Candelaria: Ένα Τραγούδι για την Αβάνα

Υπόθεση

Στην Αβάνα της δεκαετίας του ’90, η οικονομία καταρρέει μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών και ο Κάστρο χαρακτηρίζει την κατάσταση «Ειδική Περίοδο» σε καιρό ειρήνης, κάνοντας παράλληλα άνοιγμα προς τον τουρισμό, ενισχύοντας τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ροή ξένου συναλλάγματος. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, η Καντελάρια και ο Βίκτορ Ουγκό (ναι, έτσι λένε τον σύζυγό της) πασχίζει να τα βγάλουν πέρα με την καθημερινή επιβίωση, ώσπου μια χαμένη κάμερα δίνει άλλο νόημα στη ζωή τους.

Μουσική, χορός, πολιτικά καθεστώτα σε κρίση, σκληρή καθημερινότητα και στη μέση ένας έρωτας αυθεντικός και δυνατός όσο λίγοι. Είναι μελαγχολική η εικόνα των δύο ηλικιωμένων που συνεχίζουν να πηγαίνουν κι οι δύο για δουλειά ενώ κανονικά θα έπρεπε να απολαμβάνουν ξεκούραστα και ανέμελα τα τελευταία χρόνια της ζωής τους. Εκείνος εργάζεται στο εργοστάσιο κι εκείνη στο ξενοδοχείο ως καθαρίστρια.

Η κάμερα που εντοπίζει ανάμεσα στα άπλυτα σεντόνια η Καντελάρια θα γίνει η απόλυτη διαφυγή από την γκρίζα καθημερινότητα, το έναυσμα για έναν ακόμη παθιασμένο χορό. Η ταινία προκαλεί θαυμασμό με τη γενναιοδωρία και τη ζεστασιά της ακόμη κι όταν το ρεαλιστικό υπόβαθρο της ταινίας δοκιμάζεται (κάποιες σκηνές έχουν μια δόση αφέλειας) ενώ έχει ένα θαυμάσιο πρωταγωνιστικό δίδυμο στην υποκριτική πίστα.

Οι κουβανοί ηλικιωμένοι Ολντεν Νάιτ και Βερόνικα Λιν στο ρόλο των Βίκτορ Ουγκό και Καντελάρια είναι εκτός από απολαυστικοί και απέραντα συγκινητικοί.