Η κοιλάδα των σκιών

Ο εξάχρονος Άσλακ μένει, μαζί με την μητέρα του σ’ ένα μικρό χωριό της Νορβηγίας. Ένα βράδυ με πανσέληνο τρία πρόβατα θανατώνονται με φρικαλέο τρόπο στο χωριό και ο Άσλακ ακούει ένα φίλο του να λέει πως υπαίτιος είναι ένας λυκάνθρωπος. Η ιστορία αυτή εξάπτει τη φαντασία του μικρού που δίνει πλέον τη δική του εκδοχή πάνω στα πράγματα.

Η αίσθηση του παραμυθιού, δοσμένου όμως μέσα από τη ματιά του μικρού ήρωα, παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Ο Γιούνας Μάτσοφ Γκουλμπράντσεν έχει κάνει πετυχημένη έρευνα στο πως λειτουργεί το παιδικό ένστικτο και ορίζει την αφήγηση της ιστορίας του με γνώμονα την παιδική αθωότητα και την ακατανίκητη περιέργεια του πρωταγωνιστή του απέναντι σε κάθε τι απαγορευμένο, άγνωστο ή ακόμη κι επικίνδυνο.

Έτσι, όταν ο σκύλος του το σκάει, ο Άσλακ αποφασίζει να περιηγηθεί στο τρομακτικό δάσος για να ζήσει μια περιπέτεια που μοιάζει να είναι αποκύημα της φαντασίας του αλλά πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του θεατή, ο σκηνοθέτης ύπουλα βάζει και κάποιες υπόνοιες για το αντίθετο. Μια άσκηση σκηνοθετικού ύφους δοσμένη με εικόνες απαράμιλλης ομορφιάς και την πολύτιμη συνδρομή του αδελφού φωτογράφου του σκηνοθέτη (Μάριους Μάτσοφ Γκουλμπράντσεν) σε μια εφιαλτική, γοτθική εκδοχή του παραμυθιού «Ο Πέτρος και ο Λύκος». Όμως δεν έχει το κατάλληλο υπόβαθρο για να στηριχτεί σεναριακά ο χαρακτήρας του μικρού Άσλακ και να δωθούν οι κατάλληλες απαντήσεις στην αδύναμη ιστορία.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης