Πόθος

Ο Aριαλ, ένας ευκατάστατος μεσήλικας που δεν απέκτησε ποτέ παιδιά, δέχεται ένα τηλεφώνημα από την γυναίκα με την οποία είχε δεσμό στα φοιτητικά του χρόνια. Εκείνη έχει δύο μεγάλες αποκαλύψεις να του κάνει: η πρώτη είναι πως όταν χώρισαν, 20 χρόνια πριν, ήταν έγκυος και πως, 9 μήνες μετά, γέννησε ένα αξιολάτρευτο αγοράκι. Η δεύτερη αποκάλυψη αφορά στο θάνατο του γιου του.

Σπάνια μια ταινία μιλά για ένα τόσο καταθλιπτικό θέμα (η απώλεια του παιδιού είναι αξεπέραστο γεγονός για ένα γονιό) καταφέρνει να μην γίνει όχι απλώς ούτε στιγμή μελό ή διδακτική αλλά προσφέρει και στιγμές ενός σπάνιου, λυτρωτικού χιούμορ.

Βοηθάει τα μάλα βέβαια στην περίπτωση της ταινίας του Γκάμπιζον, η βασική συνθήκη του σεναρίου που αφορά στην ανύπαρκτη σχέση του Αριαλ με το γιο που δεν γνώρισε ποτέ. Ποτέ είπα; Γράψτε λάθος, καθώς η δειλή απόπειρα του ήρωα να γνωρίσει κάποια ελάχιστα στοιχεία από τη ζωή του άτυχου νέου, θα τον βάλει σε μια τροχιά που δεν φανταζόταν όταν ξεκινούσε αυτή η μικρή περιπέτεια.

Μια ευφυής μαύρη κωμωδία κι ένα τρυφερό οδοιπορικό που εξερευνά τις δυσδιάκριτες πτυχές του γονεϊκού ρόλου πέρα από την προσφορά και την ευθύνη, αναπαριστά την κωμικοτραγωδία της καθημερινότητας με απολαυστικό τρόπο, αναζητά την ποιητική διάσταση του έρωτα πέρα από την ίδια τη ζωή. Πέρα ακόμη κι από αυτόν τον θάνατο.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης