Διαρρήκτης υψηλής τέχνης
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΝεονουάρ, ερωτικό θρίλερ ή μήπως μια υπαρξιακή αναζήτηση γύρω από το νόημα της τέχνης και τον ρόλο της κριτικής;
Υπόθεση
Ιδιόρρυθμος αλλά γοητευτικός κριτικός τέχνης αναλαμβάνει μια δύσκολη υπόθεση που του αναθέτει ζάμπλουτος συλλέκτης και σχετίζεται με το τελευταίο πίνακα που ζωγράφισε εκκεντρικός καλλιτέχνης. Στην περιπέτεια του ο κριτικός έχει μαζί του μια αμερικανίδα τουρίστρια που βρίσκεται στην Ιταλία για να ξεφύγει από τα δικά της προβλήματα.
«Η Τέχνη δεν υπάρχει χωρίς την κριτική»
Το αινιγματικό «The Burnt Orange Heresy» όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος της μάλλον άστοχης απόδοσης του «Διαρρήκτης Υψηλής Τέχνης» αφορά σε μια ατμοσφαιρική ιστορία μυστηρίου και πάθους που υπαγορεύεται από την ανάγκη των ηρώων να αλλάξουν την μοίρα τους. Το φυσικό σκηνικό του Μιλάνου και της λίμνης Κόμο είναι ο ιδανικός χώρος για να ξετυλιχτεί το νήμα της σκοτεινής υπόθεσης – τα πραγματικά κίνητρα των βασικών χαρακτήρων βρίσκονται διαρκώς υπό αμφισβήτηση- με τον κεντρικό ήρωα να δίνει το εναρκτήριο λάκτισμα με μια προκλητική φράση που κάνει αίσθηση: «Η Τέχνη δεν υπάρχει χωρίς την κριτική». Από την πρώτη κιόλας σεκάνς ο ιταλός σκηνοθέτης Τζουζέπε Καποτόντι καταφέρνει να βάλει τις σωστές βάσεις για να χτιστεί το σασπένς που θα τονίζει διαρκώς το κλίμα αβεβαιότητας και την αίσθηση απειλής. Το ομότιτλο αστυνομικό μυθιστόρημα του Τσαρλς Γουίλεφορντ βασίζεται στους καλογραμμένους διαλόγους και την αμφισημία των χαρακτήρων. Ο Καποτόντι ακολουθεί πιστά το πνεύμα του βιβλίου αλλά στο τέλος μοιάζει να χάνει την ικανότητα της κρίσης του προβαίνοντας σε μερικές αψυχολόγητες και βεβιασμένες κινήσεις για να κλείσει τα θέματα του φιλμ όπως όπως. Αυτό το άγαρμπο κλείσιμο του έργου ξενίζει αλλά δεν είναι αρκετό (ευτυχώς για εκείνον) για να κάνει ζημιά στην ταινία που παρακολουθείται με μεγάλο ενδιαφέρον. Ως προς αυτό βοηθά απόλυτα η πετυχημένη χημεία των Κλες Μπανκ (ξανά σε μια ταινία για την τέχνη μετά από το «Τετράγωνο») και Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι («Οι χήρες») αν και εκείνοι που αξίζουν τα περισσότερα χειροκροτήματα είναι οι Μικ Τζάγκερ και Ντόναλντ Σάδερλαντ στους ρόλους συλλέκτη και ζωγράφου αντίστοιχα. Το στιλ και η συνολική παρουσία τους είναι αξεπέραστα.
