Γκαστόν, ο Γκαφατζής

Ο γκαφατζής Γκαστόν, ο ευέξαπτος κύριος Πρινέλ, η δεσποινίδα Ζαν με τη φοβερή αλογοουρά, ο αυστηρός αστυνόμος Λονγκταρέν που κόβει κλήσεις για πλάκα καθώς και μια χούφτα ακόμη φευγάτων τύπων, συνθέτουν τον μικρόκοσμο του Γκαστόν που βρίσκεται αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη πρόσκληση της ζωής του: την επαγγελματική καταξίωση.

Ο χαρακτήρας που εμπνεύστηκε στο χαρτί ο βέλγος κομίστας Αντρέ Φρανκέν είναι η επιτομή της κουλ στάσης ζωής που συνοδεύεται από ένα ραχάτι που ταιριάζει μόνο σε ικαριώτες!

Πρόκειται για ένα αυθεντικό αντιήρωα που χωρίς να το θέλει κάνει τη ζωή πατίνι στους συναδέλφους του. Χωρίς την ηρωική διάσταση του συμπατριώτη του Τεν- Τεν και με χαρακτηριστικό του την απίστευτη ροπή στις γκάφες (Γκαστόν ο γκάφας ήταν ο τίτλος του κόμικ στα ελληνικά) ο Γκαστόν είναι ένας εφευρέτης με πολύπλοκες ιδέες που σχεδόν πάντα οδηγούν στο χάος.

Το φαρσικό στοιχείο και η καλή καρδιά του ήρωα (τα ατού του κόμικ) προσπάθησε να αναπαράγει με αντίστοιχη επιτυχία ο σκηνοθέτης αλλά δεν τα κατάφερε. Δεν είναι τόσο η δική του ευθύνη όσο η διαπίστωση ότι οι τρελές εφευρέσεις του ήρωα με τις καταστροφικές γκάφες που τις συνοδεύουν γράφουν καλύτερα στο χαρτί. Το άνοιγμα της περιπέτειας του Γκαστόν σε ένα μεγαλύτερο και πιο απαιτητικό σκηνικό όπως είναι το κινηματογραφικό δεν γίνεται πάντα αποτελεσματικό. Κι ας υπάρχουν κάποιες πραγματικά σουρεαλιστικές σκηνές που βγάζουν λίγο γέλιο ή οι φιλότιμες και γουστόζικες ερμηνείες όλων σχεδόν των πρωταγωνιστών.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης