How a Place becomes a Person…, της Μαρίλλης Μαστραντώνη στο Communitism

Ο Δυτικός Πολιτισμός μέσα από τα μάτια όσων τον βιώνουν υπό συνθήκες αναγκαστικού εκπατρισμού. Αυτός είναι ο πυρήνας της performance «How a Place becomes a Person…» που παρουσιάζει η Μαρίλλη Μαστραντώνη και το Εντροπία Ensemble από τις 17 Ιουνίου και για τέσσερις μόνο παραστάσεις στο Communitism, στο Μεταξουργείο. 

Πρόκειται για παράσταση-αποτέλεσμα του Ευρωπαϊκού Project Intimate Bridges, μιας συνεργασίας με φορείς και καλλιτέχνες από Ιταλία, Αυστρία, Πορτογαλία και Ελλάδα. 

Η Μαρίλλη Μαστραντώνη και οι συνεργάτες της αξιοποιούν τα εργαλεία του θεάτρου-ντοκουμέντο (documentary theatre) και του θεάτρου της επινόησης (devised theatre), δημιουργώντας ένα θέαμα που επιχειρεί να εξετάσει τον «τόπο» όπου οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους διασταυρώνονται, αλλά και τη σχέση μεταξύ της υποκειμενικής άποψης και της συλλογικής αντίληψης της ιστορίας.

How a Place becomes a Person: Μαρίλλη Μαστραντώνη και Εντροπία Ensemble

Το υλικό που προέκυψε από τα εργαστήρια τα οποία πραγματοποιήθηκαν με πρόσφυγες, μετανάστες, καλλιτέχνες και Αθηναίους πολίτες, η πληθώρα κειμένων (έγγραφα-ντοκουμέντα, ιστορικά, λογοτεχνικά κείμενα, επιστημονικές έρευνες, ανθρωπολογικές μελέτες, κ.ά), το κινησιολογικό και οπτικοακουστικό υλικό, καθώς και η συνεργατική δημιουργία της ομάδας πάνω στην αρχική ιδέα, αποτελούν τη «μαγιά» αυτής της παράστασης. 

Η performance «How a Place Becomes a Person…» θέλει να δημιουργήσει «γέφυρες οικειότητας». Επιδιώκει την αλληλεπίδραση με τους θεατές. Γίνεται το όχημα για δημιουργικές ανταλλαγές και μεταφορά μνήμης. Ρίχνει φως στις συνδέσεις ανάμεσα σε κρυμμένες πραγματικότητες, προσωπικές αφηγήσεις και εικόνες, σε ατελείς χάρτες περιοχών που χαρακτηρίζονται από απώλειες, καθημερινούς αγώνες και ελπίδες.

Δεν το κάνει όμως στερεοτυπικά: Μέσα από το πλούσιο και ετερογενές δραματουργικό υλικό της, δημιουργεί ρωγμές και ένα πλαίσιο αμφισβήτησης στους πάσης φύσεως αυτοματισμούς και τα «ακλόνητα» δεδομένα γύρω από το μεταναστευτικό και το προσφυγικό.

Στόχος της, ν’ αναδείξει με τρόπο αυθεντικό και σφαιρικό τις κοινωνικο-πολιτικές οπτικές πίσω από τα γεγονότα, πέρα από τις «μικρές αφηγήσεις», και να παρουσιάσει τον Δυτικό Πολιτισμό μέσα από τα μάτια όσων βιώνουν αναγκαστικό εκπατρισμό.