White Cube: Online έκθεση εμπνευσμένη από τον «Σιωπηλό Μάρτυρα» του Χίτσκοκ

Η βρετανική γκαλερί σύγχρονης τέχνης White Cube, με παραρτήματα σε Λονδίνο και Χονγκ Κονγκ, παρουσιάζει την online ομαδική έκθεση  «Rear Window», εμπνευσμένη από την αριστουργηματική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Σιωπηλός Μάρτυς» («Rear Window», 1954). Ένα φιλμ για την γοητεία και τους κινδύνους της παρατήρησης.

Danica Lundy, «Captain», 2020

Ο Χίτσκοκ επανερχόταν, σχεδόν εμμονικά, στη θεματική του «κρυφοκοιτάγματος», ενώ τον ενθουσίαζε το γεγονός ότι επέβαλε στους θεατές την ιλιγγιώδη έξαψη του παρατηρητή που περνάει απαρατήρητος, εμπλέκοντας τους και στο σχετικό ρίσκο του να βλέπεις κάτι που δεν πρέπει ή να παρερμηνεύεις αυτό που είδες.

Η έκθεση αποτελεί πρόσκληση να σκεφτούμε τον τρόπο που ο καλλιτέχνης κατασκευάζει εικόνες και προτείνει αφηγήσεις, χρησιμοποιώντας κινηματογραφικές τεχνικές ώστε να φέρει στην επιφάνεια την εσωτερικευμένη τάση μας για «κρυφοκοίταγμα». Παράλληλα, μας προσκαλεί να να εξερευνήσουμε και να αμφισβητήσουμε την ιδέα «του βλέμματος» πάνω στην οποία ο Χίτσκοκ έκτισε την ταινία.

Την έκθεση επιμελείται η Susanna Greeves. Οι πίνακες ζωγραφικής, οι κατασκευές και οι φωτογραφίες ανήκουν στους εξής καλλιτέχνες: Ellen Altfest, Jeff Burton, Gillian Carnegie, Julie Curtiss, Judith Eisler, Celia Hempton, Danica Lundy, Paul Mpagi Sepuya, Laurie Simmons, Jeff Wall και Carrie Mae Weems.

*Η online έκθεση θα είναι διαθέσιμη έως τις 19 Ιανουαρίου 2021 στην ιστοσελίδα της γκαλερί White Cube. Συνοδεύεται από σχολιασμό για το κάθε έκθεμα ξεχωριστά. 

Carrie Mae Weems: Αριστερά «Untitled (Playing harmonica)», 1990 -99 . Δεξιά: «Untitled (Man reading newspaper)», 1990 – 99

Ο «Σιωπηλός Μάρτυς» μπορεί να θεωρηθεί ως μια ταινία του εγκλεισμού: Ο φωτορεπόρτερ Jeff Jeffries (James Stewart) έχει σπάσει το πόδι του, γεγονός που τον κρατάει καθηλωμένο σε μια αναπηρική καρέκλα, στο διαμέρισμά του, ενώ εμείς ως θεατές βρισκόμαστε, εκεί, «παγιδευμένοι« μαζί του. Όλη η δράση εκτυλίσσεται μέσα από το πεδίο ορατότητάς του, μια αυλή του Greenwich Village, κατά τη διάρκεια ενός ζεστού νεοϋορκέζικου καλοκαιριού.

Ο Jeff με δυσκολία ξεκολλάει τον εαυτό του από το παράθυρο, σαν οι σκηνές που εξελίσσονται στα παράθυρα των διαμερισμάτων των γειτόνων του να είναι ταινίες που προβάλλονται μπροστά από έναν καταγοητευμένο κινηματογραφόφιλο.  Τα δράματα που λαμβάνουν χώρα εκεί φαντάζουν για τον ίδιο περισσότερο ελκυστικά από ότι η φυσική παρουσία της λαμπερής συντρόφου του Lisa (Grace Kelly), η οποία κερδίζει την αμέριστη προσοχή του μόνο όταν και εκείνη, επίσης, γίνεται αντικείμενο του βλέμματός του μέσα από τα κιάλια.

Julie Curtiss, «The whisperers», 2020

Συνένοχοι στο «κρυφοκοίταγμα» του, ενωνόμαστε μαζί του στη σύνθεση του παζλ των στοιχείων της ζωής της «Miss Torso» (η χορεύτρια που κάνει προθέρμανση με τα εσώρουχα), της «Miss Lonelyhearts», η οποία ψυχαγωγεί έναν άνδρα της φαντασίας της με τον οποίον έχει βγει δήθεν ραντεβού. Τον επίδοξο τραγουδοποιό, τους ερωτευμένους νιόπαντρους και τον πωλητή Thorwald, ο οποίος φροντίζει την πιεστική, κλινήρη σύζυγό του και ο οποίος γίνεται ο στόχος του καχύποπτου βλέμματος του Jeffrie.

Έως το φιλμ να φτάσει το αποκρουστικό του τέλος, δεν είμαστε βέβαιοι αν το έγκλημα έχει όντως διαπραχθεί, ή αν ο Jeff έπλασε μια ιστορία από σκάρτα στοιχεία και την φαντασία του που καλπάζει.