Τα Ορφανά του Dennis Kelly, για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο 104

Τα “Ορφανά”, ένα από τα πιο πολυπαιγμένα και πιο αγαπημένα έργα της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας σε σκηνοθεσία και -νέα- μετάφραση του Κωνσταντίνου Μάρκελλου, η οποία τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεατρικής Μετάφρασης Eurodram 2023, επανέρχεται για δεύτερη σαιζόν, στο Θέατρο 104.

Παίζουν η Ελένη Στεργίου, ο Χρήστος Παπαδόπουλος, ο Κωνσταντίνος Μάρκελλος και ο μικρός Κωνσταντίνος Σπανός.

Αγωνία, σασπένς, υποδόριο χιούμορ και αλλεπάλληλες ανατροπές που κόβουν την ανάσα, συνθέτουν την καθηλωτική πλοκή μιας παράστασης λεπτών αποχρώσεων και υψηλών εσωτερικών εντάσεων: Σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά του Λονδίνου, η Έλεν και ο Ντάννυ ετοιμάζονται να δειπνήσουν γιορτάζοντας την είδηση ότι η Έλεν είναι έγκυος για δεύτερη φορά. Τι θα συμβεί, όμως, όταν ο μονάκριβος αδελφός της Έλεν, Λίαμ, θα εισβάλλει στο διαμέρισμα του ζευγαριού με ρούχα βουτηγμένα στο αίμα;

Κρυμμένα μυστικά και απωθημένα χρόνων θα ξυπνήσουν μια σειρά συγκρούσεων στους κόλπους μιας κατά τα άλλα φιλήσυχης οικογένειας. Με το πέρας της βραδιάς κανένα πρόσωπο δεν θα είναι το ίδιο, καμία σχέση δεν θα έχει μείνει αδιατάρακτη. Ματαιώσεις, πράξεις ανομολόγητες και αποφασιστικές αρνήσεις θα έχουν τραγικές επιπτώσεις στις ζωές όλων.

Το βάθος του κοινωνικού προβληματισμού και το εύρος των συνδηλώσεων που γεννούν στον θεατή τα “Ορφανά” επιτρέπουν σ’ αυτό το αριστουργηματικό δραματικό κείμενο του Ντένις Κέλι να παραμένει, σχεδόν 15 χρόνια μετά την συγγραφή του, τραγικά επίκαιρο. Με φόντο τις δυσλειτουργικές ενδοοικογενειακές σχέσεις, το έργο κρύβει στον πυρήνα του έναν πολυδιάστατο κριτικό στοχασμό απέναντι στις έννοιες ασφάλεια, προστασία, συνείδηση, αποδοχή του διαφορετικού, “τοξικοί οικογενειακοί δεσμοί” και “κοινωνική ευθύνη”, ενώ αποδεικνύεται διαχρονικό έδαφος γόνιμου επαναπροσδιορισμού της Βίας ως έννοιας κι ως φαινομένου, ασκώντας δριμεία και εύστοχη κοινωνική κριτική ειδικότερα απέναντι σε εγκλήματα ρατσιστικού μίσους.

Το πολυδιάστατο δραματουργικό πλέγμα των Ορφανών μοιάζει να στήνει έναν αμείλικτο καθρέφτη απέναντι στο πρόσωπο της κοινωνίας και να της θέτει δύσκολα ερωτήματα. «Εσύ, μέχρι πού θα έφτανες για να προστατεύσεις την οικογένειά σου;»