Παιδί Τραύμα: Ο καινούριος του δίσκος “Μέινστριμ” και η έναρξη μίας νέας εποχής

Η εβδομάδα μας ξεκίνησε μουσικά στο Gazarte, με το Παιδί Τραύμα να μας παρουσιάζει με πολλή αγάπη και χιούμορ το νέο του δίσκο “Μέινστριμ“. Όπως μαρτυρά πρόωρα και ο τίτλος μας, αυτό το νέο μουσικό ταξίδι του καλλιτέχνη το νιώσαμε κάπως διαφορετικό από τα προηγούμενα. Μιλάμε ίσως για έναν επαναπροσδιορισμό του, ο οποίος μετά από καιρό μας αποκαλύπτει επιτέλους την ταυτότητά του, καλωσορίζοντάς μας στις νέες συχνότητες του καινούργιου του δίσκου, που κυκλοφορεί σήμερα, 28 Απριλίου, από τη United We Fly.

“Στο άλμπουμ προσπαθώ να διαπραγματευτώ το θέμα της οικογένειας”, λέει το Παιδί Τραύμα και μας εξιστορεί πως το κόνσεπτ του άλμπουμ πηγάζει από τη φιλοξενία του ίδιου από μία οικογένεια το περασμένο καλοκαίρι. Παρατηρώντας προσεκτικά την κάθε κίνησή της και καταγράφοντάς την, γεννήθηκε το “Μέινστριμ”.

Πολύ ενδιαφέρον είχε η ατμόσφαιρα στο χώρο του Gazarte, καθώς ο καλλιτέχνης και η ομάδα του είχε επιμεληθεί η προακρόαση του δίσκου να θυμίζει περισσότερο μία έξοδο σε ένα ατμοσφαιρικό μπαρ -στο οποίο ο dj είναι πιστός φαν του καλλιτέχνη-, παρά μια στεγνή και απρόσωπη παρουσίαση ενός καινούργιο μουσικού άλμπουμ.

Πριν ακούσουμε τα τραγούδια που το συναποτελούν, το Παιδί Τραύμα ευχαρίστησε θερμά όλα τα άτομα που συντέλεσαν στη παραγωγή του, τη Νεφέλη Φασούλη που τον συντροφεύει στο τραγούδι “Τα μυστικά” και φυσικά τη μπάντα του, τον Αντώνη Παπαδόπουλο, την Αιμιλία Παπαθεοχάρη, τον Κώστα Γρούντα, τον Δημήτρη Γρηγοριάδη- “έχουμε την καλύτερη μπάντα του κόσμου!”, μας τονίζει χαρούμενος-. Τέλος, αφιέρωσε τον δίσκο στη Φιλιώ και την Έλλη.

“Το “Μέινστριμ” είναι ένα άλμπουμ που φιλοδοξεί να γίνει μέινστριμ.” Ενώ δεν απομακρύνεται από τη μουσική βάση του καλλιτέχνη, συγκριτικά με τις προηγούμενες δουλειές του, έχει μία πιο εξωστρεφή κατεύθυνση, απευθύνεται σε ένα ευρύτερο κοινό. Είναι πιο ποπ. Αυτή η εξωστρέφεια του δίσκου είναι που ώθησε και το Παιδί Τραύμα να μας αποκαλύψει και την πραγματική ταυτότητά του. Στο πλαίσιο αυτό μας αναφέρει χαρακτηριστικά πως το τρίτο του αυτό άλμπουμ σηματοδοτεί “το πέρασμα από το ατομικό στο συλλογικό”.

Πίνοντας χαλαρά το ποτό μας, με χαμηλό φωτισμό, στο χώρο Gazarte Kiddo, ακούσαμε όλο το “Μέινστριμ”, με το Παιδί Τραύμα να μας λέει λίγα λόγια -δεν του αρέσουν πολύ οι δημόσιες ομιλίες – για το κάθε τραγούδι.

Για εμάς, ήταν και είναι ένας δίσκος που φλερτάρει ταυτόχρονα με τη χαρά και τη θλίψη. Θα χορεύαμε σε ένα μπαρ με αυτόν, όμως και θα συγκινούμασταν. Ο ήχος του κυμαίνεται σε electro-pop, indie-pop/rock ρυθμούς, με στίχους καθημερινούς, οικείους αλλά και λίγο μελαγχολικούς. Ξεχωρίσαμε εννοείται το “Ροκσταρ”, μας άρεσε η μελωδική “Λίμνη”, ενώ δυσκολευτήκαμε με το συγκινητικό “Γκούφι”.

Το Παιδί Τραύμα μας είπε πως το αγαπημένο του είναι το “Απόψε φυλάω τον εαυτό μου για εσένα”, ένα κομμάτι εκ πρώτης όψεως ερωτικό αλλά που θα μπορούσε, όπως μας είπε και ο ίδιος, “να απευθύνεται από έναν γονιό στο παιδί του“. Ο δίσκος ξεκινάει με το “Τρομακτικό” που ρωτάει “Τι είναι αυτό που θέλεις τόσο; Τι είναι αυτό που θέλεις Τάσο;” και τελειώνει απαντώντας με το “Αυτό”.

Χωρίς υπερβολή, τον νέο αυτό δίσκο από το Παιδί Τραύμα τον αγαπήσαμε πραγματικά. Ελπίζουμε η αυτοεκπληρούμενη προφητεία του τίτλου του να βγει αληθινή, να τον αγκαλιάσει θερμά το κοινό και να γίνει “Μέινστριμ”, καθώς η αναγνωσιμότητα του αξίζει με το παραπάνω.