησαν στο παρελθόν ή ζουν ανάμεσά μας, διεκδικώντας το χώρο και το ρόλο τους στην δομή των πραγμάτων. Εδώ, το πλέγμα είναι εσωτερικό στο τσιμέντο, στοιχείο που συγκρατεί και κάνει την κατασκευή στέρεη όπως και οι γυναίκες αυτές.  Η φωνή των αφανών γυναικών είναι εκεί, αρκεί κανείς να έχει αυτιά να την ακούσει, ή μάτια να τη «διαβάσει».

Τα τσιμεντένια πορτραίτα της Ποταμιάνου δίνουν ίσο χώρο σε κάθε γυναίκα—την ισοτιμία που δεν έχουν στην καθημερινή ζωή—παραθέτουν χωρίς ενοχές αντικείμενα μόδας και ομορφιάς δίπλα σε αγαπημένα έργα τέχνης, εργαλεία εργασίας και χρηστικά αντικείμενα που τις συντροφεύουν αναδεικνύοντας τις ομοιότητες αλλά και τη διαφορετικότητα τους.

I want to be the Hero of my story: Έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου στην ΕΝΙΑ Gallery

Μια διαφορετική περίπτωση γυναικείας φωνής και δημιουργικότητας χρησιμοποιεί η Ποταμιάνου ως σημείο εκκίνησης για το έργο της «May»

Παιδί δύο ταλαντούχων γονιών, του William Morris και της Jane Morris, το έργο της May Morris επισκιάστηκε από αυτό των γονιών της. Η Ποταμιάνου ξεκινά από την εγκλωβισμένη στο οικογενειακό της όνομα May κι επιστρέφει με αναφορές στα ξύλινα κλουβιά της προηγουμένης έκθεσής της. Εδώ το κλουβί μετατρέπεται σε ξύλινη κατασκευή–ένα επιπλέον πλέγμα—που, όπως και η οικογένεια Morris, παρέχει στήριξη στα έργα για να γίνει η έκθεσή τους δυνατή. Η Άρτεμις επεξεργάζεται με αλλεπάλληλες αφαιρέσεις το κέντημα “Seasons” της May Morris.

Ο πολύχρωμος ροδώνας με τους παπαγάλους έτοιμους να πετάξουν τώρα ιχνογραφημένος και μαυρόασπρος μαζί με το σταθερά παρόν μοτίβο του συρματοπλέγματος συνθέτει το υπόβαθρο πίσω από τον κάναβο του Mondrian πάνω στο οποίο η Ποταμιάνου τοποθετεί αυτή τη φορά τα πονήματα της χειροναξίας της. Η επιλογή του μέσου δεν είναι τυχαία. Όπως η κοινωνία, ιδιαίτερα στην περίπτωση των γυναικών, η ακουαρέλα δεν συγχωρεί. Κάποια λάθη διορθώνονται, κλέβονται στο μάτι αλλά δεν καλύπτονται και η ανοχή του χαρτιού είναι μικρή.

Στο «May» τα πουλιά—σύμβολα της γυναικείας ευθραυστότητας—είναι παγιδευμένα. Η ακουαρέλα τους δίνει υπόσταση αλλά και τα αιχμαλωτίζει πάνω στον κάναβο με το συρματόπλεγμα, όπως η Morris η ίδια τα είχε στο παρελθόν κεντήσει στις ταπετσαρίες της για να κοσμούν τους τοίχους, να διακοσμούν χωρίς ποτέ να επιτυγχάνουν την ελευθερία τους.

Οι ιστορίες δημιουργίας μέσα στον εγκλεισμό, πραγματικό ή αυτό της αφάνειας και των κοινωνικών περιορισμών συνεχίζονται στο έργο «The Supper»

Το κολάζ των γυναικών-δημιουργών του έργου με τα σακιά άμμου και το σιδερένιο πλαίσιο/σκαλωσιά που τις κρατά σε απόσταση φέρνουν στο νου έργα οχύρωσης σε μουσεία κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και τρόπους εγκιβωτισμού έργων τέχνης για τη μεταφορά τους. (Ανάλογα με τη διάθεση του θεατή θυμίζουν και τον εντοιχισμό της Αντιγόνης στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, ιδίως αν εστιάσουμε στους μηχανισμούς αποκλεισμών στην ιστορία της τέχνης.)

