Honeyland: Στη γη του άγριου μελιού

Σε μία απομονωμένη ορεινή περιοχή βαθιά μέσα στη Βόρεια Μακεδονία ζει η Χατίτζε Μουράτοβα με την ηλικιωμένη μητέρα της, σε ένα χωριό χωρίς δρόμους, ηλεκτρικό ρεύμα ή τρεχούμενο νερό. Τελευταία μιας σειράς γενεών μελισσοκόμων άγριου μελιού, η Χατίτζε βγάζει μικρές παρτίδες, αγνού προϊόντος, το οποίο και πουλάει στην πλησιέστερη πόλη, σε απόσταση τεσσάρων ωρών με τα πόδια.

Το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ «Στη Γη του Άγριου Μελιού» («Honeyland») αποτελεί το ντεμπούτο των σκηνοθετών Λιούμπομιρ Στεφάνοφ και Τάμαρα Κοτέφσκα και είναι από αυτά που συνεπαίρνουν τους οικολογικά ευαισθητοποιημένους θεατές.

Η ιστορία της Χατίτζε έχει όλα τα στοιχεία για να συγκινήσει και τους υπόλοιπους. Η αγέρωχη φιγούρα της ηρωίδας που γίνεται ένα με το επιβλητικό τοπίο και ο αγώνας που δίνει κάθε μέρα όχι μόνο για τη δική της – αλλά και της μητέρας της- επιβίωση είναι ένα σύμβολο αλλοτινών εποχών.

Κρατώντας ζωντανή την παλιά παράδοση των μελισσοκόμων παίρνει μέσα από τα βράχια με γυμνά τα χέρια το μέλι των άγριων μελισσών και τους αφήνει το μισό κρατώντας το άλλο μισό για τον εαυτό της. Μοιάζει με συμφωνία κυριών μεταξύ Χατίτζε και μελισσών και για αυτό το λόγο ίσως δεν την τσιμπούν. Από τη στιγμή όμως που θα έρθει στο έρημο χωριό της μια οικογένεια τσιγγάνων με αμέτρητα παιδιά (με τα οποία η ηρωίδα θα ξαναβρεί τη χαρά των παιχνιδιών και της παιδικής ηλικίας) κάτι θα αλλάξει.

Συγκίνηση, χιούμορ (αυτή η εμμονή της Χατίτζε με τις βαφές μαλλιών), αγωνία και κυρίως αφτιασίδωτη ειλικρίνεια που τονίζει τα βασικά θέματα του φιλμ – εκτός του προφανούς οικολογικού ζητήματος για την ισορροπία στη φύση, η θέση της γυναίκας αλλά και η σχέση της με τον άντρα- μετατρέπουν το φιλμ που χρειάστηκε 3 χρόνια για να ολοκληρωθεί σε μια απολαυστική εμπειρία.

Είναι η πρώτη ταινία στην ιστορία των όσκαρ που ήταν ταυτόχρονα υποψήφια για το Ντοκιμαντέρ και βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.