Η «Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό» συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Άλφα

Η «Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό» ήρθε για να αναταράξει τα θεατρικά δρώμενα της πόλης και να δημιουργήσει τους πιο πιστούς… συνοδοιπόρους θεατές.

Μετά τα απανωτά sold out, τις διθυραμβικές κριτικές και την θερινή περιοδεία σε όλη τη χώρα, το αριστούργημα του Λούις Σεπούλβεδα, σε σκηνοθεσία, διασκευή και μουσική σύνθεση του Κώστα Γάκη, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, κάθε Τετάρτη στο Θέατρο Άλφα/Ληναίος – Φωτίου, από τις 12 Οκτωβρίου.

Μια παράσταση που έδωσε την δυνατότητα στο ελληνικό κοινό να ενημερωθεί για τον δίκαιο αγώνα των Mapuche, των «Ανθρώπων της Γης», των ιθαγενών της Νότιας Χιλής, που εκδιώχθηκαν βίαια από τις εστίες τους από τις μεγάλες εταιρείες υλοτομίας, που καταστρέφουν τους τελευταίους πνεύμονες του πλανήτη και σβήνουν βίαια τη μνήμη και την αρχαία γνώση των φυλών του κόσμου.

Στη θεατρική διασκευή του έργου μια μικρή φυλή «Ανθρώπων της Γης» καταλαμβάνει τη σκηνή του θεάτρου Άλφα/Ληναίος-Φωτίου με τα πολυφωνικά της τραγούδια, την έντονη τελετουργική σωματικότητα, τους μύθους και τους θρύλους αλλά και την αγωνιώδη κραυγή του δίκαιου αγώνα τους.

Το στοιχείο της βίας, του διωγμού, του άδικου ξεριζωμού, του σπαραγμού εναλλάσσεται με τις ποιότητες των Mapuche, που μας κάνουν ακόμα να χαμογελάμε: ευγνωμοσύνη, γενναιοδωρία, αγάπη για τη γη, αλληλεγγύη, οργανική σχέση με τη μνήμη και την αρχαία κληρονομιά.

Ο Κώστας Γάκης, κάτοχος του βραβείου Δημήτρης Χορν, ένας από τους πιο ευαισθητοποιημένους καλλιτέχνες με πολιτικό λόγο, κρατάει το κεντρικό κομμάτι αφήγησης – υπόκρισης και δανείζεται τη φωνή ενός σκύλου αλλά και του ίδιου του συγγραφέα για να μας μιλήσει για όλα αυτά που μας καίνε, για τη σχέση δυνάστη που διατηρούμε με τη Μάνα Γη αλλά και για όλη εκείνη τη θαλπωρή και ψυχική ευρυχωρία, που μάς προσφέρουν τα διδάγματα των φυλών του κόσμου.

Το έργο έκανε πρεμιέρα στη Νότιο Κορέα το 2019 και διέπεται από έναν οικουμενικό χαρακτήρα καθώς η καρδιά του χτυπάει δυνατά για τα αρχαία δάση του πλανήτη και για τις φυλές που ζουν ακόμα σε αυτά τα δάση σε αρμονία με τη Μάνα Γη κι όσα απλόχερα μας δίνει όσο και να τη κακομεταχειριζόμαστε.

Ένα έργο τραγικά επίκαιρο μετά τις πρόσφατες τεράστιες φωτιές στον Αμαζόνιο αλλά και με τον τρόπο που η κυβέρνηση της Βραζιλίας μεταχειρίζεται τους αυτόχθονες του Αμαζονίου.

Ένα έργο όμως “ελπιδοφόρα επίκαιρο”, καθώς η Χιλή βρίσκεται σε τροχιά ξεριζώματος του Συντάγματος του δικτάτορα Πινοσέτ και μετάβασης σε μια πραγματική δημοκρατία. Με την Ελίζα Λονκόν, μια γυναίκα ιθαγενή Mapuche ως Πρόεδρο, η νεοσυσταθείσα σε Σώμα Συντακτική Συνέλευση της Χιλής έδωσε σαφές στίγμα δικαίωσης των ιθαγενών πληθυσμών από το νέο Σύνταγμα της χώρας.