Ο τίτλος έχει αναφορές στο Μυστικό Δείπνο αλλά και στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

Άραγε τι συζητούν αυτές οι δώδεκα γυναίκες ζωγράφοι που απεικονίζονται στις ως επί το πλείστον αυτοπροσωπογραφίες τους να εργάζονται ή να ζωγραφίζουν ως απόδειξη της ύπαρξης και της δράσης τους; Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι παρά τη μοναχική πορεία τους, δεν είναι μόνες. Σε μια εικαστική επιχειρηματολογία που υποστηρίζει ότι η δημιουργία δεν είναι εντέλει διεργασία μοναχική η Ποταμιάνου συνθέτει στο Supper ένα διαφορετικό μωσαϊκό γυναικών, ένα Χορό που παράλληλα με το έργο που εκτυλίσσεται μοιράζονται τις ιστορίες τους—τα δομικά υλικά για τον δρόμο άλλων μετά από αυτές. Το παράδειγμά τους είναι εδώ και διεκδικεί τη θέση του αρθρώνοντας λόγο πολιτικό και δημιουργώντας αφηγήσεις που αφορούν κάθε άνθρωπο που έχει βιώσει την εξουσία ενός άλλου ανθρώπου, θεσμού ή κοινωνικού περιβάλλοντος πάνω του.

Τελευταίο κλείνει την έκθεση ένα παιχνίδι αντίληψης και μνήμης

Το «Gilt Cage» με άμεσες αναφορές στην εμβληματική Mary Wollstonecraft αρχικά είναι ακριβώς αυτό: ένα κομμάτι σπιτιού αποκομμένο από την ολότητά του, εγκλωβισμένο σε ένα κλουβί.

Στο εξωτερικό του κλουβιού μια κενή καρέκλα, παρόμοια με αυτή στο εσωτερικό, προκαλεί το θεατή να καθίσει. Σε πρώτη ανάγνωση τα καλυμμένα έπιπλα φέρνουν στο μυαλό απώλεια, προετοιμασία για μεγάλη απουσία, ή εγκατάλειψη. Εντός του κλουβιού ο χρόνος μένει στάσιμος, η εποχή δεν μετράει. Την πρώτη ανάγνωση της απώλειας έρχονται να κλονίσουν τα γάντια και τα αντικείμενα που έχουν αφεθεί πάνω στα καλυμμένα έπιπλα—η απόδειξη ζωής μετά. Αλλά μετά από τι; Σε ποιον ανήκουν; Μήπως στη Νόρα από το Κουκλόσπιτο του Ίψεν που δραπέτευσε απ’ το κλουβί της;  Οι ερμηνείες είναι ανοιχτές, πολλές, πιθανά προσωπικές, αλλά η φεμινιστική ανάγνωση του έργου είναι σαφής: Η γυναίκα του εσωτερικού του κλουβιού έχει δραπετεύσει. Ο άντρας που την παρατηρούσε από το εξωτερικό δεν υπάρχει πια. Το Gilt Cage σηματοδοτεί ένα τέλος εποχής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑSave The Water: Μια νέα φωτογραφική έκθεση εκπέμπει «σήμα κινδύνου» για το νερό12.09.2018

Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος με κείμενα των Guerrilla Girls, Φαίης Τζανετουλάκου, Ντέλιας Ποταμιάνου.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Καλλιτέχνης: Αρτέμις Ποταμιάνου
Χώρος: ENIA Gallery, Μεσολογγίου 55, Πειραιάς.
Διάρκεια Έκθεσης: 20 Οκτωβρίου έως 16 Μαρτίου 2024 | Εγκαίνια Έκθεσης: Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2023 και ώρα 19:00
Είσοδος: Ελεύθερη Είσοδος
Πληροφορίες Χώρου: ENIA Gallery, Μεσολογγίου 55, Πειραιάς. τ +30 210 4619700. E: [email protected] | https://www.eniagallery.com/index.php/el/
ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ
  • Πειραιάς
Πειραιάς
ENIA gallery
Απο 20/10/2023 εως 16/03/2024
Μεσολογγίου 55, Πειραιάς 185 45
Πέμπτη/Παρασκευή: 12:00–20:00
Σάββατο: 12:00–16:00
Περισσότερα από ΕΚΘΕΣΕΙΣ
VIMA_WEB3b