Αρπακτικά πτηνά και η φαντασμαγορική χειραφέτηση της Χάρλεϊ Κουίν

Υπόθεση

Η τρομερή ζωή της Χάρλεϊ Κουίν εκτροχιάζεται μετά από τον χωρισμό της με τον Τζόκερ. Για πρώτη φορά, είναι απροστάτευτη με τον κάθε αλήτη της Γκόθαμ να την καταδιώκει, την ίδια ώρα που ο αρχιμαφιόζος ΡόμανΣαϊόνιςψάχνει να βρει τη νεαρή πορτοφολού Κας που έκλεψε το πολύτιμο διαμάντι του.

Γυναικεία δύναμη, κόμικ αισθητική

Η σόλο ιστορία της  Χάρλεϊ Κουίν μετά από το μέτριο «Ομάδα αυτοκτονίας» δεν είναι η φαντασμαγορική και ψαγμένη ως προς το ιδεολογικό στοιχείο της (η φεμινιστική χροιά του σεναρίου είναι αισθητή σε όλα τα επίπεδα) κομιξάδικη περιπέτεια που ίσως περίμεναν κάποιοι. Στο ίδιο σχεδόν επίπεδο μετριότητας με το προ διετίας εκείνο φιλμ που είχε σκηνοθετήσει ο Ντέιβιντ Άγιερ – το οποίο μεταξύ άλλων αφηγούνταν τον εκρηκτικό χωρισμό της Χάρλεϊ Κουίν από τον Τζόκερ-  τα «Αρπακτικά πτηνά και η φαντασμαγορική χειραφέτηση της Χάρλεϊ Κουίν» απλώς προσφέρουν μια διασκεδαστική χάρτινη περιπέτεια και τίποτα παραπάνω. Όλα τα φλας και τα βλέμματα είναι στραμμένα πάνω στην απολαυστική Μάργκο Ρόμπι που δίνει στην ψυχωσική ηρωίδα της κάποιες μικρές πινελιές ανθρωπιάς εναλλάξ με μερικές κωμικές ατάκες αλλά ως εκεί. Η σκηνοθέτιδα Κάθι Γιαν λες και είναι ευχαριστημένη από το πως έχει αποδώσει η σταρ τον χαρακτήρα της αντιηρωίδας των DComics, αρκείται σε αυτή τη μίνι σκιαγράφηση κι αφήνει όλα τα υπόλοιπα- οι άλλες ηρωίδες, ο κακός του Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, η πλοκή, οι φεμινιστικοί συμβολισμοί κλπ- στην τύχη τους. Ή πιο σωστά σε μια απόφαση που θα είχε ενδιαφέρον, αν μιλούσαμε μόνο για το κόμικ (η αλληλουχία χιούμορ-δράσης λειτουργεί μια χαρά στο χαρτί) αλλά σε ένα τόσο απαιτητικό πρότζεκτ όπως είναι μια πανάκριβη κινηματογραφική ταινία, ο πήχης ανεβαίνει ψηλότερα. Ειδικά όταν έχει προηγηθείο φετινός και τόσο ξεχωριστός «Τζόκερ» του Τοντ Φίλιπς που δείχνει προς τα που θα κινηθούν τα κινηματογραφικά κόμικς από εδώ και πέρα.