Στο Φουαγιέ, με τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη που σκηνοθετεί το “Homo Greco”

Τι σας ενέπνευσε στο έργο “Homo Greco”;

Αγαπώ πολύ τα παιδικά παραμύθια, έβλεπα πιο μικρός στη ερτ λίγο πριν ή μετά τις καθημερινές ειδήσεις είχε παραμύθια για μεγάλους που δεν καταλάβαινα σαν παιδί τι συμβόλιζαν, και μεγαλώνοντας με μια τέτοια αντίστοιχη διάθεση είδα χαρακτήρες οι οποίοι συμβολίζουν ένα χιούμορ περασμένο αλλά και καινούριο, μια θεατρική διαδρομή από αυτήν που έχουμε συνηθίσει σε ένα κλασικό έργο είτε είναι ρεπερτόριο είτε είναι νεοελληνικής γραφής, είτε με πιο ρεαλιστικούς χαρακτήρες σε ένα πιο ρεαλιστικό περιβάλλον και χάρηκα πολύ γιατί είναι ένας φανταστικός κόσμος που μπορείς να σκεφτείς και να φανταστείς ότι θέλεις συμβολίζοντας από κάτω ιδανικές αξίες όπως είναι η ελευθερία, η πολιτική άποψη η θρησκεία. 

Περιγράψτε μας συνοπτικά τον κάθε ήρωα του έργου.

Στον Πλανήτη Χάπι τα χάπια που ζουν πια βιώνουν τρεις χαρακτήρες χαπιών, τη Χάπι Μία που υποδύεται η Σοφία Πανάγου ένα κλασικό πρότυπο γυναίκας που συγκροτεί τα θέματα οργάνωσης στο σπίτι και την καθημερινότητα, τον Χάπι Τέλο που υποδύεται ο Αναστάσης Κολοβός που είναι το έτερον ήμισυ της Χάπις Μίας της οικογενειακής δηλ. κατάστασης που βλέπουμε σαν ζευγάρι όπου είναι ένα κλασικό πρότυπο ενός ανθρώπου ο οποίος είναι μεν τεμπέλης σε πολλά πράγματα αλλά συνήθως όταν κάνει μία ή δύο κινήσεις λυτρώνει κάθε φορά μια πραγματική ή φαντασιακή κατάσταση.

Ο τρίτος χαρακτήρας είναι ο Χάπι Ντίνος τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Χάρης Μπόσινας ο οποίος είναι η επιστημονική οντότητα στον Πλανήτη αυτόν η τάξη η οποία εργάζεται για την αναπαραγωγή και τη διαιώνιση του είδους και έχει να κάνει με όλο αυτό το σύνολο των ανθρώπων οι οποίοι αγωνίζονται μανιωδώς με βάση την επιστήμη να εξελίξουν τα πράγματα προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο, αυτό είναι υποκειμενικό.

Και οι δύο βασικοί μας χαρακτήρες του έργου είναι ο Χόμο Γκρέκο και η Χόμο Γκρέκα που υποδύονται ο Βαγγέλης Αλεξανδρής και η Φανλη Γεωργακοούλου όπου είναι ένα σατυρικό αποτύπωμα όχι του Χόμο Σάπιενς αλλά του Χόμο Σάπιου οι οποίοι έχουν διαφορετικά δεδομένα και λειτουργικά μέσα τους οι οποίοι είναι το «καινούριο» είδος μοντέλου ανθρώπου το οποίο θα ξαναπεράσει βιωματικά από σημαντικές στιγμές κατά τους συγγραφείς που θέλουν αντίστοιχα να σατυρίσουν για να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα δηλ. στο σήμερα και στο αν είμαστε σωστοί ή όχι.

Γιατί να έρθουμε στην παράσταση;

Να έρθετε στην παράσταση γιατί θα δείτε ένα έργο πρωτοποριακό κάτι που δύσκολα θα τολμήσει ξανά είτε παραγωγικά είτε έμπρακτα πνευματικά και σωματικά κάποιος ηθοποιός. Αν πιστεύετε ότι κρύβετε μέσα σας ένα παιδί το οποίο θα ήθελε να δει μια τέτοια φανταστική ιστορία θα χαρούμε πολύ να έρθετε.

Μεταφέρετέ μας κάτι που ανακαλύψατε σε σχέση με το έργο ή με τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια προετοιμασίας της παράστασης.

Το πόσο δύσκολο είναι πια στην εποχή μας, όταν αυτόνομες θεατρικές παραγωγές προσπαθούν να γεννηθούν, να εξελιχθούν, να υπάρξουν, σε κάτι που δεν έχει από πίσω πλάτη να το προστατεύει και ο ζήλος που επιδεικνύουν οι Έλληνες ηθοποιοί καθημερινά, είναι κάτι το οποίο το θαυμάζω και το υπηρετώ κι εγώ ο ίδιος.

Πώς θα περιγράφατε με 3 λέξεις το έργο;

Κωμωδία Επιστημονικής Φαντασίας.

Επιλέξτε ένα αγαπημένο σας απόσπασμα από το κείμενο.

ΓΚΡΕΚΟ: Ακίνητος!

ΧΑΠΙ-ΤΕΛΟΣ: Ακίνητος είμαι.

ΓΚΡΕΚΟ: Πήγαινε πάτα το τελευταίο κουμπί και βάλε τη σκουληκότρυπα στο τελευταίο βίωμα.

ΧΑΠΙ-ΤΕΛΟΣ:(Πηγαίνοντας) Καλά, πάω… Πρόσεχε μη κάνεις καμιά βλακεία μ’ αυτό… Γιατί όμως στο τελευταίο βίωμα; Αφού πήρες το λάθος δρόμο.

ΓΚΡΕΚΟ: Για σένα είναι ο λάθος δρόμος… Για μένα είναι ο σωστός… Και να με ξανάστελνες, τον ίδιο δρόμο θα ‘παιρνα… Οπότε για να μη χρονοτριβούμε, στείλε μας εκεί που σου ‘πα.

ΧΑΠΙ-ΤΕΛΟΣ: Καλά ηρέμησε…

ΓΚΡΕΚΟ: Δεν ηρεμώ και τελείωνε…

ΧΑΠΙ-ΤΕΛΟΣ: …Και τι θες να πας να κάνεις εκεί;

ΓΚΡΕΚΟ: Να ξεκινήσω την επανάσταση!!!